การสู้รบกับกัมพูชารอบนี้ เราได้เห็นการประสานกำลังบก ทัพบกทัพเรือ ทัพอากาศ อย่างมีประสิทธิภาพ

ไอ้นักการเมืองบางพรรค ที่เคยด้อยค่า ทหารมีไว้ทำไม? และหาว่ากองทัพไทยรบไม่เป็น ร่วมรบด้วยกันไม่ได้ สงสัยว่าจมน้ำลายเน่าตัวเองตายไปหรือยัง?

เราเห็นยุทธการร่วม 3 เหล่าทัพ ใช้กำลังทางอากาศ เครื่องบินขับไล่ F-16 และ Gripen C/D ในปฏิบัติการโจมตีทางอากาศ (Air Strike Operations) เข้าสนับสนุนภารกิจการโจมตีภาคพื้น (Ground Attack Mission)

โจมตีเป้าหมายทางทหารอย่างแม่นยำ

ไม่ว่าจะเป็น ทำลายคลังอาวุธ ศูนย์โดรน ศูนย์ควบคุมการรบ(Combat Control Center: CCC หรือ Battle Management Center: BMC) ทั้งกลางวัน และกลางคืน

ทั้งเป้าหมายทางทหารที่อยู่บนอาคารกาสิโน สะพาน อาคารเก็บอาวุธ ฯลฯ

กองทัพมีระบบการประเมินผลด้วยระบบข่าวกรอง(Intelligence) และเทคโนโลยีที่ทันสมัย

คลิปเหตุการณ์ต่างๆ ที่ทางการเผยบางส่วนให้เห็นการปฏิบัติหน้าที่ เพียงพอให้มั่นใจได้ว่า กองทัพไทยมีประสิทธิภาพเกินร้อย

เพียงแต่ไทยเรายังปฏิบัติการทางทหารเพื่อป้องกันตัว โต้ตอบอย่างได้สัดส่วนเท่านั้น

ยังมิได้รุกเข้าไปในประเทศกัมพูชา หรือไม่ได้เปิดสงครามเต็มรูปแบบ

1. การสู้รบเที่ยวนี้ เราได้เห็นกองทัพไทยใช้อาวุธยิงจากรถถัง จรวดหลายลำกล้องของไทย ปืนใหญ่ โดรน ปืนที่ยิงจากเรือรบ รวมถึงเครื่องบินรบ ซึ่งทำให้ไทยมีศักยภาพการรบเหนือกว่าฝ่ายกัมพูชาอย่างไม่อาจเทียบได้

และกัมพูชา ยังแก้ไม่ตก จนต้องพยายามลากชาติมหาอำนาจมาสยบการสู้รบครั้งนี้ก่อนที่ตนเองจะถูกทำลายศักยภาพทางการทหารจนแทบไม่เหลือ

หลายคนที่เคยด่าทหาร ด่าลุงตู่ ว่าซื้ออาวุธไปทำไม ถึงขนาดแสดงความเห็นยอมรับ และขอโทษที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ใช้อาวุธเหล่านั้นเองในการปกป้องประเทศชาติในปัจจุบัน

2. ที่เหนือกว่ากัมพูชาในอีกมิติหนึ่ง คือ ไทยเรามีความมั่นคงทางอาวุธมากกว่า

เพราะเราได้รับการถ่ายทอดและพัฒนาเทคโนโลยี ประยุกต์ใช้ต่อยอดเองหลายชนิด

ทำให้เราสามารถผลิตได้เอง ไม่ต้องรอจัดซื้อจัดหาจากต่างประเทศเท่านั้น

แม้กระทั่งอากาศยานไร้คนขับโจมตีพลีชีพ (Kamikaze Drone) ตระกูล KB ก็พัฒนาขึ้นโดยกองทัพอากาศไทย ได้นำไปใช้ปฏิบัติการจริงแล้ว

3. เพจ Military Weapons อาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหาร ให้ข้อมูลน่าสนใจ (แอดมินให้ข้อมูลอย่างระวัดระวัง น่าชื่นชม)บางส่วนระบุว่า

