บทดี นักแสดงเก่ง หากสังคมคล้อยตามประเด็น คดีอาญาก็จะกลายเป็นเพราะ “ลูกชายของฉันเข้ามาเล่นการเมือง”

ซี้ดปากกันทั้งพระนคร เมื่อ “นางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ”มารดาของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ประธานคณะก้าวหน้า อดีตหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ อดีตแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี ปล่อยคลิปชี้แจงเรื่อง “คดีรุกป่า” ที่จังหวัดราชบุรีออกมา ภายหลังกรมที่ดินมีมติเพิกถอนที่ดินที่เธอกับลูกสาวลูกชายถือครอง จนอาจมีผลกระทบต่อการถูกดำเนินคดีอาญาของเธอ

หากเป็นชาวบ้านร้านตลาดทั่วไป คนในวัย “เจ๊สมพร”คงไม่ง่ายที่จะคิดอ่านว่า “ฉันควรปล่อยคลิปออกมา”

แต่เจ๊สมพรคือมหาเศรษฐี ที่มี “ลูกชายและเครือข่าย” เป็นนักทำคอนเทนต์

เนื้อหา และการลำดับความในคลิปเจ๊สมพร จึง “แน่นเปรี๊ยะ” ด้วยการสื่อสารเพื่อลดทอนความรุนแรงของ “กรรม”ที่ตนกับพวกได้ทำไว้ ตีโต้สังคมปากร้ายเกินเลย และใส่“คุณงามความดี” เจือลงมา ในสังคมที่ชื่นชม “การให้” ในเวลาที่แสนกระชับ

ใครเขียนบทให้ ใครตัดต่อลำดับภาพ ไม่สำคัญเท่ากับ “เจ๊เล่นให้เด็กดู”

เจ๊สมพร พูดด้วยน้ำเสียงธรรมดา น่าฟัง ฉะฉาน ชัดเจน ไม่มี “ความร้าย” ในน้ำเสียงและภาษากายเลย

ดูซื่อ บริสุทธิ์ จริงใจ และอยู่ในสภาพ “ราษฎรที่ถูกกระทำ” เพราะ “ลูกชายเล่นการเมือง”

1) ถ้าย้อนกลับไปอ่านข่าวนี้ คุณจะเข้าใจ “คลิปเจ๊สมพร” ได้เลยว่า เป็นคลิปที่ “บท” น่าจะได้รับการจัดแจงโดย “นักกฎหมาย” และ “นักการสื่อสาร” เพื่อ “ลดทอนน้ำหนักของข้อกล่าวหา” เพื่อ “บอกว่าฉันไม่มีเจตนา” และเพื่อบอกสังคมว่า “ฉันเป็นคนเสียสละ” ก่อนจะปิดท้ายด้วยประโยคที่ถูกออกแบบมาแล้วว่า “อย่ามาหาว่าตระกูลของฉันโกงชาติบ้านเมือง” !!

เมื่อวันที่ 4 ก.พ. 2564 ที่กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (บก.ปทส.) นายอดิศร นุชดำรงค์ อธิบดีกรมป่าไม้ พร้อมนายชีวะภาพ ชีวะธรรม ผอ.สำนักป้องกันรักษาป่าและควบคุมไฟป่า กรมป่าไม้ ร่วมกันแถลงแจ้งความเพิ่มเติมนางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ น.ส.ชนาพรรณ จึงรุ่งเรืองกิจ และ นายธนากร จึงรุ่งเรืองกิจ ใช้เอกสารที่ออกโดยมิชอบมาครอบครองพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าฝั่งซ้ายแม่น้ำภาชี จ.ราชบุรี จำนวน 2,154-3-82 ไร่

