ภัตตาคารอาหารจีนใจกลางเมือง บรรยากาศแบบไทย-จีน เป็นร้านที่เปิดมา ยาวนานมากกว่า 50 ปี แต่ยังคงรักษาคุณภาพและมาตรฐานของรสชาติได้อย่างยอดเยี่ยม มีรายการอาหารหลากหลายอร่อยสะอาด ราคาไม่แพง เพราะมีให้เลือกหลายขนาด สามารถเลือกขนาดใหญ่ กลาง เล็ก ยืดหยุ่นตามจำนวนสมาชิกร่วมวง หรือตามงบประมาณ ไม่ได้เสิร์ฟทีละถาด ทีละกะละมัง ตามสมัยนิยมในปัจจุบัน   

เป็ดย่าง

โด่งดังมาตามอายุร้านโดยคงเส้นคงวามาตลอด เป็ดจะย่างใหม่ตลอดวัน เป็นอีกเคล็ดความอร่อยแทนที่จะแขวนจนเป็นเป็ดย่างเหี่ยวๆ เหนียวจนเคี้ยวเมื่อยฟัน เสน่ห์ของเป็ดย่างที่นี่อยู่ตรงที่การเลือกเป็ดที่ไม่แก่ อีกทั้งการหมักก่อนย่างและน้ำราดไม่หวานจนเอียน จึงเป็นเป็ดย่างเจ้าต้นๆ ในดวงใจของนักชิมทั่วไป

ตับเป็ดและไส้เป็ด

ผลพลอยได้จากเป็ดที่ย่างขายจำนวนมากในแต่ละวัน ตับเป็ดและไส้เป็ดลวกได้พอดิบพอดี ตับนุ่มน้องๆ ฟัวร์กราส์ของฝรั่ง ไส้นั้นก็กรุบกรอบ ราดด้วยน้ำเป็ดย่าง กินพ่วงกับผักดอง

ลิ้นเป็ดยกมาทั้งปาก

เป็ดทั้งตัวทำกินได้เกือบหมดยกเว้นขนเป็ด ที่มักจะมองข้ามคือลิ้นเป็ด ภัตตาคารจีนกวางตุ้งที่ฮ่องกงเอาส่วนลิ้นเลาะกระดูกต้มพะโล้จนพอง น่าจะเป็นส่วนที่แพงที่สุดถ้าเทียบเป็นน้ำหนัก ของร้านพูลสินทำเป็ดวันหนึ่งนับร้อยตัว จึงมีลิ้นเป็ดตามจำนวนตัวเป็ด ถอดมาตั้งแต่โคนลิ้นจนถึงลิ้นทั้งอันทำความสะอาดจนหมดสาบคาว แล้วพะโล้จนนุ่มกำลังดี บางวันขายดีหมดตั้งแต่มื้อเที่ยง

หมูกรอบ

อีกทีเด็ดที่ลูกค้าต้องสั่งแทบทุกโต๊ะตามหลังเป็ดย่าง เพียงแค่เห็นโดยไม่ได้ลองชิม หลายๆ ท่านที่กลัวไขมันมักจะเมินแล้วเบือนหน้าแอบกลืนน้ำลาย อันการทำหมูกรอบนั้นเป็นวิธีการที่สืบทอดกันมาตั้งแต่การเลือกหมู 3 ชั้นส่วนที่มีชั้นมันบาง มีกรรมวิธีซับซ้อนด้วยการหมัก การสักทั่วแผ่นหนัง แล้วจึงเอาไปแขวนอบเตาเดียวกับเป็ดย่าง ในขั้นตอนนี้น้ำมันจะถูกความร้อนหยดออกจนมันแทบหมด ขนาดสับแล้วหนังหมูกรอบมีเสียงลั่นแสดงถึงความกรอบ เข้าปากเคี้ยวแล้วจะกรอบลั่นอีกครั้ง สนุกปากจนแทบจะสั่งซ้ำอีก

