ในการบริหารราชการนั้น ฝ่ายรัฐบาลจะต้องเป็นผู้ให้ความกระจ่างแน่ชัดเกี่ยวกับทิศทางการนำพาประเทศชาติไปข้างหน้าต่อประชาชน ทั้งด้วยการแก้ไขปัญหาที่คั่งค้างและการกำหนดนโยบายและมาตรการใหม่ๆ เพื่อให้ทันโลกทันเหตุการณ์

จนถึงปัจจุบันนี้ประเทศไทยเรากำลังอยู่ภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม (ระยะเวลา 5 ปี) ฉบับที่ 13 และกำลังมีการเตรียมการจัดทำแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 14 อยู่

ขณะเดียวกันในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน 2560 ก็ยังมีการจัดตั้งคณะกรรมการยุทธศาสตร์แห่งชาติระยะเวลา 20 ปี ซึ่งก็ได้มีผลงานออกมาในรูปแบบของข้อเสนอแนะต่างๆ ที่ครอบคลุมเรื่องการปรับปรุงโครงสร้างระบบราชการ การปรับตัวเข้าสู่เศรษฐกิจยุคใหม่ ที่ต้องใช้เทคโนโลยีสื่อสารสมัยใหม่ เป็นต้น  นอกจากนั้นในรัฐธรรมนูญก็มีการกำหนดภาระหน้าที่ของรัฐ หรือนโยบายแห่งรัฐ  อีกทั้งก็มีรายงานและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการพัฒนาประเทศจากธนาคารโลก สถาบันการเงินระหว่างประเทศ และธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย เป็นต้น  อีกทั้งก็ยังมีหน่วยงานวิจัย หน่วยงานวิเคราะห์จัดลำดับขีดความสามารถของประเทศที่เป็นองค์กรอิสระ หรือองค์กรที่มิใช่รัฐ หรือองค์กรที่มิหากำไร ที่โดยรวมก็ให้คะแนนจากประเทศต่างๆ เชิงเปรียบเทียบหรือจัดลำดับ

ในขณะเดียวกันแต่ละพรรคการเมืองก็มีอุดมการณ์ มีวิสัยทัศน์ และมีนโยบายของตนที่จะเสนอต่อสาธารณชน เพื่อให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนและจำนวนที่นั่งในรัฐสภาเป็นเสียงข้างมาก เพื่อฟอร์มตัวกันเป็นคณะรัฐบาลบริหารประเทศ

ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้นนี้ จัดได้ว่าทั้งฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้านต่างมีกรอบและมีแหล่งข้อมูลที่จะทำหน้าที่ของฝ่ายตนเพื่อประโยชน์ของสังคมโดยรวม

ล่าสุดคณะรัฐบาลไทยภายใต้การนำพาของนายกรัฐมนตรี อนุทิน ชาญวีรกุล ได้ออกมาแถลงว่าจะเร่งพัฒนาเศรษฐกิจของไทยด้วยภารกิจหลัก 4 ประการคือ

1.ลดภาระค่าครองชีพ

2.การแก้ปัญหาวิกฤตพลังงาน/ลดต้นทุนการผลิต

3.กระตุ้นเศรษฐกิจเร่งด่วนผ่านการกู้เงิน และ

4.ปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ สร้างพันธมิตรการค้า เน้นแก้ปัญหาภาคเกษตรกรรมและ SMEs

นอกจากนั้นรัฐบาลอนุทิน ก็ยังได้ตัดสินใจที่จะกู้เงินประมาณ 400,000 ล้านบาทเพื่อโครงการประชานิยม และเพื่อโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน นอกเหนือจากการเร่งรัดให้มีการใช้ประโยชน์จากโครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (Eastern Economic Corridor – EEC) และการนำเอาโครงการ Land Bridge กลับมาปัดฝุ่นใหม่  ทั้งนี้ก็ยังมีเรื่องค้างคา เช่น เศรษฐกิจ 4.0 เศรษฐกิจ BCG (ชีวภาพ หมุนเวียนและเขียว) 

คำถามก็คือ แล้วรัฐบาลอนุทิน ชาญวีรกุล จะจัดลำดับความสำคัญก่อนหลังของเรื่องต่างๆ อย่างไร? มีตารางเวลาการดำเนินการหรือไม่? จะจัดหาบุคลากรจากไหนและอย่างไร? จะเพิ่มการจ้างงานได้มากน้อยแค่ไหน? 

ทั้งนี้ยังไม่ได้กล่าวถึงเรื่องความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย โดยเฉพาะการกระจุกตัวของอำนาจและความมั่งมีศรีสุข และที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือ นายกรัฐมนตรีอนุทิน ชาญวีรกุล และคณะ มักจะออกมาพูดว่าอยากทำโน่นทำนี่ หรือไม่ก็บอกว่าได้สั่งการแล้ว แต่ไม่เคยบอกว่าทำอย่างไร และสั่งการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายอย่างไร 

สุดท้าย ฝ่ายรัฐบาลนั้นมีความจำเป็นที่จะต้องสำรวจและทบทวนตนเองเสียก่อน ลดการพูดจา ลดการเดินทางออกไปดูงาน แต่กลับมาเพิ่มการทำการบ้าน เคลียร์งานคั่งค้างที่โต๊ะทำงานให้เต็มที่เสียก่อน

กษิต ภิรมย์
kasitfb@gmail.com