ถ้าคุณถูกถามว่า อยากเป็นคนดีหรือคนรวย คุณจะตอบอย่างไร ?

หลายๆ คนคงตอบว่าอยากเป็นคนรวย เพราะมองเห็นภาพความรวยหรือคนรวยได้ชัดเจนกว่า

และอีกหลายคนบอกว่านึกถึงภาพคนดีแล้วนึกไม่ค่อยออก พานจะนึกถึงคนนุ่งขาวห่มขาวเดินเข้าวัดมุ่งหน้าทำสมาธิหวังนิพพานไปโน่น

เป็นความจริงที่ภาพของคนรวยจะชัดเจนกว่าคนดี เพราะแสดงออกทางรูปธรรมได้ง่าย

และภาพของคนดีนั้นคนก็มักจะนึกว่าต้องดีแบบสุดโต่ง นึกถึงความเป็นคนดีได้ยาก หรือนึกภาพไม่ค่อยออก เพราะเป็นเรื่องของนามธรรม

พวกที่ชอบอยากเป็นคนดีนั้นก็ตอบเหตุผลว่า อยากเป็นคนดี จะได้มีคนนับถือ มีโอกาสได้ช่วยเหลือคนอื่น ได้ทำบุญ มีความสุขจากความดีและการทำความดี

พวกชอบความรวยก็จะเถียงทันทีว่า คนรวยก็ช่วยคนได้ และช่วยได้มากกว่าด้วยเพราะมีเงิน ถ้าจะทำบุญก็ทำได้มาก ความสุขก็หาได้หลากหลายรูปแบบกว่าก็เถียงกันไป แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน

ในความเห็นของผมเห็นว่า....

คนรวยมีโอกาสเป็นคนดีได้ยาก และคนดีมีโอกาสรวยได้ง่าย

คนรวยมีโอกาสเป็นคนดีได้ยาก เพราะมักหลงตัวเอง อีโก้จัด อัตตาสูง หยิ่ง หวังผลจากการประกอบการ
เพื่อได้กำไรสูงสุด การทำความดีก็มักจะหวังผลตอบแทนจากสังคม

คนรวยมีโอกาสทุกข์จากความโลภ โกรธ หลงได้ง่าย และหายจากทุกข์ได้ยาก เพราะความหลงตนและปล่อยวางไม่เป็น

ส่วนคนดีนั้นแม้จะยังไม่รวย แต่ก็มีโอกาสรวยได้ง่าย เพราะมีคนชอบ ไว้ใจ เป็นมิตร พร้อมจะสนับสนุนกิจการงานหรือให้ความร่วมมือ

คนดีมักมีความสุข มีมิตรดีๆ เพราะจิตมุ่งทำความดีมากกว่าหาผลประโยชน์ เงินทองหามาได้เท่าไรก็รู้จักพอ ไม่โลภ แม้มีความทุกข์เข้ามาก็รู้จักมีสติ ปล่อย-วางได้

เขาจะรู้จักการคิดดี พูดดี ทำดี คบคนดี และไปในที่ดีๆ ซึ่งเป็นต้นทุนของเกราะกำบังตัวเองอย่างดี ให้พ้นจากสิ่งชั่วร้ายหรือคนไม่ดีที่จะนำทุกข์มาให้

ฉะนั้นถ้าจะให้เลือกจึงขอเลือกเป็นคนดีก่อน

แม้ยังไม่รวยก็รู้จักพอ รู้จักยอม ไม่เปรียบเทียบกับผู้อื่น ก็ไม่ทุกข์ รู้จักขยัน อดทน หมั่นหา
ความรู้ใส่ตัว กล้าลงมือทำกิจกรรมที่เหมาะสมได้ก็จะมีนวัตกรรมใหม่ๆ ได้

ร่วมกับความดีที่สะสมจนเป็นนิสัย เช่น กตัญญูกตเวที เสียสละ รับผิดชอบ ซื่อสัตย์ รักเพื่อนมนุษย์ ก็จะทำให้มีคนส่งเสริม เป็นมิตร และช่วยเหลือเสมอ โอกาสรวยก็มีได้มาก และรวยอย่างมีความสุขด้วย

ทุกวันนี้เห็นแต่คนรวยที่ไม่ดีมากมาย

และก็เห็นคนไม่รวยที่ไม่ดีมากมายยิ่งขึ้น

คำว่า “คนดี” คงจะเหมือนยาหมดอายุแล้วกระมัง ?