ตัวอย่างนี้เป็นเรื่องชีวิตมนุษย์กินเงินเดือนที่อยากถ่ายทอดให้ได้รับรู้ร่วมกัน...

ผู้ทุกข์คนนี้เป็นหนุ่ม (เริ่ม) ใหญ่วัย 35 ปี จบปริญญาโทจากต่างประเทศ มีการงานตำแหน่งดีในบริษัทมีชื่อเสียง เงินเดือนก็มากพอสมควรในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการตลาด

สินค้าที่เขาดูแลอยู่นั้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว แลดูเป็นสินค้าใหม่ที่ตลาดต้องการ จึงไม่ยากที่จะทำการตลาดเพื่อสนับสนุนงานขาย

แต่วันนี้...ไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว สินค้าของเขามีคู่แข่งมากมาย ยอดขายสินค้าของเขาจึงตกฮวบ

เขาเคยเสนอนายให้พัฒนาสินค้าให้ทันสมัยและลดราคาลง

แต่นาย...ก็คือนาย รวยเสียจนเคยตัว ฝันว่าสินค้าของเขามีชื่อติดตลาดมานาน ใครๆ ก็ชอบ พนักงานที่ทำงานในบริษัทควรจะภูมิใจในชื่อเสียงของบริษัทและสินค้า ถือเป็นหน้าตาของพนักงานด้วยซ้ำ เรื่องที่จะให้ลดราคาหรือ
ทำสินค้าให้แตกต่างหลากหลายขึ้น เขาไม่ทำหรอก เป็นหน้าที่ของพนักงานที่จะต้องทำสินค้าให้ติดตลาดมากขึ้นตลอดไป

ลูกน้องได้ฟังแล้วชักหมดกำลังใจ พยายามนำกลยุทธ์ทางการตลาดมาใช้เพื่อเพิ่มยอดขาย ก็ไม่สำเร็จ แถมยอดขายกลับตกต่ำลงทุกที นายก็บีบคั้นเขามากขึ้น

เขาเครียดมากจนอยากลาออกจากงาน แต่ก็ลังเลคิดว่าคงหางานใหม่ไม่ง่ายนัก เพราะอายุเริ่มมากขึ้น ตำแหน่งสูงขึ้น

ผมบอกว่าเมื่อพัฒนา นาย และสินค้า ไม่ได้

ทำไมเราไม่ลองพัฒนาตัวเอง ซึ่งเป็นทั้งสินค้าและนายของตัวเองดูบ้างเล่า

การจะทำงานให้ประสบความสำเร็จในแนวพุทธศาสนากล่าวไว้ว่า ต้องมีศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ และปัญญา

ผมแนะนำให้เขาลองคิดให้ดีในช่วงนี้

ลองคิดถึงตัวเองเป็นสินค้า คิดให้ปรากฏเป็นรูปหรือเป็นเรื่องราวขึ้นในใจว่าเขามีค่า มีจุดเด่นตรงไหนบ้าง

แล้วเขาจะได้เกิดความเชื่อ (ศรัทธา) ว่าตัวเองมีดี เกิดความไว้ใจ มั่นใจตัวเองว่าเป็นสินค้าชั้นดี

ต้องคิดให้ดี แล้วจึงจะเชื่อได้ดี

เมื่อคิดถึงตัวเองในแง่ดีได้แล้ว ก็จะเชื่อตัวเอง (ศรัทธา) ว่ามีดีเหมือนเป็นสินค้าชั้นดีได้ แล้วก็ใช้ความเพียรร่วมกับสติ สมาธิ และปัญญา เขาก็จะสามารถ “ขาย” ตัวเองได้แน่ๆ

ขายตัวเองให้เต็มที่ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น เก่งมาก-ดีมาก

ผมเชื่อว่าเขาทำได้ และจะได้ผลดีด้วย!

ถ้านายไม่พอใจ นายก็ทุกข์ไปเอง เป็นเรื่องของนาย