ลูกชิ้นกุ้งผัดผักโสภณ

แฟนหนังสือหัสนิยาย พล นิกร กิมหงวน  โดย ป.อินทรปาลิต คงจะเคยผ่านตาอาหารที่อาเสี่ยกิมหงวนชอบสั่ง คือลูกชิ้นกุ้งผัดผักโสภณ จึงไปค้นพบว่าผักโสภณคือผักกาดเขียวปลี(Chinese Mustard Greens) นิยมเอามาทำผักกาดดอง (เกี้ยมฉ่าย) ปรกติเป็นผักที่ไม่นิยมทำกินเหมือนผักอื่นๆ เพราะว่ามีรสขมมาก ต้องรู้จักวิธีเอาความขมออกเหลือเพียงขมนิดหน่อย ใช้ต้มกับผักอื่นในหม้อจับฉ่ายก็อร่อย

กุ้งบดกับมันหมูปั้นเป็นลูกชิ้นทอด เอาผักโสภณตีน้ำแดงผัดกับลูกชิ้นกุ้งทอดและเห็ดฟาง อร่อยเข้ากันได้ดี  กินอร่อยแถมได้รำลึกถึงอดีตที่เกือบเลือนจากความทรงจำ

แฮ่กึ้น

แค่เห็นลักษณะภายนอกก็สัมผัสได้ว่าผิวฟองเต้าหู้ที่ใช้ห่อถูกทอดจนเกรียม แต่เนื้อในเป็นกุ้งบดทรงเครื่อง เคี้ยวแล้วยังนุ่มติดสปริง จิ้มกินกับซอสบ๊วยหวาน

เปาะเปี้ยพระจันทร์

ลักษณะเป็นแผ่นกลมแบนเหมือนโรตี ต่างกันตรงที่มีสอดไส้กุ้งบดประกบไว้กลางแผ่น ทอดจนกรอบแล้วหั่นเป็นเสี้ยว จิ้มกินกับน้ำจิ้มบ๊วยถ้วยเดียวกับแฮ่กึ้น

ผัดโหงวก้วย

แปลเป็นภาษาจีนแต้จิ๋วคือเมล็ดผลไม้ 5 ชนิดผัดแห้งคละเคล้ากัน เช่นเม็ดแปะก้วยเชื่อม พุทราจีนเชื่อม แห้วต้ม ลูกเกาลัด เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ผัดรวมกับแฮม แซมพริกชี้ฟ้าหั่นท่อนโรยใบโหระพาทอด รสออกเค็มหวาน คีบกินไปเรื่อยๆ เรียกน้ำย่อยดีนัก

สลัดเนื้อสัน

เนื้อสันวัวทุบให้เอ็นขาดแล้วหมักอย่างดี ทอดได้กำลังกิน เนื้อนุ่มเหมือนเนื้อนอกอย่างแพง วางผักสลัดมะเขือเทศ หอมใหญ่หั่นแว่น ผักกาดแก้ว แล้วราดด้วยน้ำสลัดน้ำใสสูตรเลียนแบบน้ำสลัดแฟรนด์เดรสซิ่งของฝรั่งเศส  เป็นน้ำสลัดที่ช่วยควบคุมน้ำหนักได้ดี เนื่องจากปริมาณไขมันต่ำช่วยเจริญอาหาร ทำจากส่วนประกอบหลักอย่าง น้ำมันมะกอก น้ำส้มสายชู มัสตาร์ด เกลือ และน้ำเชื่อม

สลัดเนื้อสันแบบจีนนี้ ภัตตาคารจีนเมื่อก่อนนี้มีแทบทุกร้าน แต่บางร้านจะใช้น้ำสลัดแบบน้ำข้น ซึ่งก็มีรสเน้นหวานมัน มีให้เลือกแบบรสนิยมใครรสนิยมมัน

ผัดโป้ยเซียน

แปลจากภาษาจีนตรงตัวว่าเป็นผัดเทพายดา 8 อันประกอบด้วยเครื่องในหมู ไส้อ่อน กระเพาะหมู ตับ เนื้อหมู  หมึกสด หรือหมึกแช่ กุ้งสด เห็ดหูหนู ผัดกับถั่วงอกกับผักขึ้นฉ่ายท่อน ว่าไปแล้วก็คล้ายผัดจับฉ่ายไหหลำถ้าใส่วุ้นเส้นกับกุ้งแห้ง

ออส่วน

คนจีนแต้จิ๋วถือว่าอาหารจานนี้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมแต้จิ๋วก็ว่าได้ การขุดค้นทางโบราณคดีในประเทศจีนได้ขุดพบเปลือกหอยนางรมโบราณอายุนับหมื่นปี สมัยราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644-1911) ที่เมืองซัวเถาย่านใกล้ท่าเรืออังผิง มีชุมนุมหอยทอดหลายเจ้าจนชาวบ้านให้ฉายาว่าถนนสายหอยนางรมทอด (อ่อลั่ว) จนถึงปัจจจุบัน

