นางวาณี พนมยงค์ สายประดิษฐ์ ทูลเกล้าฯ ถวายตราไปรษณียากรที่สะสมไว้ แด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ณ ทำเนียบท่าช้าง ในงาน ๗๐ ปี วันสันติภาพไทย ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๘

ปราสาททราย

Châteaux de sable

เฉกเช่นเด็กทุกคน

เธอและฉัน

เราเล่นกันบนชายหาด

เราช่วยกันก่อปราสาททราย

สวยงามและสูงใหญ่

ในนี้มีสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่

สายลมและแสงแดดที่อ่อนละมุน

เสียงเพลงแห่งท้องทะเล

มีมนต์ขลังเหนือจินตนาการใดๆ

ดูนั่นสิ!

ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม

ฉันบอกเธอว่า

“ฝนจะตกแล้ว รีบกลับไปกันเถอะ!”

เธอจูงมือฉัน

แล้วเราสองคนก็เริ่มวิ่ง ... วิ่ง

ทิ้งปราสาททรายที่สวยงามไว้ที่นั่น

ฝนกระหน่ำใส่

คลื่นเซาะทราย

เราคิดว่า

ปราสาททรายคงอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง

หาดทรายกับทะเลจะอยู่ไปอีกนานแสนนาน

แต่มิตรภาพของเราจะยืนยงชั่วนิรันดร์

๒๕๒๕

เกร็ดประวัติ

บทกวีนิพนธ์นี้ทรงแต่งพระราชทานพระสหายคนหนึ่งเมื่อไปเรียนต่อต่างประเทศ ต้นฉบับจริงที่มีภาพการ์ตูนฝีพระหัตถ์ด้วย ได้สูญหายไปเสียแล้วระหว่างการขนย้ายข้าวของกลับบ้าน แต่ทรงพบต้นร่างบทกวีนี้ในสมุดบันทึก จึงพระราชทานให้นำมาเผยแพร่ในการพิมพ์ ความคิดคำนึง ครั้งใหม่นี้ ทรงเล่าว่า

“เป็นจินตนาการจากชีวิตวัยเด็กที่เราชอบไปเล่นหาดทราย ก่อเจดีย์ทราย คิดกันไปว่าเป็นปราสาทและมีสมบัติต่างๆ ฝนทำท่าจะตก เด็กๆ ก็วิ่งหลบฝน ทิ้งปราสาททรายให้น้ำซัด ปราสาททรายนั้นไม่ถาวร คลื่นหาดและสายฝนอยู่ยืนนานแล้ว แต่ความเป็นเพื่อนของเราคงอยู่นิจนิรันดร์”