เกิดอะไรขึ้นกับโครงการลงทุนของ รฟท. ในโครงการก่อสร้างโรงซ่อมบำรุงรถจักรรถไฟ ชุมทางแก่งคอย  1.5พันล้าน

** ต่อจากที่...เศรษฐศาสตร์วันหยุด...ได้เขียนถึงเรื่องราวการลงทุนของการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ในโครงการก่อสร้างโรงซ่อมบำรุงรถจักรรถไฟ ชุมทางแก่งคอย สระบุรี มูลค่ากว่า 1,560 ล้านบาท...ที่ดูเหมือนจะมีอะไรไม่ค่อยชอบมาพากลจนทำให้เกิดคำถามและข้อข้องใจมากมายของคนในการรถไฟฯเอง

หมุนตามทุน...มาขยายคามต่อว่าข้อสงสัยที่เกิดขึ้นต่อโครงการนี้มีอะไรบ้าง...ข้อสงสับแรกคือ ทำไมดูเหมือน ผู้รับเหมาโครงการนี้มีการเปลี่ยนสเปควัสดุก่อสร้างโรงซ่อมหัวรถจักร เช่น ขนาดเหล็กที่กำหนดไว้เป็น SM400 แต่อ้างว่าไม่สามารถจัดหาได้ในประเทศแต่จะขอใช้เหล็ก SS400 แทน ซึ่งมีราคาถูกกว่ามากและคุณภาพต่ำกว่า  ทำไมผู้บริหารระดับสูงในรถไฟฯจึงอนุมัติเปลี่ยนชนิดของเหล็ก อีกทั้งในส่วนของเครื่องจักรซ่อมรถไฟที่นำมาติดตั้งเลือกที่จะใช้คุณภาพต่ำกว่ามาตรฐานไม่เป็นไปตามเงื่อนไข TOR โดยอาศัยนำเข้าเครื่องจักรจากอินเดียจีน และยุโรปตะวันออก ซึ่งเป็นที่รับรู้กันดีว่า ต่ำกว่ามาตรฐานยุโรปตะวันตกเป็นอย่างมาก

ข้อสงสัยต่อมาจังมีรายการทริป...ให้คนระดับบิ๊กในการรถไฟฯ ฝ่ายการช่างกล ไปทัวร์แบบกินหรูอยู่สบายก่อนวัยเกษียณบินลัดฟ้าดูงานต่างประเทศ เช่น จีน อินเดีย ยุโรป  ส่วนจะมีอย่างอื่นติดมือไปอีกด้วยหรือไม่นั้นอันนี้ก็ไม่มีหลักฐาน แต่ที่เกิดขึ้นแล้วคือมีการอนุมัติในเรื่องเครื่องจักร  ว่าการว่ามีความพยายามที่จะให้ที่ปรึกษาควบคุมงานให้แก้ไขแบบก่อสร้าง และรับรองเครื่องจักรและวัสดุอุปกรณ์จากประเทศที่เกรดไม่ถึงระบบเหล่านี้ให้มีคุณภาพเทียบเท่ากับของยุโรปตะวันตกตามเงื่อนไขใน TOR แต่ไม่มีใครกล้าเล่นด้วย เพราะเสี่ยงคุกเสี่ยงตะราง จึงยิงตรงบายพาสไปยังผู้มีอำนาจในการรถไฟฯโดยตรง

อีกเรื่องที่จริงอย่างไรน่าจะสืบค้นความจริงได้ไม่ยาก...นั่นคือผู้รับเหมาของโครงการนี้มีหนี้สินเยอะมากแม้กระทั่งพนักงานในบริษัทเองยังไม่ได้รับเงินเดือนค่าจ้างมาหลายเดือนแล้ว จนต้องลาออกจากบริษัทกันหมด ส่วนหนึ่งที่ทำให้กลุ่มรับเหมาเอกชนรายนี้กล้าหักดิบเสนอฟันราคาต่ำกว่ารับเหมายักษ์ทั้งหลาย นอกจากจะใช้เครื่องจักรและวัสดุอุปกรณ์ที่ต่ำกว่ามาตรฐานแล้ว ในเงื่อนไขประมูลและสัญญาที่ รฟท.ลงนามไป ยังมีเงื่อนไข ว่า รฟท.ต้องจ่ายเงินล่วงหน้า 10 % ของมูลค่าโครงการ คิดเป็นเงินกว่า 150 ล้านบาท ซึ่งบริษัทรับเหมารายนี้ ได้รับเงินไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ไม่ได้นำเงินไปใช้ให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของงาน    ลือกันสนั่นว่าบริษัทนำเงินรับล่วงหน้าไปหมุนโครงการอื่น และ แจกของขวัญพิเศษ  เพื่อให้ได้ขยายเวลา และแก้ไขปรับสเปกงานโครงสร้างและเครื่องจักร

ตอนนี้คนใน รฟท.เชื่อว่าอาจคงอาจเป็นไปตามคำล่ำลือ เพราะเหตุใดงานล่าช้าขนาดนี้ทั้งบริษัทที่ปรึกษาควบคุมงานและกรรมการตรวจการจ้าง ถึงทำเป็นทองไม่รู้ร้อนแต่สิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุดคือบริษัทนี้ไม่มีประกันอุบัติเหตุในโครงการเลยแม้แต่น้อย ซึ่งตามเงื่อนไข ต้องซื้อประกันภัยภายใน 60 วันนับจากวันลงนามสัญญา แต่นี่ล่วงเลยมากว่า 9 เดือนแล้วแต่ ไม่มีประกันภัย หวั่นเกิดซ้ำรอยโศกนาฏกรรมเช่นเครนถล่มใส่ขบวนรถไฟอีก หรือตึก สตง.ถล่ม ทีนี้ใครจะรับผิดชอบ

หากท้ายที่สุดโครงการนี้ล้มไป หรือไม่สามารถทำตามเงื่อนไขประกวดราคาได้ รฟท.ก็ไม่สามารถยึดหลักประกันหรือเรียกความเสียหายเอาจากคู่สัญญาได้ เพราะทุนจดทะเบียนที่มีอยู่เพียงพอจะรับผิดชอบกับความเสียหาย ที่จะเกิดขึ้นหากว่าโครงการนี้ไปต่อไม่ได้ตามสัญญาหรือทีโออาร์ได้หรือไม่ และ   "กรณีนี้ก็อาจจะไม่ต่างไปจากกรณี เครนถล่มขบวนรถไฟ ที่สีคิ้ว และโครงการก่อสร้างอาคารที่ทำการของสำนักตรวจเงินแผ่นดิน(สตง.) ก่อนหน้านี้ ที่ใช้วัสดุก่อสร้างไร้มาตรฐานไม่ตรงตาม TOR แต่กลับมีการวิ่งเต้นล็อบบี้เซ็นรับรองว่า การก่อสร้าง และใช้วัสดุอุปกรณ์ที่ได้มาตรฐานตาม TOR และสัญญา ก่อนที่อาคารสตง.จะถล่มพังครืนในที่สุดโดยที่ยังจับมือใครดมไม่ได้....**

** กระบองเพชร**