วันที่ 30 กันยายน ค.ศ.1955

เจมส์ ดีน ดาราภาพยนตร์สุดฮอตแห่งฮอลลีวู้ดในยุคนั้นเอียงคอดูกระจกเป็นครั้งสุดท้าย   หลิ่วตาล้อเลียนเงาตนเองในกระจก ยกมือเสยผมปอยปรกหน้าผากด้วยมาดบาดใจสาว ก่อนคว้าแจ็คเกตสีแดงเพลิงตัวโปรด ซึ่งเป็นตัวเดียวกับที่ใส่เล่นภาพยนตร์เรื่อง Rebel Without A Cause  เดินผิวปากออกจากที่พัก เจมส์อดหัวเราะไม่ได้เมื่อนึกถึงคำเตือนของเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งชื่อ  บิล ฮิกแมน ว่า

“อย่าขับรถเร็วเกินไปนัก”

เจมส์ยักไหล่   นอกจากการเป็นดาราหนุ่มรูปงามกระชากหัวใจสาวๆ ทั่วโลกด้วยมาดแบบ “แบดบอย” แล้ว สิ่งที่ดาราหนุ่มวัย 24 คนนี้โปรดปรานอีกอย่างคือรถพอร์ช สปายเดอร์ หรือที่คนไทยเรียกว่า “เปอร์เช่” ใครจะคาดคิดว่าวันนั้นคือวันสุดท้ายในชีวิตอันรุ่งโรจน์ของดาราหนุ่มตลอดกาล..เจมส์ ดีน

                                                                …………………………………………..

เช้าวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ.1955  ความตายของดาราหนุ่มเจมส์ ดีน กลายเป็นข่าวพาดหัวหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในโลก  ดาราหนุ่มจบชีวิตก่อนวัยอันควรจากอุบัติเหตุจากการขับรถเปอร์เช่ สไปเดอร์สีเงินเปิดประทุนคู่ใจ หรือที่เจมส์ตั้งชื่อเล่นอย่างแสนรักใคร่ว่า “ไอ้เปี๊ยกตัวแสบ” นั่นเอง  เจมส์ประสบอุบัติเหตุบนทางหลวงสาย 466 ช่วงเมืองโชเลม แคลิฟอร์เนีย ได้รับบาดเจ็บอาการสาหัสสิ้นใจในที่สุด

แต่ความตายของเจมส์ไม่ใช่จุดสิ้นสุด..หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นของความสยดสยองในเวลาต่อมา..

 หลังจากเจมส์ ดีนเสียชีวิต รถคันโปรดสภาพบุบบี้ถูกนำมาซ่อมใหม่ และขายต่อเป็นทอดๆ คนที่ได้เป็นเจ้าของรถคนนี้ล้วนแต่ประสบเคราะห์ร้ายอย่างน่าสยดสยอง จนหลายๆ คนเชื่อว่าเป็นรถอาถรรพ์ เพราะเจมส์ ดีนหวงรถคันนี้มาก

ผู้ที่ศึกษาเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติและวิญญาณทราบดีว่า หากบุคคลใดบุคคลหนี่งสิ้นชีวิตอย่างกระทันหัน วิญญาณมักวนเวียนติดอยู่ในสิ่งที่ตนเองรักและเป็นห่วง ดังเคยปรากฎมาแล้วว่ามีวิญญาณสิงอยู่ในตุ๊กตา ในกรณีที่ผู้ตายเป็นเด็ก หรือติดอยู่ในบ้าน เพราะคิดว่าตนนั้นยังไม่ตาย

กรณีรถของเจมส์ ดีนก็เช่นกัน หลายคนสรุปว่าหลังจากเสียชีวิต เจมส์ผูกพันรักใคร่กับรถคันนี้ จึงยังวนเวียนและหวงรถของตนอยู่ และอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนนั้นเสียชีวิตแล้ว