“...การปฏิบัติการโจมตีทางอากาศ (Air Strike Operations)ด้วยเครื่องบินขับไล่โจมตีแบบ F-16 และ Gripen ของกองทัพอากาศไทย (RTAF) ที่ดำเนินต่อเป้าหมายทางการทหารในกัมพูชานั้น ส่วนมากกองทัพอากาศจะใช้ระเบิดขนาด 500 ปอนด์(227 กิโลกรัม) ในปฏิบัติการโจมตีทางอากาศ (Air StrikeOperations)

ซึ่งระเบิด 500 ปอนด์ ที่กองทัพอากาศเรามีใช้งานอยู่ในปัจจุบัน มีดังนี้

- ระเบิดอเนกประสงค์แบบ Mk 82 คือระเบิดมาตรฐานที่มีใช้งานในปัจจุบัน ไม่นำวิถี แต่สามารถคำนวณทิ้งให้แม่นยำได้

- ระเบิดนำวิถีด้วยดาวเทียมแบบ KGGB หรือระเบิดอเนกประสงค์ Mk 82 ขนาด 500 ปอนด์ ที่ติดตั้งชุดคิท KGGB เข้าไป เพื่อทำให้กลายเป็นระเบิดร่อนนำวิถีด้วยดาวเทียมระยะ 100+ กิโลเมตร

- ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ Elbit Lizard 3 เป็นชุดนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบโมดูลาร์ที่ติดเข้ากับระเบิดอเนกประสงค์มาตรฐาน อย่าง Mk 82, Mk 83 และ Mk 84 เพื่อเปลี่ยนให้เป็นอาวุธนำวิถีแม่นยำ (PGM) สำหรับการโจมตีที่แม่นยำ โดยให้ความแม่นยำสูงในการต่อต้านเป้าหมายที่เคลื่อนไหวด้วยระบบค้นหาเลเซอร์ขั้นสูง และ IMU สำหรับการใช้งานในทุกสภาพอากาศ ทั้งกลางวัน และกลางคืน

- ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ GBU-12 Paveway II ซึ่งพัฒนามาจากระเบิดอเนกประสงค์แบบ Mk 82 โดยเพิ่มหัวค้นหาเลเซอร์ และครีบควบคุมการนำวิถี ทำให้มีความแม่นยำสูง ใช้ในการโจมตีเป้าหมายบนพื้นดินจากระเบิด 500 ปอนด์ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ล้วนมีพื้นฐานมาจาก Mk 82 หรือส่วนมาก ก็คือ Mk 82 เอง ที่ติดตั้ง
ชุดคิทนำวิถีแบบต่างๆ โดยระเบิดขนาด 500 ปอนด์นี้ มีมวลระเบิดอยู่ที่ 87.1 กิโลกรัม หรือเทียบเท่าระเบิดแรงสูง TNT 117.59 กิโลกรัม

ต่อมาระเบิดขนาด 2,000 ปอนด์ (907 กิโลกรัม) ที่กองทัพอากาศเรามีใช้งานในปัจจุบัน มีดังนี้

- ระเบิดอเนกประสงค์แบบ Mk 84 คือระเบิดมาตรฐานที่มีใช้งานในปัจจุบัน ไม่นำวิถี แต่สามารถคำนวณทิ้งให้แม่นยำได้

- ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ GBU-10 Paveway II ซึ่งพัฒนามาจากระเบิดอเนกประสงค์แบบ Mk 84 โดยเพิ่มหัวค้นหาเลเซอร์ และครีบควบคุมการนำวิถี ทำให้มีความแม่นยำสูง ใช้ในการโจมตีเป้าหมายบนพื้นดินโดยระเบิดขนาด 2,000 ปอนด์แบบ Mk 84 และ GBU-10 นั้น มีมวลระเบิดอยู่ที่ 428.7 กิโลกรัม หรือเทียบเท่าระเบิดแรงสูง TNT 578.75 กิโลกรัม ซึ่งมากกว่าระเบิดขนาด 500 ปอนด์ แบบ Mk 82 ถึง 4.92 เท่า ทำให้ 1 ลูกของ Mk 84 ขนาด 2,000 แรงกว่า 1 ลูกของ Mk 82 ขนาด 500 ปอนด์อย่างมาก

