เมื่อวานนี้ ผลการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนสมัยพิเศษ สรุปว่า ยังไม่มีการตกลงหยุดยิงแต่อย่างใด

1.นายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ระบุว่า ที่ประชุมได้หารือกว้างขวางหลายประเด็น

ฝ่ายไทยยืนยันว่า การหยุดยิงไม่อาจเกิดขึ้นได้จากคำประกาศฝ่ายเดียว หากต้องเกิดจากการเจรจา การตกลงร่วมกัน การกำหนดมาตรการที่ชัดเจน และกลไกตรวจสอบร่วมกัน

ไทยได้เสนอให้กองทัพของทั้งสองประเทศพบหารือกันโดยเร็ว และขอให้กัมพูชาเป็นฝ่ายเสนอกรอบการพูดคุย

ซึ่งต่อมามีข้อเสนอจากฝ่ายกัมพูชาให้จัดประชุม GBC ในวันที่ 24 ธันวาคม เพื่อพิจารณาสถานการณ์ล่าสุด แนวทางการหยุดยิง มาตรการที่ต้องดำเนินการ และผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบ

2. สรุป คือ ยังไม่มีการหยุดยิง และจะหยุดหรือไม่ ก็อยู่ที่ท่าทีของฝ่ายกัมพูชาเอง ถ้าไม่ยอมรับตามเงื่อนไขฝ่ายไทย ก็รบต่อ

ฝ่ายไทยย้ำหลักการ 3 ข้อ ชัดเจนมาโดยตลอด คือ

“1. ฝ่ายกัมพูชาจะต้องประกาศหยุดยิงก่อน

2.การหยุดยิงต้องเกิดขึ้นจริงและต่อเนื่อง โดยมีผู้สังเกตการณ์

3.กัมพูชาต้องร่วมมือเก็บกู้ทุ่นระเบิดอย่างจริงจังและจริงใจ”

3. จุดยืนและท่าทีของนายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล ผู้นำรัฐบาลไทย ชัดเจน

คำพูดนายกฯ โดนใจคนไทย

“ทำขนาดนี้ ไม่มีทางที่จะมาเลิกแล้วต่อกัน”

“ร่างทหารที่เนิน 350 ก็ขัดขวางไม่ให้เราเข้าถึง กะล่อเป้าเรา แบบนี้ ไม่ต้องการความสงบแล้ว”

“ใครที่มาบอกให้เราทำอย่างนู้นทำอย่างนี้ ให้กลับไปโต๊ะเจรจา ให้กลับไปพูดคุย บอกเลยว่าเรามีทางของเรา เราจัดการเอง ตามสมควร”

“มันต้องทำให้เขาได้ยินเราบ้าง” ฯลฯ

เรียกว่า พร้อมรบต่อจนถึงที่สุดตามแผนยุทธการของฝ่ายกองทัพ

ถึงไหน ถึงกัน

ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

4. สถานการณ์แนวรบล่าสุด ฝ่ายกัมพูชายังพยายามตีตอบโต้ จะเอาคืนพื้นที่ซึ่งถูกฝ่ายไทยเข้าควบคุมไว้เกือบทุกจุดแล้ว

จุดยุทธศาสตร์สำคัญในทางการทหาร เนิน 350 เนิน 500 เนิน 677 ช่องอานม้า ภูมะเขือ บ้านสามหลัง ฯลฯ ไทยยึดกุมไว้เบ็ดเสร็จหมดแล้ว

เรียกว่า ถ้าหยุดยิงตอนนี้ ฝ่ายไทยก็ยึดกุมพื้นที่ตลอดแนวแผนที่ 1 : 50,000 ไว้เกือบหมดแล้ว

ไทยต้องพยายามยึดกุมสภาพ สถาปนาความมั่นคง และกำจัดความเสี่ยงที่กัมพูชาจะคุกคามไทยต่อไป

เรียกว่า ต้องจัดเต็ม เพื่อยึดกุมความได้เปรียบทุกมิติ

คุณพีระชาติ อินตา ให้ความเห็นน่าสนใจ ระบุว่า

“....“ยึดไปก็ต้องคืน” หรือ “วาทกรรมคนขายชาติ”?