หอยนางรมในประเทศเรามี 2 ชนิด ตัวขนาดนิ้วก้อยจนถึงขนาดนิ้วหัวแม่มือ เรียกว่า หอยปากจีบ ถ้าใหญ่ขนาดฝ่ามือเด็กเรียก หอยตะโกรม ทั่วๆ ไปจะใช้หอยปากจีบทำหอยทอด(ออลัวะ) และออส่วน ซึ่งผัดใส่ไข่แบบแฉะๆ นิยมกินกับซอสศรีราชา คนที่ผัดเป็นจะผัดเร็วด้วยไฟแดงพอให้หอยสะดุ้ง ถ้าผัดไฟอ่อนต้องผัดนานทำให้เนื้อหอยเหนียว ร้านนี้ผัดออส่วนอย่างชำนาญพอดิบพอดีจนเป็นอาหารจานเด่นอีกจานหนึ่ง

ปลากะพงราดพริก

ปลากะพงขาวขนาดพอดีจาน ผสมนานาเครื่องปรุงได้แก่ขิงสับ กระเทียมสับ รากผักชี เต้าซี่  พริกชี้ฟ้า ซี่อิ้ว ฯลฯ ราดบนตัวปลาแล้วเอาไปจับเวลานึ่งจนเครื่องเคราซึมแทรกไปทั้งตัวปลา เพราะถ้านึ่งนานไปเนื้อปลาจะเละ หากนึ่งเร็วไปปลาก็จะสุกไม่ทั่ว

กระเพาะปลาน้ำแดง

อันกระเพาะปลาที่เราเรียกนั้น ความจริงคือถุงลมปลาที่ช่วยปลาทรงตัวในน้ำไม่ใช่กระเพาะที่ใช้ย่อยอาหาร การเอาถุงลมปลามาทำอาหารมักจะใช้ชนิดที่ตากแห้งแล้วทอดจนพอง แล้วแช่น้ำให้หายกลิ่นหืนต้มกับขิงแก่บีบทิ้งน้ำหลายๆน้ำจนหมดกลิ่น จึงใส่เห็ดหอมนำมาตุ๋นกับน้ำแดงอันมีส่วนผสมน้ำซุป ซี่อิ้ว น้ำมันหอยเป็นหลัก ตีแป้งมันลงไปให้เป็นน้ำแดงเหนียวขลุกขลิก

โกยซีหมี่ทะเล

ใช้หมี่ไข่ผัดจนเกรียมหอมกลิ่นกระทะ แล้วราดด้วยบรรดาของทะเลสด กุ้ง หมึก เห็ดหอม ที่ขาดไม่ได้คือหน่อไม้ซอยเส้น รสดีตามมาตรฐานร้านจีนเก่าแก่ ชำเลืองดูโต๊ะ เห็นมีวางจานนี้แทบทุกโต๊ะ

เส้นหมี่ราดหน้า

เส้นหมี่ใช้ฝีมือผัดเกือบกรอบ ผัดรวมมิตรกับกุ้งสด หมึกสด เห็ดฟาง เนื้อหมู แซมกับผักคะน้า ปรุงเป็นน้ำซอสรสซับซ้อนถูกปาก

ข้าวผัดปู

ข้าวผัดปูตบท้ายจานนี้ชอบกินกันตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงคนแก่ จนมีร้านที่ตั้งเพื่อขายเฉพาะข้าวผัดปูชื่อดังกระจายสาขาไปทั่วบ้านทั่วเมือง

ข้าวที่ใช้ผัดมักใช้ข้าวเย็น ผัดกึ่งคั่วกับไข่จนได้กลิ่นกระทะหอม พอได้ที่จึงโปรยปรายเนื้อปูเป็นอันมาก เมนูง่ายๆ แต่เอร็ดอร่อยจนกลายเป็นข้าวผัดยอดนิยม

พูลสิน        

460 ถนนประชาธิปไตย สี่แยกวิสุทธิกษัตริย์

ข้างวัดตรีทศเทพ

กรุงเทพมหานคร 10200

โทรศัพท์ 02 282 2728