“สุดแค้น” ที่ฝังใจ โฮโมซาเปี้ยนผู้มีอาชีพเป็นนักการเมือง ขยันไล่ล่า “ขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ” มักเป็น “แค้นฝังใจ อาฆาตฝังหุ่น” ที่จะต้อง “ดับแค้น” กับอีกฝ่ายด้วย “จักรกลสังหาร” ในทุกรูปแบบ

ถ้าเป็น “รัฐเผด็จการ” ย่อมจะดับแค้นด้วย “รถถัง” หรือ“ใช้อำนาจมืดสุดดุดัน” จัดการกับศัตรู

ถ้าเป็น “รัฐประชาธิปไตย” ก็จะต้อง “ชำระแค้น” ด้วย“การใช้สภาโคลีเซียม ห้ำหั่นจนอีกฝ่ายพ่ายแพ้”

“การช่วงชิงขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ ในสารขัณฑ์วันนี้ ก็ใช้สภาโคลีเซียมเกียกกาย เป็นสนามห้ำหั่นกัน เช่นเดียวกับประเทศประชาธิปไตยทั้งหลาย”

แต่ที่แปลกกว่าใคร การราวีในสภาของนักการเมืองสารขัณฑ์ มักจะมีรายการ “แหกกติกา” แฝงเร้นมาด้วย

เห็นได้จาก การแถลงนโยบายของรัฐบาลสีน้ำเงินในสภาเมื่อวันที่ 29 และ 30 กันยายนที่ผ่านมา ปรากฏว่า พรรคการเมืองฝ่ายแค้น “แทนที่จะอภิปรายนโยบายของรัฐบาล” กลับพลิกผันเป็น “อภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล” ทั้งๆ ที่รัฐบาลพรรคสีน้ำเงินยังไม่ได้เข้าทำหน้าที่

“โดยหัวหมู่ทะลวงฟันของพรรคสีแดง ระดับนักรบชิวหามหาภัยน้ำลายอาบยาพิษ ต่างดาหน้าออกมาขุดเอาพฤติกรรมทางการเมืองเก่าๆ ของศัตรูทางการเมือง ทำการขยี้ขย้ำอย่างสุดมันแต่กลับละเลยในการวิเคราะห์และวิแคะ ผลดีและผลร้ายของนโยบายที่จะนำมาใช้บริหารประเทศอย่างไม่เอาใจใส่”

การอภิปรายแถลงนโยบายของรัฐบาลของฝ่ายค้าน ที่ “แฝงร่าง” มาเป็นอภิปราย “ไม่ไว้วางใจรัฐบาล” แบบ “ไก่โห่ก่อนเวลา” นั้นกูรูทางการเมือง และสื่อทั้งหลายต่างเห็นตรงกันว่า

ถ้าเป็นกรณีฝ่ายค้านยื่นอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลภายหลังที่มีการบริหารงานมาสักระยะหนึ่งแล้วรัฐบาลสร้างความเสียหายขึ้นมา จะถือได้ว่า “ฝ่ายค้านทำหน้าที่ได้สุดแจ๋ว สุดปัง และสุดเจ๋ง” ที่สุด

แต่การ “รีบด่วนชำระแค้น” ทำให้มองเป็นอื่นไปไม่ได้ นอกจากเห็นได้ชัด ชัดว่า ฝ่ายค้านได้กลายเป็นฝ่ายแค้นอารมณ์ร้อน ที่ขอชำระแค้นทันใดอย่าง “ไม่รักษากติกา”

“ไม่รักษากติกา” ด้วยการ “ลุยงานเลี้ยงโต๊ะจีนให้กลายเป็นงานปิ้งย่างเนื้อไดโนเสาร์” หรือ “ให้กลายเป็นงานเลี้ยงอาหารเคจัน(Cajan) ที่เผ็ดแสบระดับไหม้ลิ้นแสบก้น”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม