คำว่า “เซ็กซ์” (sex) เข้ามามีบทบาทมากขึ้นในสังคมทุกวันนี้

คนจะชินกับคำว่า “มีเซ็กซ์” กัน

ทั้งหญิงชายต่างแสวงหาคนถูกตา ถูกใจ แล้วก็พร้อมใจมีเซ็กซ์กัน

บางทียังไม่ถูกใจมากนัก เพียงแต่ถูกตา ก็มีเซ็กซ์กันได้ง่าย ๆ แล้ว

นี่คือวัฏจักรของการมีเซ็กซ์ของคนรุ่นใหม่ ซึ่งมีแล้วก็จาก-จางกันไป แล้วก็หาใหม่ ซึ่งไม่ยากนัก

การมีเซ็กซ์ (Having Sex) แบบนี้ไม่ได้เกิดจากความรักและความผูกพัน

เป็นเพียงแค่ได้ระบายแรงขับทางเพศออกไป หรือได้สัมผัสร่างกายของอีกฝ่ายหนึ่งที่ตัวเองชื่นชอบเท่านั้น

จึงเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีมิติ ไม่มีความลึก หรือลึกซึ้งทางจิตใจ

ถ้าเป็นรูปภาพก็มีเพียงแค่ความกว้างกับยาวเท่านั้น แต่ไม่มีความลึก

กิจกรรมแบบนี้จึงเป็นกิจกรรมทางเพศที่แสดงถึงความเห็นแก่ตัว ไม่อ่อนโยน ไม่รับผิดชอบ มีแค่สนุกและระบายราคะ ซึ่งต่างเห็นแก่ตัวและตักตวงเท่านั้น

แต่ถ้าเป็นการร่วมรัก (Making Love) กับคนที่เรารักและผูกพัน จะเป็นเหมือนการสร้างความสัมพันธ์ที่มีมิติ มีความลึก-ลึกซึ้ง มีความอ่อนโยน แคร์ รับผิดชอบ 
และมีความหมายกับชีวิต

ช่วงกำลังร่วมรักเราได้มีโอกาสใช้ใจสัมผัสใจอีกฝ่ายหนึ่ง จะมีความอ่อนโยน ใส่ใจ ไม่เห็นแก่ตัว มีความเป็นผู้ให้ปรากฏขึ้นในทั้งสองฝ่าย

การที่เราจะหาคนที่เรารักเขาและเขารักเราเพื่อจะร่วมรักด้วย จึงไม่ใช่ของง่าย แต่ก็ท้าทายความเป็นมนุษย์ของเราที่ควรจะแสวงหา มิใช่เพียงแต่คว้าใครบางคน
ขึ้นมาแล้ว “มีเซ็กซ์” ให้ผ่านๆ ไปเหมือนคนส่วนใหญ่ในขณะนี้

จงใช้การร่วมรักเป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งของความรัก ต่อคนที่เรารักเท่านั้น

แต่อย่าแปลความหมายว่ารักมากเท่าไร เซ็กซ์ต้องมากและดีเท่านั้น

เพราะมีการแสดงออกของความรักทางด้านอื่นๆ ได้อีกมาก เช่น ความอ่อนโยน เป็นมิตร ใส่ใจ ดูแล ร่วมทุกข์ร่วมสุข การให้ การอภัย การรับผิดชอบ

อ่านถึงตรงนี้คงจะรู้ว่าควรจะพัฒนา “การมีเซ็กซ์” ให้เป็น “การร่วมรัก” ซึ่งจะมีความหมายลึกซึ้งกับชีวิตมากกว่า

ส่วนการจะหาคนรัก มารัก และถูกรัก เพื่อให้เกิดกิจกรรม “การร่วมรัก” ได้หรือไม่นั้น ขึ้นกับบุพเพสันนิวาส กรรมเก่าและวาสนาของแต่ละคนแล้วล่ะครับ