โดยนายอดิศร กล่าวว่า กรมป่าไม้ ได้ขยายผลสืบสวนสอบสวนต่อเนื่องจากข้อมูลเดิมที่ได้ดำเนินการไว้กรณีที่ดินของนางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ หลังจากที่ได้ร้องทุกข์กล่าวโทษต่อพนักงานสอบสวน กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไปแล้วตั้งแต่วันที่ 30 ธ.ค. 2563 ที่ผ่านมา พบว่ายังมีเอกสารสิทธิที่ดินประเภท น.ส. 3 ก ที่เป็นเอกสารที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายอีกจำนวนมาก ของนางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ น.ส.ชนาพรรณ จึงรุ่งเรืองกิจ และ นายธนากร จึงรุ่งเรืองกิจ อีกจำนวนไม่น้อยกว่า 60 ฉบับ รวมเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า 2,000 ไร่ นำมายึดถือครอบครองที่ดินในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ในพื้นที่ จ.ราชบุรี

อธิบดีกรมป่าไม้ กล่าวต่อว่า ผลการตรวจสอบ พบว่า พื้นที่ที่มีการครอบครองทำประโยชน์ อยู่ในท้องที่ ต.รางบัว ต.ด่านทับตะโก อ.จอมบึง จ.ราชบุรี เป็นพื้นที่ต่อเนื่องขนาดใหญ่เนื้อที่ประมาณไม่ต่ำกว่า 3 พันไร่เศษ มีการใช้ประโยชน์โดยปลูกยูคาลิปตัสต่อเนื่องทั้งพื้นที่ สืบทราบมีการจ้างเฝ้าดูแลพื้นที่โดยกลุ่มบุคคลในพื้นที่ เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 3 ต.ด่านทับตะโก สืบสวนสอบสวนพบว่าพื้นที่ดังกล่าวทั้งหมดถูกครอบครองโดยใช้เอกสารสิทธิประเภท น.ส. 3 ก ที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำนวน 60 ฉบับ และตรวจสอบพบผู้ครอบครอง น.ส. 3 ก คือ นางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ จำนวน 53 ฉบับ เนื้อที่ 1,940-3-93 ไร่ เป็นของ น.ส.ชนาพรรณ จึงรุ่งเรืองกิจ จำนวน 5 ฉบับ เนื้อที่ 132-0-22 ไร่ และของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ จำนวน 2 ฉบับ เนื้อที่ 81-3-67 ไร่รวมเนื้อที่ 2,154-3-82 ไร่

ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ได้ตรวจพบเอกสารทั้ง 60 ฉบับ ออกโดยไม่มีหลักฐานเดิม (ส.ค.1) เป็นการเดินสำรวจออกเมื่อปี 2521 ก่อนประกาศพื้นที่ดังกล่าวเป็นป่าสงวนแห่งชาติ เมื่อปี 2527 แต่พื้นที่ดังกล่าวถูกประกาศเป็นเขตป่าไม้ถาวรหมายเลข 85 เมื่อปี 2512 หรือก่อนที่จะมีการออกเอกสาร น.ส. 3 ก ทั้ง 60 ฉบับ จึงเป็นเอกสารสิทธิที่ดินที่ออกมาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย

นายอดิศร กล่าวอีกว่า เมื่อตรวจสอบโดยละเอียด พบว่า ปรากฏชื่อผู้ครอบครอง 3 ราย คือ นางสมพร จึงรุ่งเรืองกิจ น.ส.ชนาพรรณ จึงรุ่งเรืองกิจ และนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นำเอกสารนำเอกสารสิทธิที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายนำมายึดถือ ครอบครอง ทำประโยชน์ที่ดินในเขตป่าสงวนแห่งชาติ เป็นการกระทำให้เกิดความเสื่อมเสีย เสียหายต่อพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ

และตรวจสอบพบเจ้าหน้าที่ภาครัฐทั้งเจ้าพนักงานที่ดินและเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองที่ได้ร่วมกันออกเอกสารสิทธิที่ดิน น.ส. 3 ก ทั้ง 60 แปลง เนื้อที่ 2,154-3-82 ไร่ประกอบด้วย นายวานิภพ ธรรมวิเศษ เป็นเจ้าหน้าที่พิสูจน์สอบสวน นายรวม ชลิตโกมุท เป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาคสนาม นายไพโรจน์ รัตนวิสาลนนท์ เป็นผู้ควบคุมสาย นายโกศล ลักษิตานนท์ เป็นผู้ลงนามเห็นควรออก น.ส. 3 กนายเฉลิมวงศ์ สรรพศิริ ปลัดอำเภอ ทำการแทนนายอำเภอจอมบึง เป็นผู้ลงนามคำสั่งให้ออกเอกสาร น.ส. 3 กตั้งแต่ช่วงปี 2521

