เมื่อสิบกว่าปีก่อน ช่วงที่ลอดช่องวัดเจษฯ กำลังได้รับความนิยมแต่หาซื้อไม่ค่อยได้ จึงชวนกันมาหาแหล่งทำลอดช่องแสนอร่อยหอมหวานที่มหาชัย เมื่อเห็นวัดเจษฯ จึงเลี้ยวเข้าซอยเฉียงๆ ถามชาวบ้านถึงโรงงานทำลอดช่อง ปรากฏว่าต้องผิดหวังเพราะว่าทางโรงงานขายส่งหมดตั้งแต่เช้า แต่ได้เห็นอีกฝั่งซอยมีป้ายร้านอาหารชื่อ “ไผ่” ด้วยนิสัยสอดรู้สอดเห็นจึงขับรถเข้าไปดู ถัดไปหน่อยพบป่าช้าฝังศพ เพื่อนที่ไปด้วยเป็นคนกลัวผี กระอักกระอ่วนใจที่จะผ่านเข้าไปในซอยแคบนั้น แต่จะกลับรถออกก็ไม่สะดวกได้แต่เดินหน้าจนเห็นร้านอาหารแบบชั้นเดียวหลังคามุงจากตามแบบชนบท ไม่ติดแอร์เพราะลมโชยดี จึงตัดสินใจแวะเพราะดูโหงวเฮ้งน่าจะเข้าที

ร้านสร้างใหม่เป็นตึก 2 ชั้นหรูหรา

ต่อมาเป็นร้านอาหารในตำนานของเมือง เมื่อถือเป็นร้านดังในมหาชัยที่ใช้รับแขกบ้านแขกเมือง ขึ้นชื่อลือชาในเรื่องความสดอร่อย ร้านอาหารไผ่เป็นหนึ่งในร้านค่อนข้างลี้ลับ หากขับรถผ่านจะไม่มีทางเลยที่คนทั่วไปจะเเวะ เนื่องจากร้านตั้งอยู่ในซอยขนาดเล็กเป็นถนนลูกรัง ความที่เจ้าของร้านเคยทำประมงมาก่อน จึงสามารถหาแหล่งวัตถุดิบพิเศษสดกว่าที่อื่นเช่นปลาอีกง ปลาฉลาม เป็นต้น ประการที่สำคัญคือราคากลางๆ ไม่แพง เจ้าของร้านจะเข้าครัวเอง เดินเข้าๆ ออกๆ ระหว่างครัวมาเปิดตู้เย็นหยิบแก้วเครื่องดื่มส่วนตัวมาจิบแล้วจึงกลับเข้าครัว อีกทั้งความกวนของเด็กเสิร์ฟที่เล่ากันว่า เคยมีลูกค้านั่งคอยอยู่โต๊ะหนึ่ง แต่ไม่มีเด็กมาจดรายการอาหาร ส่วนโต๊ะข้างๆ ก็กินกันอย่างบันเทิงเริงรมณ์ ก็เข้าไปต่อว่าทำไมป่านนี้ยังไม่ได้สั่งอาหารทั้งที่โทรมาจองโต๊ะไว้แล้ว เลยถูกสวนกลับว่าคุณจองมาแต่โต๊ะไม่ได้จองอาหารนี่นา ลูกค้าอีกท่านหนึ่งเล่าว่าเห็นชื่อปลาอีกงในเมนู จึงถามว่าเป็นปลาประเภทไหน แกตอบว่าถ้าไม่รู้จักก็อย่าสั่ง เพราะอาจจะมีปัญหา อีกหลายเรื่องที่เล่าสู่กันฟังอย่างสนุกไม่มีใครโมโห

สะเดาทรงเครื่อง

เหมือนอาหารทำกินตามบ้าน โดยใช้ปลาดุกฟูทอดกรอบ มีเครื่องเครายำปลาดุกฟู พวกสมุนไพรทอด เม็ดมะม่วงหิมพานต์ทอด พริกแห้ง ใส่ผักชีแทนสะเดาลวก (ในฤดูที่สะเดายังไม่ออกดอก) โรยหน้ามา กินกับน้ำปลาที่หวานหอมเหมือนเคี่ยวจากน้ำตาลแม่กลอง กรุบกรอบ รสออกขมเล็กน้อยที่เหล่าคนแก่คงชอบกิน

เมนูชื่อดังที่มาเเล้วห้ามพลาดคือหมึกผัดไข่เค็ม อร่อยเด็ดเลย รสชาติลงตัวเป็นที่สุดเข้มข้น เข้าเนื้อ ตัวหมึกสดจริง หั่นชิ้นใหญ่เต็มคำ กินเนื้อหมึกหมดแล้วยังเอาข้าวมาคลุกกินต่อได้ จนกล้าการันตีว่าอร่อยเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ อุตส่าห์ถ่อกายขับรถมาเพื่อกินเมนูนี้สักจาน รับรองว่าคุ้มค่าเสียเวลาแน่นอน  

หมึกผัดน้ำพริกเผา

แต่ถ้าใครชอบหมึกสดเนื้อหนาของที่นี่ นอกจากผัดไข่เค็มแล้ว ลองสั่งหมึกผัดน้ำพริกเผาจะสะอกสะใจไปอีกแบบ

