บรรยากาศการเมืองไทยในช่วงฤดูกาลหาเสียงนี้ จัดได้ว่ามีความคึกคัก เป็นการบ่งบอกซึ่งความสนอกสนใจในเรื่องการบ้านการเมืองของประชาชนพลเมืองไทย อีกทั้งบรรดาแกนนำพรรคการเมืองต่างๆ ก็ได้มีโอกาสแสดงตัวอย่างเต็มที่กว้างขวางผ่านสื่อต่างๆ และการออกไปปราศรัยกันทั่วประเทศเป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับการเสริมสร้างความเป็นสังคมประชาธิปไตย
ของราชอาณาจักรไทยเรา

ท่ามกลางความคึกคักของสนามการเมือง ก็ยังมีเรื่องน่าห่วงกังวลอยู่เรื่องหนึ่ง นั่นคือการซื้อเสียงและการขายเสียง ซึ่งเป็นการบ่อนทำลายการเป็นสังคมประชาธิปไตย บ่อนทำลายอนาคต และความน่าเชื่อถือของประเทศชาติ

คนชั่วที่ซื้อ-ขายเสียง ยังไงก็เป็นคนชั่ว จะหาทางให้เขาเกรงอกเกรงใจ ก็คงจะเป็นไปได้ยากลำบาก เพราะคนเหล่านี้ไม่เห็นแก่ประโยชน์ของประเทศชาติ และไม่มีความละอายใจแต่อย่างใด อย่างไรก็ดีผมคงต้องส่งข้อความไปยังผู้ที่กำลังขายเสียงว่า ท่านยังมีเวลาที่จะได้ไตร่ตรอง และระงับการขายเสียงของท่านจนถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 โปรดฟังอีกสักครั้งจากผมว่า การขายเสียงนั้นเป็นการทำลายตัวเอง โดยเฉพาะศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ เพราะเป็นการสร้างความหายนะให้กับประเทศชาติและสกัดกั้นความเจริญก้าวหน้าของระบอบประชาธิปไตยโดยใช่เหตุ ถ้าท่านยังรักตัวเองและรักชาติ รักประชาธิปไตยก็ต้องไม่ขายเสียง จิตใจต้องมีความเข้มแข็งไม่เห็นแก่ได้ ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องที่ยอมรับได้เพราะใครๆ ก็ทำกัน และเมื่อท่านตัดสินใจจะไม่ขายเสียง มันจึงจะเป็นการใช้สิทธิและหน้าที่เพื่อร่วมกันในการสร้างชาติบ้านเมืองและประคับประคองระบอบประชาธิปไตย สมกับการเป็นพลเมืองของประเทศไทย

ในขณะเดียวกันทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการเลือกตั้ง ทั้งโดยทางตรงและทางอ้อม ก็ต้องปฏิบัติหน้าที่ให้ได้อย่างเข้มแข็ง และด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเที่ยงธรรม อย่าลืมว่า การซื้อเสียงนั้นต้องใช้เงินตราและแหล่งที่มา และก็ประกอบด้วยเงินส่วนตัวที่มีมาโดยชอบและไม่ชอบ นอกจากนั้น ก็จะมีกองเงินที่มีการจัดตั้งกันขึ้นมาเพื่อการซื้อเสียง และเงินจำนวนนี้มาจากธุรกิจสีเทา มาจากการยักยอก โกงกินงบประมาณของบ้านเมือง แล้วก็อาจจะมาจากเงินต่างประเทศที่ต้องการแทรกแซงและครอบงำการเมืองไทย เงินอันตรายต่อบ้านเมืองนี้ส่วนหนึ่งก็ถ่ายโอนกันทางระบบธนาคาร และฉะนั้นธนาคารแห่งประเทศไทยจะต้องร่วมมือกับบรรดาธนาคารพาณิชย์ในเรื่องการฝากเงิน และการถอนเงิน และเส้นทางการกระจายเงิน (โดยสามัญสำนึกอาจมีข้อสังเกตเป็นที่สงสัยได้ว่า ในจังหวัดต่างๆ ที่วงเงินใช้สอยโดยทั่วไปไม่มากนัก แต่ไฉนในช่วงฤดูกาลหาเสียงถึงมีจำนวนเงินเพิ่มขึ้นอย่างผิดสังเกต)

ในโครงสร้างการเมืองการปกครองของไทยโดยเฉพาะในแต่ละจังหวัดก็มีเครือข่ายของฝ่ายปกครอง เช่น ผู้ว่าราชการจังหวัด นายอำเภอ กำนัน และผู้ใหญ่บ้านและฉะนั้นการจะรู้ว่าใครเป็นใคร ใครเป็นผู้มีอิทธิพล ใครมีความมั่งมีมั่งคั่ง ก็คงจะมิใช่เป็นเรื่องลึกลับ สลับซับซ้อนแต่อย่างใด น่าจะเป็นการง่ายต่อการสอดส่องดูแล ติดตามว่ามีผู้ใดบ้างที่เป็นหัวคะแนนและเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่จะอยู่ในฐานะที่จะเป็นกลุ่มผู้ซื้อเสียงได้หรือผู้ใดจะเป็นหัวหน้ากลุ่มที่ขายเสียง

อีกทั้งประเทศไทยเราก็มีสำนักงานข่าวกรองแห่งชาติ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ซึ่งก็มีภาระหน้าที่ที่จะสอดส่องดูแล รวบรวมข่าวสารข้อมูลที่จะกระทบต่อความมั่นคงปลอดภัยของบ้านเมือง และการซื้อเสียง ขายเสียง ก็เป็นเรื่องความมั่นคงปลอดภัยของบ้านเมือง ซึ่งอยู่ในฐานะที่จะช่วยขับเคลื่อนความบริสุทธิ์ผุดผ่องของการหาเสียงและการลงคะแนนเลือกตั้งได้ และทั้งหมดนี้คณะกรรมการการเลือกตั้งก็ต้องเป็นแม่งานใหญ่ในการประสานงาน เพื่อให้การเลือกตั้งมีความเป็นอิสระ ยุติธรรม และโปร่งใส

สำหรับประชาชนพลเมืองโดยทั่วไปนั้น ท่านมีพรรคการเมืองให้เลือกมากมาย แต่ก็ขอฝากคำถามไว้หนึ่งคำถามให้คิดว่า มีพรรคใดบ้างที่มีความเป็นพรรค คือเป็นพรรคของสมาชิกอย่างแท้จริง และมีความต่อเนื่องถาวร ไม่เป็นพรรคเฉพาะกิจ ไม่เป็นพรรคส่วนตัวของครอบครัว ของกลุ่มอภิสิทธิ์ หรือกลุ่มอิทธิพลหนึ่งใด และพรรคไหนบ้างที่คิดว่าได้มีประวัติ หรือมีจุดยืนที่จะไม่โกงกินบ้านเมืองและใช้อำนาจโดยมิชอบ

เมื่อท่านย้อนคิดได้คำตอบแล้ว ก็ขอให้เลือกพรรคการเมืองนั้นครับ

กษิต ภิรมย์

kasitfb@gmail.com