โดยคณะเจ้าหน้าที่ได้ร่วมกันพิจารณาแล้วตามรายละเอียดข้างต้นจึงเห็นว่าเป็นการกระทำที่เชื่อได้ว่า เป็นการกระทำความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ประมวลกฎหมายที่ดินตาม พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 และประมวลกฎหมายอาญากับนางสมพร น.ส.ชนาพรรณ นายธนาธร และเจ้าหน้าที่ที่ร่วมกันกระทำความผิดอีก 5 คน รวมทั้งฟ้องแพ่ง จำนวน 147,063,223.15 บาทด้วย

นายอดิศรกล่าวว่า ทั้งนี้จากการตรวจสอบพบบันทึกการซื้อขายที่ดินดังกล่าว ระหว่างเจ้าหน้าที่ที่ดินกับผู้ซื้อขาย มีการบันทึกถ้อยคำว่า ข้าพเจ้ารับทราบอยู่แล้วที่ดินดังกล่าวอยู่ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ และอาจมีการเพิกถอนเอกสารสิทธิในวันข้างหน้า แต่ก็ยังมีการยืนยันจะซื้อขายต่อ จึงเป็นการเจตนายืนยันครอบครองที่ดินโดยมิชอบ และเป็นหลักฐานสำคัญในการแจ้งความดำเนินคดีครั้งนี้

คลิปเจ๊สมพรจึงมุ่งหมายตอบโต้ข้อกล่าวหาว่า “นำเอกสารนำเอกสารสิทธิที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายนำมายึดถือ ครอบครอง ทำประโยชน์ที่ดินในเขตป่าสงวนแห่งชาติ เป็นการกระทำให้เกิดความเสื่อมเสีย เสียหายต่อพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ”

2) มาดูกันว่า เจ๊สมพรสื่อสารอะไรออกมาผ่านคลิปที่ใช้กล้องอย่างน้อย 2 ตัว แบ่งการจับภาพจาก 2 มุม บันทึกเสียงชัดเจน ตัดต่อกระชับ ชวนติดตาม ซึ่งแน่นอนว่า กระทำโดย “มืออาชีพ”

ประเด็นแรก - นางสมพรระบุว่า ตนไม่ใช่ผู้ซื้อมือแรกโดยเอกสารสิทธิที่ดินออกตั้งแต่ปี 2521 โดยกรมที่ดินมีเจ้าหน้าที่เซ็นรับรองถูกต้องทุกอย่าง ต่อมาในปี 2533 ตนได้รับการแนะนำจาก สมัคร สุนทรเวช ซึ่งในสมัยนั้นเป็นนักการเมืองสำคัญในบ้านเมือง ให้มาซื้อที่ดินจากบริษัทมิตรผลที่เป็นเจ้าของที่ดิน ซึ่ง กมล ว่องกุศลกิจ กรรมการผู้จัดการบริษัทมิตรผล ก็เป็นนักธุรกิจใหญ่ รู้จักกันดี เมื่อทั้งเจ้าของและผู้แนะนำให้ซื้อเป็นคนที่น่าเชื่อถือ จึงไม่คิดเลยว่าที่ดังกล่าวจะผิดกฎหมาย

“ฉันยืนยันว่าครอบครัวเราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการออกเอกสารสิทธิ น.ส. 3 ก ตอนที่ฉันซื้อที่ดินก็มีเอกสารสิทธิรับรองถูกต้องตามกฎหมาย ซื้อขายมาหลายทอด
แล้ว และฉันก็ไม่มีอำนาจบารมีไปบังคับ ข่มขู่ให้เจ้าหน้าที่ออกเอกสารสิทธิให้ ที่ดินก็เป็นที่ของบริษัทใหญ่ มีเครดิตดี คนแนะนำเป็นนักการเมืองใหญ่ เอกสารสิทธิก็มีเรียบร้อย เราจึงไม่คิดเลยว่าจะมีปัญหาอะไรทางกฎหมาย”