ฉู่ฉี่ปลาคัง

ปลาคังหลายท่านคงรู้จักดี ร้านอาหารป่าตามลุ่มน้ำแม่กลองตั้งแต่สังขละบุรี เขื่อนวชิราลงกรณ์ มีมากจนส่งขายไปค่อนประเทศ ปลาคังเป็นปลาหนังมีหนวดตระกูลปลาเค้า ปลาคางเบือน จนถึงปลาดุก กับอีกหลายร้อยชนิดทั่วโลก ปลาคังจากลุ่มน้ำแม่กลองตัวขนาดกำลังกิน หนังปลาสดเหนียวหนึบอร่อย นิยมใช้ทำต้มยำ หรือทำฉู่ฉี่ได้กลิ่นพริกแกงหอมอร่อยแบบกลมกล่อม อีกทั้งแทรกความเผ็ดร้อนทำให้ลงตัวยิ่งขึ้น โรยขิงซอย ใบมะกรูด โหระพา พริกไทยอ่อน แถมเนื้อปลาคังสดเด้ง กินกันขอดจานเลยทีเดียว

ถ้าได้ปลาทูสดมาฉู่ฉี่อาจจะถึงนิพพานเอาเลย

ปลาดุกทะเลผัดฉ่า

ปลาดุกทะเลจะมีชุกชุมชายทะเลก้นอ่าวไทยที่เป็นหาดเลน เคยเจอตัวยาวเกือบเมตร ในแง่ของเนื้อปลาจะคาวน้อยกว่าปลาดุกเหลืองหรือปลาดุกด้านน้ำจืด เห็นสีสันในจานแล้วคงไม่ต้องบรรยายถึงสรรพคุณ

แกงคั่วปูไข่กับหน่อไม้ดอง

เน้นปูไข่เพราะตัวไม่ใหญ่เนื้อไม่มากเพราะชอบกินไข่ปูและหน่อไม้ดอง ไม่บ่อยนักที่จะเจอพ่อครัวชนบทฝีมือมิชลิน ขอข้าวสักจานกินกับแกงคั่วปูนี้ ถึงสวรรค์รำไรเป็นแน่

แกงส้มปลาดุกทะเลหน่อไม้ดอง

รสของแกงส้มเป็นแบบแกงส้มโบราณ รสเปรี้ยว เค็ม หวาน พอๆ กัน ความเผ็ดจากเครื่องแกงก็หย่อนไปบ้าง เหมาะสำหรับซดน้ำแกงแก้เลี่ยนจากกะทิและของผัด

กุ้งอบวุ้นเส้น

เห็นสีของกุ้งที่อบเสร็จ บอกได้แต่เพียงว่าจะหาที่สดกว่านี้ยากมากโดยไม่ได้แช่น้ำแข็ง หอมเครื่องเทศและพริกไทยจางๆ แม้แต่วุ้นเส้นก้นหม้อยังแย่งกันตัก

ปลาทูต้มมะดัน

ปลาทูสดขนาดใหญ่ที่นานทีปีหนจึงจะเห็นสักตัว บากยาวตลอดลำตัว แล้วใส่เครื่องปรุงคล้ายต้มยำ ต่างกันที่รสเปรี้ยวใช้มะดันทุบ ซึ่งเป็นความเปรี้ยวอันอมตะที่แตกต่างจากมะนาวหรือส้มมะขามบุบหอมแดง ฉีกใบกะเพรา ยอดผักชี ได้รสอร่อยสาใจโดยไม่ถามสักคำ

ข้าวผัดปู

แม้จะเป็นรายการง่ายๆ ที่พบเห็นได้ทั่วไป ดุจกุ๊กที่มีพรสวรรค์จากเยาวราชจะสลัดกระทะให้ข้าวเป็นเม็ดสวย ให้เนื้อปูคลุกเคล้ามาอย่างจุใจ ต่างลูบพุงกลับบ้านด้วยความอิ่มเอมใจ

ลอดช่องวัดเจษฯ

เมื่อก่อนเป็นร้านลักษณะชนบทของลูกทะเล การอยู่ท่ามกลางทะเลทั้งวันทั้งคืน ย่อมมีคนทำอาหารเลี้ยงแก้หิว เพราะต่างก็ตรากตรำงานหนัก อีกทั้งอาหารสดก็มีรายล้อมอยู่ทั่ว จึงถือกำเนิดพ่อครัวที่มีทักษะคอยทำหน้าที่เรียกกันว่า “จุมโพ่” จากพ่อครัวธรรมดาเกิดความชำนาญจนมีฝีมือ จึงเมื่อวันที่แก่กล้าในวิชาก็กลับขึ้นมาใช้ชีวิตบนบก หลายคนเข้าสู่อาชีพร้านอาหารที่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากเข้าถึงแก่นของการครัว ดังเช่นร้านไผ่ หรือเมื่อก่อนเรียกว่า “ลุงผืน”

 ร้านไผ่

197/13 ถนนเจษฎาวิถี ตำบลมหาชัย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร 74000

โทร. 034 426646

 https://www.wongnai.com/reviews/20bb47599f2642f98859

de6598c31dba?ref=ct

ภาพถ่ายโดย มีรัติ รัตติสุวรรณ