ตีแผ่ความจริงทำไมทหารไทยต้องยึดคืนให้สิ้นสภาพ!

ขณะที่ทหารไทยกำลังเอาชีวิตเข้าแลกท่ามกลางดงระเบิดกว่า ๒,๐๐๐ ลูก ในวันนี้(๒๑ ธันวาคม ๒๕๖๘) กลับมีคนบางกลุ่มพ่นวาทกรรมบั่นทอนชาติว่า “จะยึดทำไมให้เสียเลือดเนื้อ สุดท้ายศาลโลกก็สั่งให้คืน เหมือนเขาพระวิหาร?”

ผม พีระชาติ อินตา จะขอใช้ความรู้และข้อเท็จจริงกระชากหน้ากากความคิดที่อ่อนแอของคนเหล่านี้ให้จบสิ้น

เพราะการยึดคืนครั้งนี้คือการ “ปิดบัญชีมรดกบาป” และนี่คือเหตุผลที่ใครก็ย้อนผมไม่ได้!

๑. ขยี้ปมแผนที่: เราไม่ได้ “รุกราน” แต่เรากำลัง “ไล่โจรออกจากบ้าน”

คนไทยต้องจำให้ขึ้นใจ แผนที่ 1:200,000 ที่กัมพูชาใช้อ้าง คือ “มรดกบาป” ยุคอาณานิคมที่ฝรั่งเศสลากเส้นตามอำเภอใจ ขัดต่อสนธิสัญญาหลักที่ระบุให้ใช้ “สันปันน้ำ”

*หลักสากล Standard Boundary Practice พรมแดนที่เป็นสันเขาต้องใช้ “สันปันน้ำ” (Watershed) ซึ่งแผนที่ 1:50,000 ของไทยทำหน้าที่นี้ได้ถูกต้องแม่นยำที่สุด

* ความจริงที่ต้องจำ: หากทหารไทยไม่เข้าควบคุมพื้นที่ตามแนวสันปันน้ำจริงตอนนี้ เท่ากับเรารับเส้น “โจร” ของฝรั่งเศสโดยปริยาย ใครที่บอกให้คืน คือคนที่ยอมให้เพื่อนบ้านมาย้ายรั้วเข้ามาในห้องนอนตัวเองโดยไม่สู้!

๒. “เขาพระวิหาร” ความจริงที่ไม่มีใครบอก: ใครว่าไทยแพ้?

พวกที่ชอบยกเรื่องเขาพระวิหารมาขู่คนไทย ฟังให้ดี!

* ความจริงเชิงลึก: ศาลโลกวินิจฉัยเพียงว่า “ตัวปราสาท” เป็นของกัมพูชา แต่ศาล“ไม่ยอมรับ” เส้นพรมแดนตามแผนที่โกงๆ ของฝรั่งเศส! นั่นหมายความว่าพื้นที่รอบปราสาทและสันเขาอื่นๆ ยังเป็นสิทธิของไทยตามแนวสันปันน้ำ 1:50,000

* เราเสียแค่ “เศษหิน” แต่เราไม่ได้เสีย “อธิปไตยเหนือดินแดน” รอบนั้น การยึดคืนในวันนี้คือการป้องกันไม่ให้เกิด “ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” จากความนิ่งเฉยในอดีต!

๓. ยุทธศาสตร์ “ที่สูง” (The High Ground): ชัยชนะที่แลกด้วยชีวิตประชาชน

ใครคุม “ที่สูง” คนนั้นคุม “ความเป็นความตาย”

* ถ้าเราไม่ยึดคืน: หากปล่อยให้ศัตรูยืนบน ภูมะเขือ, ปราสาทตาควาย หรือพื้นที่สันเขา เนินสูงเขาจะมองเห็นหมู่บ้าน โรงเรียน และวัดไทยได้ทะลุปรุโปร่ง และสามารถล็อกเป้าถล่มเราได้ทุกเมื่อ!