วิเคราะห์ : ในทางกฎหมาย นี่คือการปูพื้นให้เห็นว่าเธอกับพวก “ขาดเจตนา” ในการเข้าซื้อ ยึดถือ ครอบครองในทางสังคม ต้องการสื่อสารว่า ฉันก็ซื้อต่อๆ เขามา คนแนะนำก็น่าเชื่อถือ ฉันคือคนปกติธรรมดาคนหนึ่งนะพวกแกไม่ใช่คนชั่ว คนเลว คนรุกป่า เข้าใจนะ

ประเด็นที่สอง - กรณีที่มีสื่อบางสำนักเสนอข่าวว่าสมพรเคยมีบันทึกกับกรมที่ดินว่ารับทราบอยู่แล้วว่าที่ผืนนี้เป็นที่ป่า สมพรยืนยันว่า เอกสารฉบับนี้เนื้อหาระบุแค่ว่าตนรับทราบว่าที่ดินแปลงนี้อาจเป็นหรือไม่เป็นที่ป่าไม้ถาวรก็ได้ บันทึกถ้อยคำดังกล่าว สำนักงานที่ดินทำไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ประชาชนฟ้องถ้ามีการเพิกถอนสิทธิในภายหลัง ซึ่งในกรณีนี้กรมที่ดินเองก็ไม่รู้ว่าเป็นที่ป่าหรือไม่ แล้วตนเองเป็นราษฎรธรรมดาจะทราบได้อย่างไร

วิเคราะห์ : เรื่องนี้มองได้หลายมุม สังคมจะคล้อยตามได้ง่ายว่า เออ! เจ้าหน้าที่กรมที่ดิน แม่งยังไม่รู้เลยว่าที่ดินอยู่ในเขตป่าหรือไม่ เจ๊สมพร ซึ่งเป็น “ราษฎร” ธรรมดา (คำนี้เป็นทั้งภาษากฎหมาย และภาษาทางการเมืองของลูกชายเจ๊ คนทั่วไปไม่ค่อยเรียกตัวเองว่า “ราษฎร” หรอก เขาจะเรียกตัวเองว่า ฉันก็แค่ประชาชนคนธรรมดา) แกจะรู้ได้ไง แถมยังชี้นำด้วยว่า เจ้าหน้าที่เอามาให้เซ็น เพื่อป้องกันตนเองถูกฟ้อง ปิดป้องมุมสำคัญที่ควรจะมองว่า พฤติกรรมของเจ๊คือ กว้านซื้อที่ดินหลายแปลง เป็นร้อยเป็นพันไร่ ในลักษณะ “นักเก็งกำไร” และพยายามนำไปออกเอกสารสิทธิ ยอมเสี่ยง แม้ว่าสถานภาพของที่ดินยังไม่ชัดเจน

ถ้าเจ๊เป็นนักธุรกิจที่ “เคร่งจริยธรรม” เจ๊ต้องรู้ว่า การลงทุนของเจ๊กำลัง “มีความเสี่ยง” ที่ “ร้ายแรง” คือ “หมิ่นเหม่ต่อการทำผิดกฎหมาย”

เจ๊ไม่ใช่ชาวบ้านยากไร้ ซึ่งจำเป็นต้องมีที่อยู่อาศัยและที่ทำกิน ไม่งั้นครอบครัวอดตายแน่ๆ ดังนั้น เป็นไงเป็นกัน แต่เจ๊ “มีกิน” ชนิดว่ากินชาตินี้ก็ยังไม่หมด การกระทำของเจ๊จึงเป็นอย่างที่เจ้าหน้าที่เขาแถลงว่า บันทึกถ้อยคำว่า ข้าพเจ้ารับทราบอยู่แล้วที่ดินดังกล่าวอยู่ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ และอาจมีการเพิกถอนเอกสารสิทธิในวันข้างหน้า แต่ก็ยังมีการยืนยันจะซื้อขายต่อ จึงเป็นการเจตนายืนยันครอบครองที่ดินโดยมิชอบ และเป็นหลักฐานสำคัญในการแจ้งความดำเนินคดีครั้งนี้