ผู้ที่ซื้อรถคันนี้รายแรกคือ จอร์จ  บาร์ริส ซึ่งเป็นผู้ปรับแต่งรถแข่ง ซื้อซากรถในราคา $2,500 หรือประมาณแปดหมื่นสองพันห้าร้อยบาท (อัตราเทียบเงินปัจจุบัน) ขณะที่ตรวจสอบสภาพอยู่นั้น จู่ ๆ ชิ้นส่วนของเครื่องยนต์อันหนักอึ้งหล่นลงมาทับขาจนกระดูกขาแหลกละเอียดทั้ง 2 ข้าง 

ต่อมาสองนายแพทย์ทรอย แม็คอองรีและวิลเลียม เอสชายด์ ซื้อชิ้นส่วนเครื่องยนต์ของรถมรณะคันนี้ไปใส่ในรถแข่งของตน ต่อมาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตระหว่างแข่งขัน สาเหตุเกิดจากการไม่สามารถควบคุมรถยนต์ได้   ก่อนพุ่งเข้าชนรถแข่งคันอื่น ๆ จนเป็นเหตุให้แม็คอองรีเสียชีวิต

เจ้าของรถมรณะรายต่อมาเป็นอู่ซ่อมรถ โดยที่อู่นี้นำรถของเจมส์ ดีนมาซ่อมแซม เพื่อที่จะนำไปตั้งแสดงเป็นอนุสรณ์แก่แฟน ๆ เจมส์ ดีน ได้ชม  แต่ในระหว่างที่กำลังซ่อมรถอยู่นั้นเอง เกิดเพลิงไหม้โดยไม่ทราบสาเหตุ แต่ยังดีที่ดับไฟได้ทัน

ส่วนอาถรรพ์รถที่เกิดขึ้นต่อมาคือ      มีวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังยืนดูซากรถยนต์อยู่ดี ๆ อยู่ๆ รถหล่นลงมาทับวัยรุ่นคนนั้นทันทีจนกระดูกซี่โครงหักอาการปางตาย

ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น มีการนำซากรถคันนี้ไปแสดงที่โอเรกอนโดยนำขึ้นรถบรรทุก พอรถบรรทุกวิ่งมาถึงตัวเมือง ปรากฎว่า จู่ ๆ เสียหลักแบบไม่มีสาเหตุ   เอียงถลาวิ่งเข้าชนร้านค้าที่ตั้งอยู่ริมถนนแถวนั้นจนราบเป็นหน้ากลอง จนคนบาดเจ็บเป็นสิบ ๆ คน

หลายคนเริ่มหวาดกลัวรถคันนี้ แต่ยังมีความพยายามจะนำมาซ่อมเพื่อเป็นอนุสรณ์ของเจมส์ ดีน อาถรรพ์และความเฮี้ยนยังไม่หมดเท่านี้    ระหว่างที่นำมาตรวจสภาพในอู่ มีเสียงดังโครมใหญ่ โดยที่ไม่มีอะไรหล่นลงมา  เล่นเอาแทบจะวิ่งกันป่าราบ แม้ว่าคราวนี้จะไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ 

หลังจากที่ตำรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนียส่งซากรถมรณะกลับคืนให้เจ้าของที่ลอสแองเจลีส และปล่อยเจ้ารถมรณะทิ้งไว้ไม่มีใครไปยุ่งเกี่ยวอีก จนกระทั่งปี ค.ศ. 1960 ซากรถมรณะก็หายไปอย่างลึกลับไม่มีผู้ใดพบเห็นอีกเลยจนปัจจุบัน

มีการไปเยี่ยมหลุมฝังศพเจมส์ ดีน ในรัฐอินเดียน่าอย่างสม่ำเสมอ นอกจากเรื่องรถผีสิงแล้ว ยังมีข่าวลือเกี่ยวกับวิญญาณของ เจมส์ ดีน ว่าเคยมีผู้พบเห็นวิญญาณในสุสาน แต่ที่น่าแปลกใจที่สุดคือเรื่องราวของรถสุดที่รักอันกลายเป็นรถผีสิงสุดเฮี้ยน  และหายไปอย่างลึกลับไร้ร่องรอยจนทุกวันนี้