การประชุมร่วมรัฐสภาสมัยวิสามัญผ่านไปแล้ว หลังจากที่ได้ประชุมหารือกันเป็นเวลาสองวัน และเป็นไปตามคาดคือไม่มีผลหรือสาระแก่นสารอันใดที่จะนำไปสู่การปฏิบัติได้เลย

สถานการณ์เกิดขึ้นเพราะมีข้อเรียกร้องประการหนึ่งของนักเรียน นิสิต นักศึกษา ให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ

แต่กลับมีการเปิดสภาสมัยวิสามัญเพื่อพิจารณาเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวกันเลย นั่นคือเรื่องการแพร่ระบาดของไวรัส พิจารณาเรื่องแก้รัฐธรรมนูญ และพิจารณาเรื่องการลาออกของนายกรัฐมนตรี ซึ่งเรื่องทั้งหมดนี้ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องมีการประชุมร่วมกันของรัฐสภาให้เสียเวลาเลย

เพราะกรณีการแพร่ระบาดของไวรัสนั้นคนไทยทั้งประเทศก็รู้เช่นเห็นชาติกันทั่วแล้วว่ามีการฉวยโอกาสใช้อำนาจตามกฎหมายสถานการณ์ฉุกเฉินในการปกครองบ้านเมือง ในขณะที่คนบางพวกก็ฉวยโอกาสทำมาหากินกับความเดือดร้อนทุกข์เข็ญของราษฎร ซึ่งทำให้เศรษฐกิจของประเทศย่ำแย่ทรุดหนักลงยิ่งกว่าหลายประเทศในโลกนี้

ถ้าหากจะพิจารณาเรื่องไวรัสก็ควรพิจารณาในเรื่องยกเลิกประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินซึ่งไม่มีความจำเป็นอะไรเลย เพราะกฎหมายปกติที่มีอยู่ก็เพียงพอต่อการใช้เป็นอย่างดีแล้ว

ส่วนในเรื่องแก้รัฐธรรมนูญนั้นก็เมื่อญัตติแก้รัฐธรรมนูญค้างอยู่ในสภาและรอลงมติกันอยู่ เพียงแค่บรรจุวาระให้ลงมติเกี่ยวกับการแก้รัฐธรรมนูญเท่านั้น ก็รู้หัวรู้ก้อยแล้ว แต่กลับเอาเรื่องแก้รัฐธรรมนูญซึ่งไม่เป็นแก่นสารสาระมาบรรจุให้เสียเวลา

สำหรับเรื่องลาออกของนายกรัฐมนตรีก็เช่นกันเป็นเรื่องการตัดสินใจเฉพาะของนายกรัฐมนตรีคนอื่นไม่เกี่ยว ดังนั้น การเสนอวาระเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องน่าขันอย่างยิ่งและทำให้เห็นว่าคุณภาพของผู้เกี่ยวข้องในเรื่องนี้เป็นอย่างไร

สำหรับเรื่องการออกจากตำแหน่งของนายกรัฐมนตรีนั้น จากการพูดจากันสองวันในรัฐสภาก็พอสรุปได้ว่านายกรัฐมนตรีไม่มีวันลาออกจากตำแหน่งเพราะท่านเชื่อของท่านว่าไม่ได้ทำผิดอะไร และจนบัดนี้ฝ่ายค้านก็ไม่สามารถแสดงความผิดอะไรของนายกรัฐมนตรีให้เห็นเป็นที่ชัดเจนได้

เมื่อการลาออกเป็นไปไม่ได้แล้วก็มาที่ประเด็นการยุบสภา ซึ่งจะทำให้คณะรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง แต่ต้องทำหน้าที่อยู่จนกว่าคณะรัฐมนตรีใหม่จะเข้ารับหน้าที่ ก็คงไม่มีใครอยากให้ยุบสภาเพราะแต่ละคนก็กลัวจะตกงานด้วยกันทั้งสิ้น และคาดหมายได้ว่านายกรัฐมนตรีจะไม่มีวันยุบสภา เพราะทันทีที่ยุบสภาก็หมายความว่าได้ก่อศัตรูจากบรรดานักการเมืองจำนวนมากและนักการเมืองนั้นเมื่อมีความแค้นฝังหัวแล้ว ในอนาคตอะไรจะเกิดขึ้นก็ยากจะคาดเดา