ประเด็นที่สาม - “ฉันมีที่ดินผืนนี้มา 30 ปีไม่เคยมีปัญหาอะไร จนกระทั่งลูกชายมาทำงานการเมือง ลูกก็โดนยัดคดีร้ายแรงให้สารพัด ส่วนตัวฉันเองก็โดนร้องเรียนว่ารุกป่า
กินป่า เป็นเรื่องเป็นราวเป็นคดีใหญ่โต ฉันยืนยันตรงนี้ว่าที่ผืนนี้ถึงจะซื้อมาถูกกฎหมายทุกประการ มีเอกสารสิทธิเรียบร้อย แต่อยู่มาวันหนึ่งรัฐบอกว่าผิด จะเพิกถอน ฉันไม่มีปัญหา แต่ต้องไปพิสูจน์ถูก-ผิดกันตามกฎหมาย ถ้าออกมาว่าเป็นป่าจริง ฉันยินดีคืนที่ให้ แต่อย่ามากล่าวหาว่าครอบครัวฉันโกงบ้านโกงเมืองเด็ดขาด”

วิเคราะห์ : หากมีคนทำบท นี่เป็นบทที่ฉลาดมาก และเจ๊ก็เล่นได้เนียนมาก 30 ปีไม่มีปัญหา เพราะมันขาดการตรวจสอบไงเจ๊ จะยกเป็นความดีของเจ๊ หรือเป็นความถูกต้องในการครอบครองไม่ได้ เพราะเจ๊รู้ตั้งแต่ลงนามในบันทึกแล้วว่า ที่ที่เจ๊กับลูกๆ ครอบครอง และนำมาขอออกเอกสารสิทธิ มีความเสี่ยงว่าจะเป็นที่ดินผิดกฎหมาย เป็น “ที่สีเทา” แล้วจะมาอ้างเวลา 30 ปี เพื่อ? เพื่อจะอ้างว่า พอลูกชายฉันมาเล่นการเมืองเท่านั้นแหละ ก็เป็นเรื่องขึ้นมาทันที

เจ๊สมพรครับ ความถูกต้อง กี่ร้อยกี่พันปีก็ถูกต้อง ความไม่ถูกต้อง แม้ชั่วลมตดไม่จางก็ไม่ถูกต้อง หรือยาวนานไปหลายล้านปี มันก็ไม่ถูกต้อง ไม่ว่าลูกเจ๊จะเล่นการเมืองหรือไม่เล่น วันหนึ่งวันใดที่มีการตรวจสอบเกิดขึ้น ความไม่ถูกต้องที่หลบซ่อนอยู่ ก็ย่อมแสดงตนให้เห็น ความพยายามจะ “ชี้นำ” ว่านี่เป็น “เรื่องทางการเมือง” ของเจ๊ จึงไม่เนียน สำหรับคนที่ “มีสติ”

ส่วนบท “แม่พระ” ที่ว่า “ฉันยินดีคืนให้” โอ๊ยยยย!! เจ๊ขา ต่อให้เจ๊ไม่ยินดี ที่ดินนั้นก็ต้องพ้นสภาพการครอบครองของเจ๊ ต่อให้เจ๊ตีอกชกตัว ร้องไห้คร่ำครวญเกลือกกลิ้งอยู่กับพื้น หรือยิ้มชื่น ทำพิธีส่งมอบโฉนดใหญ่โต มันก็เป็นแค่ “การกลบเกลื่อน” การครอบครองที่ดินที่ผิดกฎหมาย ผิดทั้งการได้มา ครอบครอง และเข้าทำประโยชน์นะเจ๊นะ เจ๊อย่าเล่นบทนางฟ้า ว่าฉันยินดีคืนให้เลย เพราะมันไม่ใช่ของเจ๊มาตั้งแต่ต้น เจ๊แค่เก็งกำไรผิด ที่ดินมันก็คืนสภาพเป็น “ที่ป่าสงวน” ตามเดิมของมัน ที่เขาประกาศก่อนเจ๊จะไปขอออกโฉนดเสียอีก และเจ๊ก็รู้ถึงความเสี่ยงนี้มาตั้งแต่ต้น เจ๊อย่าปกปิดประเด็นนี้สิ!!

