“หมดรูป” เป็นสำนวนที่มักใช้ในกีฬา หมายถึงพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่า สภาพดูไม่ได้ มีอาการชวนสังเวช พอจะหยิบจับเอามาใช้กับสถานการณ์ปะทะกันตรงชายแดนไทย-กัมพูชาได้ ต่างกันที่ทหารไทยไม่ได้หมดรูปในสมรภูมิ แต่เป็นฝ่ายการเมืองที่ทำให้ทุกอย่างดูแย่สำหรับประเทศของตัวเอง

ไล่ลำดับเหตุการณ์แบบรวบรัด เริ่มจากเขมรยิงถล่มไทยก่อนเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2568 บ้านเรือน, โรงพยาบาล และร้านสะดวกซื้อพังพินาศฉิบหาย ผู้คนบาดเจ็บล้มตาย คนนับหมื่นนับแสนต้องอพยพกันจ้าละหวั่น

หลังจากไทยปฏิบัติการตอบโต้อย่างรุนแรง เขมรก็รีบฟ้องชาวโลก และไปออดอ้อนขอให้มาเลเซียเป็นตัวกลาง จัดให้มีการตกลงหยุดยิงระหว่างไทยและเขมรทันทีโดยไม่มีเงื่อนไข ตั้งแต่เที่ยงคืนของวันที่ 28 กรกฎาคม

การไปตกลงหยุดยิงขณะที่เรากำลังได้เปรียบ สร้างอาการคันตามง่ามนิ้วเท้าแก่ประชาชนไทยที่ได้ฟังเป็นอย่างมาก ยิ่งกว่านั้น คนในรัฐบาลไทยก็พูดจาเหมือนกินยาหมดอายุ แต่เผอิญยังไม่ตาย นั่นดอกหนึ่งแล้ว

อีกดอกหนึ่งมาวันที่ 7 สิงหาคม ในการประชุมคณะกรรมการชายแดนทั่วไป (GBC) มีการทำข้อตกลงหยุดยิง 13 ข้อ รายละเอียดคงไม่นำมาลงตรงนี้ ไปหาอ่านย้อนหลังกันได้ ซึ่งดูแล้วประเทศไทยแทบจะไม่ได้เปรียบในการเจรจา ไม่มีข้อเรียกร้องใดที่ให้เขมรชดใช้ในการยิงเข้าใส่พื้นที่พลเรือน

ผลการการเจรจา 13 ข้อบนกระดาษแทบหาความสำคัญไม่ได้ เขมรยังยึดปราสาทตาควายอยู่มีการเคลื่อนกำลังพลและอาวุธอย่างต่อเนื่องในหลายจุดตามชายแดน รวมถึงพยายามเข้ามาก่อกวนขัดขวางการวางรั้วลวดหนามในเขตแดนไทย

คำอธิบายในแง่ภูมิประเทศบางมุมก็พอเข้าใจได้ เช่น มีเนิน 350 ที่เขมรยึดครองอยู่ เป็นจุดสูงข่มที่เขมรได้เปรียบ สามารถจะยิงอาวุธถล่มลงมายังแถวปราสาทตาควาย และยังมีทุ่นระเบิดที่ถูกฝังไว้อีกมาก ทหารไทยก็เพิ่งขาขาดไปอีกคนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หากเราบุ่มบ่ามเข้าไปยึดคืนก็จะได้ไม่คุ้มเสีย

แต่ก็นั่นแหละ ตอนที่ทหารไทยกำลังได้เปรียบ ก็ถูกรัฐบาลสั่งให้หยุด “โดยไม่มีเงื่อนไข” ซะอย่างนั้น แทนที่จะเอาให้สะเด็ดน้ำ เพราะตอนนั้นเขมรสูญเสียกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ไปมาก ขวัญกำลังใจก็ตกต่ำลง เชื่อว่าศักยภาพของทหารไทยพร้อมมากทั้งบก, เรือ, อากาศ กดอยู่แน่นอน

แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เขมรมีเวลาเตรียมตัวมากขึ้น นอกจากนี้ เขมรยังมีรถติดตั้งจรวดระยะไกล BM-24 และ PHL-03 อีกมากพอสมควร แม้ผ่านมาแล้วเกือบสัปดาห์ ยังไม่มีใครเชื่อว่า เขมรจะหยุดยิงจริงๆ เพราะยังปล่อยโดรนมาวนเวียนไม่รู้เท่าไหร่