* ผลงานที่ต้องชื่นชม: การที่ทหารไทยบุกยึดจุดยุทธศาสตร์เหล่านี้คืน และ “ทำลายคลังอาวุธในอุโมงค์ลับและกาสิโนปอยเปตจนสิ้นสภาพ” คือการเด็ดหัวใจข้าศึก ไม่ให้มันมีปืนมาจ่อหัวคนไทยแนวหลังได้อีก นี่คือการปกป้องประชาชนที่แท้จริง!

๔. ดักคอศาลโลกด้วยหลัก “Acquiescence” (การนิ่งเฉยยอมรับ)

ศาลโลกมักตัดสินตาม “พฤติกรรมจริงในพื้นที่”

* หลักกฎหมายที่คนคิดจะต้านความคิดของผมต้องรู้: หากเราปล่อยให้อีกฝ่ายเข้ามาตั้งฐาน ปลูกบ้าน หรือวางกำลังโดยไม่คัดค้าน (Silent acceptance) ศาลโลกจะถือว่าเรา “สละสิทธิ์” ทันที

* เหตุผลที่ต้องยึด: การเข้าควบคุมพื้นที่ในตอนนี้ คือการสร้าง “หลักฐานเชิงประจักษ์” ว่าไทยไม่เคยยอมรับการอ้างสิทธิ์ที่ผิดกฎหมาย และศาลโลกไม่มีอำนาจบังคับ (Enforcement Gap) หากรัฐเจ้าของอธิปไตยยืนหยัดปกป้องพื้นที่ของตนอย่างชอบธรรม!

๕. บนโต๊ะเจรจา... เราคือ “ราชา” ไม่ใช่ “เบี้ย”

* Possession is Nine-Tenths of the Law: การครอบครองคือเก้าในสิบของกฎหมาย เมื่อเรายึดตำแหน่งคืนมาได้ เราคือผู้กำหนด Status Quo (สถานะปัจจุบัน)

* อำนาจต่อรอง: การเจรจาจะเปลี่ยนจาก “ไทยจะเสียอะไร” เป็น “กัมพูชาจะต้องยอมรับเงื่อนไขอะไรของไทย” สันติภาพไม่ได้เกิดจากการกราบกรานศาลโลก แต่เกิดจากวันที่ศัตรูรู้ว่า “ถ้ามึงรบ มึงแพ้... ถ้ามึงคุย มึงต้องฟังไทย!”

บทสรุปถึงพวก “บั่นทอนชาติ”

ในขณะที่คุณนั่งวิจารณ์ในห้องแอร์ ทหารไทยกำลังนอนกลางดินกินกลางทราย เผชิญกับโดรนพลีชีพ และ ขีปนาวุธนำวิถี เพื่อให้คุณได้นอนหลับฝันดี

* ขีดความสามารถของกองทัพไทยที่ทำลายคลังอาวุธปอยเปตจนสิ้นสภาพ คือการประกาศศักดาว่า “แผ่นดินไทยไม่ใช่ที่ลองของใคร!”

* หากไม่ช่วยรบก็อย่าทำลายขวัญทหาร เพราะเขาทำเพื่อ “ลูกหลานของคุณ” เช่นกัน

“เราไม่เคยรุกรานใครก่อน แต่ใครที่คิดจะมาขโมยแม้แต่กรวดก้อนเดียวจากไทย... มันต้องกลับไปแบบไม่มีซากให้เหลือจำ!” –

ไทยต้องชนะ! อธิปไตยไทยเหนือสิ่งอื่นใด!” - พีระชาติ อินตา

5. อีกหนึ่งจุดที่น่าสนใจ อดีต สว.คำนูณ สิทธิสมาน Kamnoon Sidhisamarn ระบุว่า “เขื่อนดักปิโตรเลียม !”