ซึ่งระเบิดขนาด 2,000 ปอนด์ เราใช้จริงไปแล้วทั้งการปะทะรอบที่แล้ว และรอบนี้ แต่ไม่ได้ใช้บ่อย และไม่ค่อยมีภาพ/ คลิปออกมาให้เห็นด้วย (เหมือนทอ. ไม่ตั้งใจล่อยออกมาให้ชม ปล่อยแค่ตอนทิ้ง 500 ปอนด์) โดยใช้ทั้ง 2,000 ปอนด์ แบบ Mk 84 ที่เป็นระเบิดอเนกประสงค์ไม่นำวิถี และ 2,000 ปอนด์ แบบ GBU-10 Paveway IIที่นำวิถีด้วยเลเซอร์ (ผมได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่เกี่ยวข้องกับระบบอาวุธโดยตรง ว่ากองบินไหน มีการเบิกชุดระเบิดนำวิถีต่างๆ ไปกี่ชุด)

ทั้ง 500 ปอนด์ และ 2,000 ปอนด์….

หากเปรียบเทียบกับจรวดหลายลำกล้องนำวิถีแบบ DTI-1G - Guided Multiple Launch Rocket System (GMLRS) ระยะยิงไกลสุด 150 กิโลเมตร ซึ่งเป็นอาวุธโจมตีภาคพื้นระยะกลาง - ไกลของกองทัพบกไทยนั้น…. ลูกจรวด DTI-1G มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 302 มม. ความยาวของจรวด 6.37 เมตร น้ำหนักรวมของจรวด 750 กิโลกรัม ใช้หัวรบระเบิดแรงสูงหนัก 155 กิโลกรัม รัศมีการทำลายล้างมากกว่า 70 เมตร

และหากเปรียบเทียบกับอาวุธปล่อยนำวิถีพื้นสู่พื้นโจมตีเรือแบบ RGM-84D Harpoon Block 1G ระยะยิง 140 กิโลเมตร และ RGM-84L Harpoon Block II ระยะยิง 124 กิโลเมตร ซึ่งเป็นจรวดโจมตีเรือของกองทัพเรือไทยนั้น…. Harpoon จะมีน้ำหนักหัวรบราว 488 ปอนด์ หรือ 221 กิโลกรัม โดยรุ่น Harpoon Block IIสามารถใช้ยิงโจมตีแบบ Land Attack หรือทำลายเป้าหมายชายฝั่งภาคพื้นได้ครับ

และส่วนใครที่พยายามจะนำไปเทียบกับอิสราเอล ที่เขาโจมตีตึกในฉนวนกาซา แล้วระเบิดแรง ระเบิดอลังการนั้น…. ปกติในการโจมตีทางอากาศของกองทัพอากาศอิสราเอล จะใช้เครื่องบินขับไล่โจมตีครองอากาศแบบ F-15I ในการโจมตี พร้อมกับแบกระเบิดนำวิถีด้วยดาวเทียมขนาด 2,000 ปอนด์แบบ GBU-31 JDAM จำนวน 2 ลูก หรือมากกว่านั้น ในการทิ้งใส่ตึก 1 ตึก ดังนั้น หาก F-15I ของอิสราเอลแบก GBU-31 JDAM ไป 2 ลูก โจมตีตึกในฉนวนกาซา ก็จะ = ระเบิด 2,000 ปอนด์ จำนวน 2 ลูก หรือ = 4,000 ปอนด์ จะมีมวลระเบิดอยู่ที่ 857.4 กิโลกรัม หรือเทียบเท่าระเบิดแรงสูงTNT 1,157.5 กิโลกรัม (1.15 ตัน) ซึ่งมากกว่าระเบิดขนาด500 ปอนด์ จำนวน 1 ลูก ที่กองทัพอากาศไทยทิ้งใส่ตึกกาสิโนเก่าของเขมร บริเวณช่องอานม้า จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 8 ธ.ค. 2568 ที่ผ่านมาถึง 9.84 เท่า นอกจากนี้ กองทัพอากาศอิสราเอล ยังมี GBU-28 ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ สำหรับทำลายบังเกอร์ ขนาด 4,000 - 5,000 ปอนด์ หรือ 1,800 - 2,300 กิโลกรัมด้วย