บนเวทีโลกก็หวังไม่ได้ ตราบใดที่ผลประโยชน์ของ 2 ตระกูลผู้นำยังเป็นตัวถ่วง และประเทศมหาอำนาจก็ไม่ได้อยู่ฝ่ายเราเสียเมื่อไหร่

ปัญหาตรงชายแดน โดยเฉพาะปราสาทตาควายที่เขมรยึดอยู่ หรือปราสาทตาเมือนธมที่ยังขยับกำลังเข้ามาเรื่อยๆ คิดว่าบรรดานายทหารกองทัพไทยคงใช้สมองวางแผนกันอยู่อย่างขะมักเขม้น (ไม่ใช่ทหารการเมืองที่พูดเอาเท่ไปวันๆ) เป็นหน้าที่ของพวกเขาที่เราต้องเคารพและให้เกียรติ

ผมไม่มีความรู้ด้านการรบ แต่มีไอเดียอยากเสนอไปทางแม่ทัพนายกองทั้งหลาย ใครรู้จักแม่ทัพจะเอาไปบอกก็ได้ ส่วนจะนำไปใช้หรือไม่ก็ไม่เป็นไร ไอเดียนี้ผมไม่ได้คิดเองหรอก แต่เอามาจากเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้

หลายปีมาแล้ว เกาหลีใต้ติดตั้งลำโพงโฆษณาชวนเชื่อ หันลำโพงสาดเสียงเข้าไปในเกาหลีเหนือทั้งวันทั้งคืน ทำให้เกาหลีเหนือโต้ตอบโดยปล่อยบอลลูนเข้าไปทิ้งขยะในเกาหลีใต้ และต่อมาเกาหลีเหนือก็ติดตั้งลำโพงบ้าง ปล่อยเสียงโฆษณาชวนเชื่อเข้าไปในดินแดนเกาหลีใต้

ในที่สุด ชาวบ้านของ 2 ประเทศคงทนเสียงโฆษณาชวนเชื่อของแต่ละฝ่ายไม่ไหว รัฐบาลทั้งสองเกาหลีจึงตกลงรื้อถอนลำโพงออกเมื่อราวๆวันที่ 4 สิงหาคม ที่ผ่านมานี้เอง ลดความตึงเครียดโดยไม่ต้องเสียกระสุนและจรวด

ผมเสนอว่า เราควรติดตั้งลำโพงตามแนวชายแดน และเปิดเสียงไปทางเขมร บ้านเรามีรถแห่เยอะแยะ ขอความร่วมมือเป็นจิตอาสาก็น่าจะได้ แต่เสียงที่เปิดต้องไม่ใช่เพลงตามแบบที่รถแห่เปิด เพราะไม่งั้นแทนที่จะรำคาญ เขมรอาจจะชอบและเซิ้งกันสนุกไปและไม่เอาเสียงโฆษณาชวนเชื่อเหมือนพวกเกาหลี

ข้อเสนอของผมคือ ลำโพงของเราจะเปิดเสียงโซโล่กลองชุดอย่างเดียว เปิดเป็นลูปวนไปทั้งวันทั้งคืน ไม่น่าเกิน 12 ชั่วโมง เขมรจะทุกข์ทรมานอย่างมาก แต่ถ้าจะให้เร็วกว่านั้น ใช้เป็นเสียงเบสโซโล่เพียวๆ รับรองว่าไม่เกิน 4 ชั่วโมงเกิดปฏิกิริยาแน่นอน

ผมไม่ได้เขียนเสนอแนะแบบเอาขำ เอาฮา เพราะถ้าเขมรที่อยู่แถวปราสาทตาควายหรือริมชายแดนอื่นๆทนไม่ได้ ก็จะมีทางเลือกอยู่ 3 อย่าง คือ

หนึ่ง-ถอนทหารออกไป ยอมให้เราได้เขตแดนที่ควรจะเป็นของเรา, สอง-เขมรเอาลำโพงมาติดตั้งเหมือนกัน แต่เชื่อว่ากำลังของระบบเสียงจะสู้เราไม่ได้ และสาม-ทหารเขมรหงุดหงิดจนทนไม่ไหว ยิงปืนหรือจรวดเข้ามาในเขตประเทศไทย ซึ่งเป็นการละเมิดข้อตกลงหยุดยิง

และถึงตรงนี้ ก็จะเป็นความชอบธรรมของทหารไทยที่จะถล่มกลับไป ทั้งทางบกและอากาศ

ทิวา สาระจูฑะ