คงเหลือหนทางการพ้นจากตำแหน่งของนายกรัฐมนตรีอีกทางหนึ่ง คือการอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรี ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะรัฐบาลมีเสียงสนับสนุนมาก เว้นแต่จะเกิดเหตุการณ์แทงข้างหลังกันเอง

นอกจากนี้แล้วก็เหลืออีกทางหนึ่งก็คือ ถูกไล่ออก ซึ่งอาจจะถูกไล่ออกโดยมวลชนหรือโดยการปฏิวัติรัฐประหาร ซึ่งยากจะคาดเดา

สำหรับการไล่ออกโดยมวลชนนั้นขณะนี้กระแสก็ก่อตัวมาระยะหนึ่งแล้วและขยายตัวลุกลามมากกว่าทุกระยะที่ผ่านมา ถึงขนาดนายกรัฐมนตรีเดินทางไปราชการที่ใดก็ตามก็จะมีคนไปชูสามนิ้วตะโกนอย่างหยาบคายให้ได้ยินอยู่เสมอ

และใครจะไปรู้ว่าสักวันหนึ่งอาจจะมีการชุมนุมเข้ามาประท้วงจนทำให้ราชการเสียหายไปก็ได้ และม็อบนั้นเมื่อเกิดขึ้นแล้วก็จะประมาทไม่ได้เพราะตราบใด
ที่ยังมีเชื้อเหลือไฟอยู่ก็อาจลุกโชติช่วงขึ้นมาเมื่อใดก็ได้

ดังนั้นโบราณจึงว่าอย่าประมาทกับประกายไฟอันน้อยเพราะอาจจะไหม้ลามทุ่งได้ ม็อบเมื่อก่อตัวขึ้นแล้ว ถ้าขยายตัวมากขึ้นและวันใดวันหนึ่งมีการชุมนุมจำนวนนับหลายแสนคนขึ้นมาเมื่อใดก็จะส่งผลสะเทือนหรือแรงกดดันมาก

แม้ระดับการชุมนุมเป็นแฟลชม็อบแต่ก็ทำให้การบริหารราชการแผ่นดินเป็นปกติต่อไปไม่ได้ แต่ละวันต้องระดมกำลังของเจ้าหน้าที่ตำรวจจากทั่วประเทศเข้ามาเตรียมการไว้เพื่อดูแลและป้องกันอันตรายอันเกิดจากการชุมนุม ซึ่งใครเล่าจะรู้ได้ว่าจะเกิดปัญหาขึ้นมาในวันไหน

การที่ต้องระดมเจ้าหน้าที่เข้ามาเป็นจำนวนมากและเมื่อมีการชุมนุมก็ต้องเคลื่อนย้ายเจ้าหน้าที่ออกไปสกัดตามที่ชุมนุมต่างๆ กันทุกวันประหนึ่งเล่นซ่อนหากันอย่างสนุกสนานนั้นได้ทำให้บ้านเมืองของเราไม่เป็นปกติ และแน่นอนว่าย่อมกระทบต่อความเชื่อมั่นและระบบเศรษฐกิจของประเทศ

สภาพเช่นนี้เป็นสภาพที่ไม่อาจตั้งอยู่ได้นาน จะนำไปสู่สถานการณ์สองอย่างคือการรวมตัวจำนวนมากขึ้นจนเกิดพลังขับไล่รัฐบาลได้สำเร็จ หรือเป็นการจุดชนวนที่อาจก่อให้เกิดการปฏิวัติรัฐประหารตามมาได้ เพราะเหตุนี้สภาพเช่นนี้จึงเป็นสภาพที่ทำให้บ้านเมืองตกอยู่ในความเสี่ยง อ่อนไหว และขาดความเชื่อมั่น ซึ่งไม่เป็นผลดีอะไรกับใครเลย