อธิบายว่า

“เรื่องเขื่อนดักตะกอนหรือเขื่อนกันคลื่นที่เริ่มมีการรื้อบางส่วนนี่ยืดเยื้อมาตั้งแต่ปี 2541ก่อนมี MOU 2544 เสียอีก

ทางการไทยประท้วงกัมพูชาเป็นหนังสือไป 2 ครั้งในปี 2541 และอีก 1 ครั้งในปี 2464แต่ก็ไร้ผลเท่าที่ควร

เรื่องมาเป็นข่าวใหญ่อีกครั้งก็เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2567 ในการอภิปรายทั่วไปของวุฒิสภา พล.ร.อ.พัลลภ ตมิศานนท์ พัลลภ ตมิศานนท์ กับผม ซึ่งเป็นสว.อยู่ในขณะนั้น ได้หยิบยกประเด็นปิโตรเลียมใต้อ่าวไทยและ MOU 2544 ขึ้นมาอภิปรายคนละ 45 - 60 นาที ได้เนื้อได้หนังตามสมควร โดยท่านอดีตเสธ.ทร.ได้เพิ่มเติมประเด็นเขื่อนดักตะกอนนี้ด้วย ซึ่งก็ได้มีการชี้แจงจากทั้งกระทรวงการต่างประเทศและกองทัพเรือประมาณว่าได้มีการประท้วงแล้ว ประท้วงอยู่ และจะประท้วงต่อไป

ถามว่าประเด็นลึก ๆ ที่ประเทศไทยควรห่วงใยคืออะไร

การสร้างสันเขื่อนยื่นตั้งฉากลงไปในอ่าวไทยจากชายฝั่งกัมพูชาใกล้หลักเขตที่ 73 ติดกับบ้านหาดเล็ก อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด นอกจากจะมีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพพื้นที่ชายฝั่งทะเลของไทยแล้ว ยังอาจจะมีผลต่อการอ้างอิงพิสูจน์เส้นเขตแดนทางทะเลในอนาคตในศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) หรือเวทีตัดสินพหุภาคีอื่นๆ ได้ เพราะกฎหมายทะเลระหว่างประเทศที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน (UNCLOS 1982) มาตรา 11 ระบุไว้ว่า

...“สิ่งก่อสร้างถาวรตอนนอกสุดของเขตท่า ซึ่งประกอบเป็นส่วนอันแยกออกมิได้ของระบบการท่านั้น ให้ถือว่าประกอบเป็นส่วนของฝั่งทะเล”

เคยมีคดีขึ้นศาล ICJ มาแล้ว

ทีนี้ถ้าเกิดมีการวินิจฉัยในอนาคตไม่ว่าเมื่อไรหรือโดยกระบวนการใดให้เจ้าเขื่อนดักตะกอนนี้เป็น “ส่วนของฝั่งทะเล” ของกัมพูชาตามกฎหมายแล้ว การลากเส้นเขตแดนทางทะเลของกัมพูชาก็จะได้พื้นที่มากขึ้น แถมเป็นการได้มากขึ้นแบบไม่ต้องมั่วเหมือนเมื่อครั้งการประกาศเส้นเขตไหล่ทวีปปี 2515

เพราะเส้นมัธยะจะเปลี่ยนไป

จากหลักเขตที่ 73 ลากผ่านจุดกึ่งกลางระหว่างเกาะกูดกับเกาะกง ก็อาจจะเปลี่ยนเป็นผ่านจุดกึ่งกลางระหว่างเกาะกูดกับฝั่งทะเลใหม่ของกัมพูชาที่ได้มาตามกฎหมายทะเล มาตรา 11

จุดอ้างอิงของไทยคือเกาะกูดอยู่จุดเดิม แต่จุดอ้างอิงของกัมพูชาเปลี่ยนจากเกาะกงขึ้นเหนือมาเป็นเขื่อนดักตะกอนที่แปรสภาพเป็นฝั่งทะเลใหม่ ผลคืออะไรทราบใช่ไหมครับ

เส้นแบ่งเขตจะเบนขึ้นเหนือไปพอสมควรทีเดียว

เขตไหล่ทวีปของกัมพูชาตามข้ออ้างอิงนี้จะมีเพิ่มขึ้น

พูดภาษาทหารเรือก็ต้องบอกว่าเบนจากแนวแบริ่ง 211 ของเราขึ้นไปใกล้แนวแบริ่ง266 ของเขา