ซึ่งถ้าเราจะเทียบก็ต้องมาดูประเภท และขนาดระเบิดที่ใช้ครับ นำเอามาเทียบกัน ไม่ใช่มาบอกว่าระเบิดไทยกระจอกด้านรึเปล่า ทำไมระเบิดแค่นั้น ไม่อลังการสวยงามเหมือนต่างประเทศเลย บลา ๆๆ…. มันขึ้นอยู่กับการใช้งานเลือกใช้งานอาวุธให้เหมาะกับประเภทเป้าหมายครับ” - Facebook Page: Military Weapons อาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหาร

4. ติดตามต่อไปว่า ไทยจะยกระดับปฏิบัติการทางทหารจากอาวุธที่เรามีเหนือกว่าอย่างไร

เมื่อฝ่ายกัมพูชาได้ดำเนินการยิงจรวดและปืนใหญ่โจมตีข้ามแดนหลายระลอก ส่งผลให้มีพลเรือนและทหารไทยเสียชีวิต

กองทัพอากาศไทยจึงตอบโต้ด้วยการใช้ เครื่องบินขับไล่ JAS-39 Gripen และ F-16A/B โจมตีเป้าหมายทางทหารของกัมพูชาในหลายพื้นที่

เป็นการใช้สิทธิในการป้องกันตนเองตาม กฎบัตรสหประชาชาติมาตรา 51 (Article 51 of the UN Charter)

กรอบกฎหมายระหว่างประเทศและสิทธิป้องกันตนเอง ภายใต้กฎบัตรสหประชาชาติ (UN Charter) รัฐสมาชิกมีสิทธิในการใช้กำลังป้องกันตนเองหากตกเป็นเหยื่อของ “การโจมตีด้วยอาวุธ” (armed attack) โดยไม่จำเป็นต้องรอความเห็นชอบล่วงหน้าจากคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (UNSC) เป็นความชอบธรรมในการใช้กำลังตอบโต้

การใช้กำลังทางอากาศของไทยเป็นไปตามแนวคิด “Deterrenceby Punishment” ซึ่งเสนอโดย Glenn Snyder ว่าการลงโทษที่ชัดเจนและรุนแรงต่อผู้รุกรานจะยับยั้งการกระทำซ้ำในอนาคต (น.อ.รัตนสุทธิ สุทธิแย้ม ชี้ชัด)

ครั้งนี้ ยังเห็นว่า การใช้กำลังเป็นไปตามหลัก “ความจำเป็น”และ “ความได้สัดส่วน” (necessity and proportionality)

การตอบโต้ป้องกันตนเองอย่างได้สัดส่วน ไม่ใช่ว่า จะต้องอาวุธแบบเดียวกับข้าศึกเท่านั้น

เมื่อเรามีอาวุธที่เหนือกว่า เราก็ต้องใช้อาวุธเหล่านั้นให้เกิดประโยชน์ เพียงแต่ต้องจำกัดเป้าหมาย จำแนกเป้าหมายการโจมตีให้ชัดเจน

ไม่ใช่ว่าจะต้องมัดมือมัดเท้าตัวเองแบบโง่ๆ เหมือนที่นักการเมืองสีส้มบางคนพยายามจะขัดแข้งขัดขากองทัพไทย

ยืนยันว่า ประเทศไทยมีพื้นฐานความชอบธรรมในการใช้กำลังเพื่อตอบโต้การโจมตีข้ามพรมแดนของกัมพูชา ภายใต้กรอบของสิทธิป้องกันตนเองตามกฎบัตรสหประชาชาติ

และหากกัมพูชาใช้อาวุธร้ายแรงต่อเป้าหมายในประเทศไทย ไทยก็มีความชอบธรรมที่จะยกระดับการตอบโต้ และป้องกันตนเองขึ้นอีกด้วย

สารส้ม