รัฐบาลลุงตู่อนุมัติมาตรการเพื่อรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและระบบการเงิน ที่ให้แบงก์ชาติสามารถดำเนินมาตรการช่วยเหลือ SMEs และดูแลเสถียรภาพของตลาดตราสารหนี้ภาคเอกชน มูลค่ารวมกว่า 9 แสนล้านบาท

ผ่านความเห็นชอบร่างพระราชกำหนด (พ.ร.ก.) สองฉบับ ได้แก่ 1. ร่าง พ.ร.ก. การให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ( 5 แสนล้านบาท) และ 2. ร่าง พ.ร.ก. การสนับสนุนสภาพคล่องเพื่อดูแลเสถียรภาพตลาดตราสารหนี้ภาคเอกชน (4 แสนล้านบาท)

ประการสำคัญ แบงก์ชาติยังได้ให้มีการเลื่อนกำหนดการชำระหนี้สำหรับธุรกิจ SMEs ที่มีวงเงินสินเชื่อไม่เกิน 100 ล้านบาท เป็นระยะเวลา 6 เดือน เพื่อช่วยให้ SMEs มีสภาพคล่อง

โดยธุรกิจ SMEs ที่มีวงเงินสินเชื่อกับธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินเฉพาะกิจ (ธนาคาร) แต่ละแห่งไม่เกิน 100 ล้านบาท ได้รับสิทธิเป็นการทั่วไป

ไม่ต้องชำระหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย

เป็นระยะเวลา 6 เดือน

และในช่วงที่ผ่อนปรนนี้ไม่ถือว่าเสียประวัติข้อมูลเครดิต

นับว่าเป็นเรื่องดี ที่แบงก์ชาติได้ช่วยบรรเทาผลกระทบที่เกิดขึ้นกับผู้ประกอบการ SMEs ทำให้ SMEs มีเงินสดในมือเพื่อรองรับรายจ่ายจำเป็น โดยเฉพาะค่าจ้างพนักงาน

มิใช่ว่า เกิดอาการช็อตเงิน ล้มหายตายจากกันไปหมดในช่วง 6 เดือนที่ต้องสู้กับโรคระบาด กิจการงานไม่เหลือ คนจะมาทำงานตกงานกันไปเป็นหลายสิบล้านคน นั่นย่อมจะกลายเป็นหายนะ

1. แน่นอนว่า มาตรการในส่วนที่แบงก์ชาติดำเนินการนั้น จะเกิดประโยชน์กับธุรกิจเอสเอ็มอี ธุรกิจทั่วไป และเป็นประโยชน์ต่อภาคเศรษฐกิจ หล่อเลี้ยงการจ้างงาน เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจต่อไปหลังจากนี้

2. ในการนี้ ได้ใช้ทรัพยากร และ “ความเสี่ยง” บางส่วนตกแก่ประเทศชาติส่วนรวมด้วย เพราะมูลค่าเม็ดเงินรวมกว่า 9 แสนล้านบาท สุดท้ายก็เป็นภาระต้นทุนที่ประเทศต้องร่วมกันแบกรับนั่นเอง

3. แน่นอนว่า มาตรการเหล่านี้ สถาบันการเงินทั้งหลายก็ได้รับประโยชน์ด้วย

ทั้งลดความเสียหาย ลดต้นทุน และ “แบ่งเบาภาระความเสี่ยง”

4. สินเชื่อที่ได้รับประโยชน์โดยตรง คือ สินเชื่อธุรกิจสินเชื่อเอสเอ็มอีทั้งหลาย

แต่อีกด้านหนึ่ง “สินเชื่อครัวเรือน” หรือ “หนี้ชาวบ้าน”ไม่ว่าจะเป็นหนี้ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ผ่อนบัตรเครดิต แบงก์ชาติได้เห็นความสำคัญ จึงได้มีมาตรการช่วยเหลือออกไปแล้วก่อนหน้านี้ ทำให้บรรดาธนาคารและสถาบันการเงินทั้งหลายได้ออกมาตรการช่วยเหลือเยียวยาแตกต่างกันออกไป เช่น พักชำระหนี้เงินต้น+ดอกเบี้ย 3 เดือนหรือพักชำระหนี้เงินต้น 6 เดือน แต่ยังต้องจ่ายดอกเบี้ยทุกๆเดือน ฯลฯ

จะเห็นได้ว่า มีความแตกต่างกันมากมายหลายมาตรฐาน ตามแต่มาตรฐานของสถาบันการเงินแต่ละแห่ง

ตรงนี้เอง ชาวบ้านงุนงง และข้องใจมาก

จะช่วยทั้งที ทำไมยังต้องให้จ่ายดอกเบี้ยอยู่อีก ทำไมไม่พักชำระหนี้ไปเลย 6 เดือน ไม่ต้องจ่ายทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย เหมือนบริษัทได้รับการช่วยเหลือ

มันจะได้มีช่วงเวลาหายใจ-หายคอ งานก็ต้องหยุด เงินช่วยเหลือยังต้องไปรับจากรัฐบาล แต่ยังจะให้เอาเงินมาจ่ายดอกให้สถาบันการเงินอยู่ทำไม?

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ล่าสุด ตามมาตรการเฟส 3 จะมีเงินก้อนมหึมาเติมเข้าไปช่วยเหลือลูกค้าของสถาบันการเงินทั้งหลาย ทำให้สถาบันการเงินเองก็ได้ผลประโยชน์ร่วมกันไปด้วยถึงขนาดนี้แล้ว จะยังไม่สามารถมีน้ำใจ แบ่งปันความช่วยเหลือเพิ่มเติมมาให้กับ “หนี้ชาวบ้าน” มากกว่าเดิมบ้างเลยหรือ?

เรื่องนี้ นายกรัฐมนตรี พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา –รัฐมนตรีคลัง คุณอุตตมะ สาวนายน – ผู้ว่าการ ธปท. ดร.วิรไทสันติประภพ ควรจะได้พิจารณาความทุกข์ยากของชาวบ้านในประเด็นนี้ด้วย

ถ้าพักชำระหนี้ชาวบ้าน โดยไม่ต้องผ่อนทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย 6 เดือน

มาตรฐานเดียวกับการช่วยเหลือสินเชื่อเอสเอ็มอี

จะลดความเสี่ยงที่ชาวบ้านจะมีการผิดนัดชำระหนี้ในยามวิกฤตินี้อย่างกว้างขวาง หรือต้องไปพึ่งพาหนี้นอกระบบอันจะสร้างปัญหาซับซ้อนทับถมมากยิ่งขึ้น

รับรองว่า “ได้หัวใจ” – “ได้ความเชื่อมั่น” จากชาวบ้านหลายสิบล้านคนทั่วประเทศ เพราะทุกคนล้วนได้รับผลกระทบจากพิบัติภัยทางเศรษฐกิจพิษโควิด-19 กันทั้งนั้น

ปัญหาบ้านเมืองมิติต่างๆ ย่อมจะคลี่คลายไปได้ดีกว่าเดิมหลายเท่าตัว

สารส้ม