มีผลแน่ต่อการต่อรองกับไทยในอนาคต

โดยเฉพาะเป้าหมายใหญ่คือส่วนแบ่งในปิโตรเลียม

ดังนั้น หากจะกล่าวว่าสิ่งที่เรียกว่าเขื่อนดักตะกอนนี้ แท้จริงแล้วหาใช่ไม่ แต่เป็น…“เขื่อนดักปิโตรเลียม”

คงไม่ไกลจากความเป็นจริงมากนัก ?

เพื่อความรอบคอบก่อนโพสต์ ผมได้นำข้อสังเกตนี้หารือกับน.อ.ผศ.สมาน ได้รายรัมย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการคำนวณเขตแดนทางทะเลและกฎหมายทะเลของกองทัพเรือในยุคปัจจุบัน ท่านให้ความเห็นว่าจากการศึกษาภาพถ่ายทางอากาศ พบการทับถมของตะกอนทรายบริเวณหน้าชายหาดของกัมพูชาที่เกิดจากเขื่อนดักตะกอน และยังพบว่าเกิดการพังทลายของชายหาดบริเวณบ้านหาดเล็ก ซึ่งจะส่งผลต่อเนื่องว่าหากมีการใช้เส้นแนวน้ำลงต่ำบริเวณชายฝั่งเป็นจุดฐานในการสร้างเส้นมัธยะ ก็จะส่งผลให้หาดทรายที่ยื่นออกมาจากฝั่งกัมพูชา และชายฝั่งที่พังทลายในส่วนของไทย จากเหตุปัจจัยเขื่อนดักตะกอน ฝ่ายไทยจะเสียเปรียบต่อฝ่ายกัมพูชาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สรุปง่ายๆ ว่าฝั่งทะเลกัมพูชาเพิ่มขึ้นทุกวัน ขณะที่ฝั่งทะเลไทยเว้าเข้าไปทุกวัน หรือเสียดินแดนทุกวัน

ประเทศไทยคิดมากไปหรือเปล่า ถึงได้ประท้วงตั้งแต่ปี 2541 เพราะเรื่องยังไม่เกิด ต่อให้เกิดแล้วก็ใช่ว่าบทสรุปสุดท้ายจะต้องออกมาเลวร้ายต่อเราเสมอไปอยากจะตอบเป็นว่าในเมื่อเรากำลังตกลงกับกัมพูชาที่เชี่ยวชาญประเด็นเรื่องช่วงชิงเขตแดนกับไทยเพื่ออะไรก็แล้วแต่ตั้งแต่ประเทศได้เอกราชมา การคิดมากไว้ก่อนระมัดระวังสูงไว้ก่อน ไม่ใช่เรื่องที่ควรกระทำเท่านั้น

แต่เป็นเรื่องที่ต้องกระทำอย่างยิ่ง !

ส่วนการที่กัมพูชารื้อเขื่อนดักตะกอนแค่ในระดับเพียงขุดคลองระบายดังภาพที่เห็นจะเพียงพอหรือไม่กับการยุติการเว้าเข้ามาทุกวันของฝั่งทะเลไทย เป็นเรื่องที่ต้องพิสูจน์และตัดสินใจว่าสุดท้ายแล้วประเทศไทยจะแก้ปัญหานี้อย่างไรให้ทั้งรับใช้เป้าหมายและทั้งพอเหมาะพอควรแก่กรณี” - คำนูณ สิทธิสมาน

6. ตอกย้ำว่า ไทยต้องพยายามยึดกุมสภาพ สถาปนาความมั่นคง และกำจัดความเสี่ยงที่กัมพูชาจะคุกคามไทยในทุกมิติต่อไป

ต้องจัดเต็ม เพื่อยึดกุมความได้เปรียบทุกมิติ วีรชนของแผ่นดินจึงจะไม่ตายฟรี-เจ็บฟรี

สารส้ม