เมื่อ 8 ปีที่แล้ว ที่ คสช. ยึดอำนาจและให้สัญญาจะแก้ไขปัญหาเรื่องนั้นเรื่องนี้ ผมสนับสนุนและให้กำลังใจ ทั้งเคยประยุกต์บทเรียนการแก้ไขวิกฤตภาคธุรกิจมานำเสนอว่า ปัญหาที่ไม่ปกติ ต้องใช้วิธีการที่ไม่ปกติไปแก้ไขปัญหา และ การแก้ไขปัญหาประเภทนี้ต้องอาศัยความเด็ดขาดรวดเร็วและกระทำการในระยะเวลาสั้น ๆ

ผมเสนอให้พลเอกประยุทธ์ ใช้ความเด็ดขาดในฐานะที่ยึดอำนาจรัฐมาไว้ในมือแล้ว รีบจัดการปัญหาที่สัญญาไว้ เมื่อเสร็จแล้วรีบเดินออกไป ผู้คนจะจดจำพลเอกประยุทธ์ในฐานะวีรบุรุษที่มาช่วยปลดล็อคบ้านเมืองในยามที่บ้านเมืองติดหล่ม เดินต่อไปไม่ได้

แต่ดูเหมือนตอนนั้น พลเอกประยุทธ์ก็กลัว ๆ กล้า ๆ และกลัวนานาชาติจะหาว่าไม่เป็นประชาธิปไตย

ซึ่งผมก็ยังเคยเขียนว่า ก่อรัฐประหารยึดอำนาจรัฐ ล้มรัฐบาลล้มสภาขนาดนี้แล้ว จะไปแคร์ทำไมกับคำกล่าวหาว่าไม่เป็นประชาธิปไตย

ความไม่เด็ดขาดในระยะแรกของการเผด็จอำนาจนี่แหละ ที่ต่อมา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะไม่ถึงหนึ่งปี หรืออาจจะปีเศษ ๆ พวกเสื้อแดงและฝ่ายตรงข้ามก็ออกมาชุมนุมลองดีโดยไม่เกรงกลัว แม้ทั้งที่ยังมีการประกาศกฎอัยการศึก

นอกจากไม่เด็ดขาด ไม่จัดการปัญหาอย่างรวดเร็วในเวลาสั้น ๆ แล้ว พลเอกประยุทธ์ดูเหมือนกลัวว่าจะไม่มีใครสามารถบริหารกิจการบ้านเมืองให้เดินไปตามเจตนารมณ์ที่ตนอยากให้เป็นตอนตัดสินใจเข้ามายึดอำนาจรัฐ

พลเอกประยุทธ์จึงตัดสินใจเข้ามาบริหารกิจการบ้านเมืองเสียเอง ทั้งที่ความจริงพลเอกประยุทธ์ยึดอำนาจได้ถึงขนาดนี้แล้ว จะไม่รู้จักคนดีมีฝีมือ ไม่โกงไม่กิน มาช่วยบริหารราชการบ้านเมืองเชียวหรือ

จากนี้สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าจึงเกิดขึ้น นั่นคือ การเอาคนที่เก่งการทหาร เก่งการใช้กำลัง มาบริหารงานการเมืองการปกครองที่ตนไม่เคยทำ ไม่เคยมีประสบการณ์หรือองค์ความรู้ใด ๆ มาก่อน

บ้านเมืองจึงเป็นอย่างที่เห็น ๆ กัน

ทหารที่มาเล่นการเมือง ก็กลายเป็นนักการเมือง เสพด้านที่ไม่ดีของนักการเมือง มากกว่าจะรักษาด้านที่ดีของความเป็นทหาร

เกมสภาล่ม เกมสูตรหาร 100 คนทั้งหลายก็รู้ว่าเป็นเกมผลประโยชน์ของนักการเมืองและทหารที่มาเล่นการเมือง ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของประชาชนเลย

คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในวันที่ 23 สิงหาคมนี้ จะมีผลให้พลเอกประยุทธ์พ้นจากความเป็นนายกรัฐมนตรี หรือยังสามารถเป็นนายกรัฐมนตรีต่อไปอีกหลังจากที่เป็นมาแล้วถึง 8 ปี ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์โดยตรงของประชาชนอีกเหมือนกัน

จะมีผลก็แต่สถานะของพลเอกประยุทธ์ ที่ดีหน่อยก็คือจะสามารถเป็นแนวทางให้ยึดถือเป็นหลักได้ต่อไป

แต่ก็นั่นแหละ การตีความกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเมืองของนักกฎหมายในประเทศไทย ใครเล่าจะให้คำยืนยันได้ว่า จะออกมาบริสุทธิ์ยุติธรรมจริงทุกครั้งไป

ถึงตอนนั้น บรรยากาศการเมืองก็คงวนเวียนอยู่กับการทะเลาะเบาะแว้งแย่งชิงอำนาจกันไปจนถึงวันเลือกตั้ง หลังวันเลือกตั้ง และหลัง ๆๆๆ วันเลือกตั้ง

ที่จะสามัคคีกันทำหน้าที่เพื่อผลประโยชน์และเกียรติภูมิของประเทศชาติ ความสงบผาสุกและการกินดีอยู่ดีของประชาชน คงยากที่จะเห็น

ณรงค์ฤทธิ์ ศรีรัตโนภาส

14 สิงหาคม 2565