ตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิถุนายน 2475  เป็นต้นมา บ้านเมืองของเราก็เข้าสู่ยุคประชาธิปไตยหลอกๆ เผด็จการจริงๆ ประชาธิปไตยครึ่งใบ เผด็จการค่อนใบเรื่อยมาสลับกันอยู่อย่างนี้  พอจะเป็นประชาธิปไตยหน่อยทหารก็ยึดอำนาจ ยึดอำนาจก็ร่างรัฐธรรมนูญใหม่ จัดการเลือกตั้ง แล้วก็แก้ไขรัฐธรรมนูญใหม่ จัดการเลือกตั้ง ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนี้

วันนี้นักการเมืองต่างก็เล่นบทเดิมคือ แก้ไขรัฐธรรมนูญอีกแล้ว

เราเป็นประเทศที่ใช้รัฐธรรมนูญค่อนข้างจะเปลือง ถึงวันนี้เป็นฉบับที่ 20  แล้ว 

เชื่อเถอะว่าจะต้องมีฉบับที่ 21 22  23  อีกอย่างแน่นอน ในขณะที่บางประเทศ มีรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร ไม่ต้องเขียนว่ามาตรา 1  มีอะไรมาตรา 2 มีอะไร   เขาก็ปกครองกันได้ บริหารกันได้  ซ้ำเป็นต้นแบบของประชาธิปไตยด้วยซ้ำเขาใช้จารีตประเพณี  เขาไม่ต้องมานั่งตีความด้วยซ้ำว่า ทำเช่นนี้ขัดรัฐธรรมนูญหรือไม่ขัด

เพราะนักการเมืองของเขา หน้าไม่ด้าน ใจไม่ดำ

ไม่มีนักการเมืองเลว ไม่มีนักการเมืองชั่วเลยหรือในประเทศเขา ?

สังคมไหนก็มีคนเลว คนชั่ว ปนอยู่ทั้งนั้นแหละครับ แต่นักการเมืองเขาหน้าไม่ด้านพอ พอประชาชนจับได้ไล่ทัน เขาก็เผ่นจากเวทีการเมืองไปแล้วครับไม่หน้าด้านอยู่ หรือถ้าหน้าด้านอยู่ต่อไป  ประชาชนเขาก็จะไม่เลือก ประชาชนจะแสดงอาการขยะแขยง ถ่มถุยให้เห็นจนเขาอยู่ในเวทีการเมืองไม่ได้ 

ต่างจากบ้านเรามันจะชั่วจะบัดซบอย่างไร มีเงินจ้างสื่อ จ้างนักวิชาการ  จ้างนักเคลื่อนไหว  จ้างนักการเมืองชั่วมาเป็นลูกกระเป๋งให้จัดมวลชนมาโฆษณาประชาสัมพันธ์  มันก็กลายเป็นคนดีในสายตาบางคนได้

การเมืองเราจึงย่ำอยู่กับที่ หนีไม่พ้นวงจรอุบาทก์อยู่อย่างนี้

รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุด เป็นกฎ กติกาในการบริหารประเทศ

แต่ในความเป็นจริง รัฐธรรมนูญของเราเป็นกฎ กติกาในการที่จะเข้ามามีอำนาจรัฐ หรือมาเป็นรัฐบาลรัฐธรรมนูญฉบับนี้ขียนขึ้นมาเพื่อให้ พลเอก ประยุทธ์ เป็นนายกรัฐมนตรี จึงให้มีวุฒิสมาชิก 250ที่พลเอกประยุทธ์มีอำนาจในการแต่งตั้งคณะกรรมการสรรหาเลือกเฟ้นคนที่จะเป็นวุฒิสมาชิกให้มายกมือเลือกพลเอกประยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้ง ร่วมกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นี่เป็นหลักใหญ่ใจความสำคัญที่หัวหน้าพรรคการเมืองต่างๆต้องการที่จะแก้ไข

แก้ไขเพื่อให้โอกาสตัวเองที่เป็นหัวหน้าพรรคจะได้มามีอำนาจรัฐกะเขาบ้าง มาเป็นนายกรัฐมนตรีกะเขาบ้าง

เกี่ยวข้องกับประชาชนไหม ?

ก็มีส่วนเกี่ยวอยู่บ้าง ตรงที่ ถ้าได้รัฐบาลที่มีความรู้ มีความสามารถ แก้ปัญหาของชาติบ้านเมืองได้   ได้รัฐบาลที่ซื่อสัตย์สุจริต     ประชาชนก็ได้ประโยชน์ ประเทศชาติก็จะเจริญรุ่งเรืองได้

จะแก้รัฐธรรมนูญได้ไหม ? ยาก ถึงยากมากๆ เพราะเขาเขียนมาให้แก้ยาก   

เริ่มขบวนการแก้ก็เห็นกันแล้ว ฝ่ายรัฐบาลเอง ก็เริ่มเห็นไม่เหมือนกันแล้วจะเอาใครเป็นประธานกรรมาธิการ ฝ่ายค้านก็มีคนเก่งของฝ่ายค้านทั้งที่ในความเป็นจริง  คณะกรรมาธิการชุดต่างๆนั้น เขามากันตามสัดส่วนของพรรคการเมืองอยู่แล้ว

ยังมีปราการที่สำคัญคือวุฒิสมาชิก อีกเล่าถ้าวุฒิสภาไม่เอาด้วยก็จบ

ทุกวันนี้ยังไม่ได้ยินวุฒิสมาชิกออกมาพูดว่า เห็นด้วยกับการแก้ไขสักราย     

มีที่พูดก็แต่ยังไม่เห็นข้อบกพร่องของรัฐธรรมนูญบ้าง   พวกอยากแก้เป็นพวกกระสันอำนาจบ้าง

งานนี้หนักจริงๆครับ

เว้นแต่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทั้งฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้านจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้วุฒิสภาได้เห็นว่า เป็นความเรียกร้องต้องการของ ประชาชน  ผ่านตัวแทน คือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกพรรค ทุกฝ่ายทำให้วุฒิสภาเกรงใจ เห็นอกเห็นใจ

แต่สภาผู้แทนราษฎร จะทำได้หรือ ?

แค่ กรรมาธิการบางชุด บางคณะ  ยังทำตัวเป็นเด็ก ประธานกรรมาธิการเชิญนายกมาชี้แจง  กูก็จะส่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ทำตัวเป็นไม้กันหมาให้นายก มาเป็นกรรมาธิการ เพื่อให้มันสะใจ แทนที่จะคิดถึงประโยชน์ที่จะได้กับชาติบ้านเมือง

สื่อทั้งหลายที่มันควรที่จะท้วงติง มันก็เสนอข่าวด้วยความสะใจในความมันส์ไปด้วย

บ้านเมืองเรามันเป็นอย่างนี้ไปแล้ว !

สำเริง คำพะอุ