ประเด็นที่สี่ – เจ๊ใส่เรื่องอาจารย์จาก ม.ราชภัฏ มาเสนอให้เจ๊บริจาคที่ดินเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาด้วย เรื่องนี้ไม่ต้องวิเคราะห์อะไรให้ซับซ้อน แค่จะเติมเข้ามาให้เห็นว่า ฉันเป็นคนดีฉันมีน้ำใจ ที่ดินแปลงไหนก็ไม่รู้ อยู่ในหมวด “ที่ดินที่มีปัญหา” นี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เอามาถูๆ ไถๆ ให้คนคล้อยไปในทาง“เจ๊ช่างแสนดี” แค่นั้นเอง ก็เหมือน พิมรี่พาย ที่เคยหลุดปากว่า “มึงโกรธกูไปเถอะ เดี๋ยวกูปล่อยคลิปความดี เดี๋ยวพวกมึงก็หายโกรธ”

แต่ประเด็นสำคัญคือ “อย่ามากล่าวหาว่าครอบครัวฉันโกงบ้านโกงเมืองเด็ดขาด” อันนี้เถียงกันได้ยากที่สุด

1.พวกด่าเกิน ด่าเลย ก็มี มีจริง

2.แต่การกว้านซื้อที่ดินเป็นพันๆ ไร่ เอาไปออกเอกสารสิทธิ และมีบันทึกให้รู้ถึงความเสี่ยงว่าที่ดินอาจผิดกฎหมาย คนที่ไม่รักไม่ชอบครอบครัวเจ๊ก็มีสิทธิมองได้ ว่ามีสันดานขี้โกงเจืออยู่ ว่าไหมครับ

เอาเป็นว่า ทั้งหมดทั้งปวง คือการพยายามทุเลาแรงเสียดทานทางสังคม และทุเลาความร้ายแรงของคดีอาญาที่จะตามมาเท่านั้นแหละ

ลูกเต้ากำลังส่งคนชิงตำแหน่งทางการเมืองอยู่ ทั้งที่กรุงเทพฯ และพัทยา อีกไม่นานไม่ช้าก็อาจมีการเลือกตั้งใหญ่อีก จะให้คดีรุกป่ามา “บั่นทอนความน่าเชื่อถือ” ของลูกทั้งลูกทั้งแม่คงไม่น่าจะยอมหรอก

นี่ยังไม่รวมกรณีนายธนาธรเคยไปพูดว่า มีพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลโทรหานางสมพร ต่อรองขอ สส. แลกกับคดีอีก ก็น่าแปลกใจว่า คนที่มี สันดาน “จับผิด” และ “เจ้าหลักการ” อย่างนายธนาธร ทำไมไม่ดำเนินการเอาผิดคนและพรรคที่กระทำอย่างนั้น ซึ่งโทษถึงขั้นยุบพรรค และ กกต. ก็โคตรจะเพิกเฉยไม่ตรวจสอบเรื่องนี้ ว่าธนาธร “แต่งเรื่อง” หรือมีการโทรมาจริงแค่ตรวจการโทรเข้าออกก็รู้แล้ว ว่าจริงหรือเท็จ!!

ในสายตาผม นางสมพร จึงเป็น “ตัวแม่” ที่อาจถูกใช้ในทางการเมือง หรืออาจ “เหนือชั้นทางการเมือง”ยิ่งกว่าลูกๆ ทั้งปวงของนางเสียอีก!