ความตายของ“บุ้ง เนติพร เสน่ห์สังคม” หรือ “บุ้ง ทะลุวัง” นั้น  มองในฐานะเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งแล้ว เธอเป็นบุคคลน่าสงสาร ที่ต้องมาด่วนจบชีวิตในวัยที่มีอายุเพียงแค่ 28 ปี

ระหว่างที่“บุ้ง เนติพร”อดอาหารประท้วงในเรือนจำนั้น กลุ่มคนที่รุมทึ้งศพของเธออยู่ในเวลานี้  ไม่ปรากฏข่าวว่าเคยมีใครเตือนสติหรือชักจูงให้เธอเลิกอดน้ำอดอาหาร  หรือหวังดีที่จะให้เธอได้รับอิสรภาพ  เป็นต้นว่าให้เธอยอมรับสารภาพ  ซึ่งเชื่อว่า ศาลท่านย่อมให้ความเมตตาและให้ความเป็นธรรม ดังที่มีตัวอย่างให้เห็นมาแล้วสำหรับผู้กระทำความผิดมาตรา 112

ชัดเจนที่สุดก็คือ กรณีหลานสาววัย 19 ปีของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ประธานคณะก้าวหน้า ซึ่งเธอเป็นบุตรสาวของนางสาวชนาพรรณ จึงรุ่งเรืองกิจ ถูกดำเนินคดีในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตามมาตรา 112  อันเป็นผลต่อเนื่องมาจากการชุมนุมของม็อบกลุ่มราษฎรหรือม็อบสามนิ้ว ที่มีการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจบริเวณหน้าศาลฎีกาในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2564 .

การชุมนุมของม็อบสามกีบในครั้งนั้น ผู้ชุมนุมใช้ความรุนแรงขว้างปาสิ่งของ ทั้งระเบิดปิงปอง ก้อนหิน ขวดน้ำ และวัตถุอื่นๆ จนเป็นเหตุให้ตำรวจได้รับบาดเจ็บหลายสิบนาย และรุ่งขึ้นหลังเกิดเหตุ  หลานสาวของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้โพสต์ลงบนทวิตเตอร์ส่วนตัวของเธอ มีเนื้อหาโจมตีในหลวงรัชกาลปัจจุบันอย่างรุนแรง

คดีนี้พนักงานอัยการได้สั่งฟ้องหลานสาวนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ในเวลาต่อมา จนกระทั่งเวลาผ่านไปหนึ่งปี  โดยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2566 ศาลนัดไต่สวนพยานโจทก์  และหลานสาวของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ยอมรับสารภาพทุกข้อกล่าวหา

ศาลได้พิจารณาแล้ว เห็นว่าหลานสาวของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นเยาวชน ไม่เคยกระทำผิดมาก่อน จึงมีเมตตาให้จำเลยไปทำแผนบำบัดฟื้นฟูร่วมกับสหวิชาชีพ ผู้พิพากษาสมทบ และนักจิตวิทยา มาส่งศาลพิจารณาอนุมัติเพื่อนำเป็นการปฏิบัติปรับปรุงตัว ถ้าเป็นเยาวชนและไม่เคยกระทำความผิด ต้องโทษมาก่อน ศาลจะให้โอกาส ไม่ติดคุก แต่ต้องมีการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม ซึ่งสุดท้ายก็พ้นคดี

กรณีของหลานสาวนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่าง ระหว่างคนหนุ่มสาวและเยาวชนที่ตกเป็นผู้ต้องหาและจำเลยในคดีความผิดมาตรา 112 ซึ่งเป็นคดีที่มีฐานความผิดเดียวกันกับหลานของนายธนาธร

เพราะหนุ่มสาวและเยาวชนเหล่านั้นไม่ได้มีนามสกุลจึงรุ่งเรืองกิจ จึงไม่ได้รับการแนะนำให้รับสารภาพหรือให้หยุดความเคลื่อนไหว เหมือนหลานสาวของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ  แต่กลับถูกยุยงปลุกปั่นให้ต่อสู้ชนิดที่มีคุกกับความตายรออยู่ข้างหน้า  

ภายหลังการเสียชีวิตของ“บุ้ง เนติพร” ศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร อาจารย์ประจำภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก Chaiyan Chaiyaporn ระบุว่า "ผู้ที่ให้การสนับสนุน-อยู่เบื้องหลังเยาวชนที่ออกมาประท้วงด้วยอาการและอารมณ์ที่รุนแรง คือ ผู้ที่มีจิตใจอำมหิตมาก เพราะพวกเขาใช้อนาคตและชีวิตของเยาวชนเป็นเครื่องมือไปสู่สิ่งที่พวกเขาต้องการ โดยพวกเขาเท่านั้น คือ ผู้ได้ประโยชน์ที่แท้จริง"

ทางออกของอาจารย์ไชยันต์ ไชยพร  เพื่อจะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าสำหรับเยาวชนและคนหนุ่มคนสาวที่เป็นผู้ต้องขังและเป็นจำเลยในความผิดมาตรา 112 อยู่ในเวลานี้นั้น  ไม่ใช่การแก้มาตรา 112 ที่อาจจะต้องใช้เวลา โดยอาจารย์ไชยันต์เห็นว่า

“ในขณะที่ยังไม่ได้แก้ (มาตรา 112) หากมีความห่วงใยเยาวชนที่ต้องคดีจริงๆ ผมขอเสนอว่า ในขณะที่คดียังอยู่ในศาล ให้รัฐบาลพิจารณาให้หน่วยงานใดพูดคุยกับเยาวชนที่ต้องคดี สอบถามถึงสาเหตุที่กล่าวหาสถาบันฯ และถามถึงแหล่งที่มา แล้วดูว่า ข้อมูลที่เยาวชนรับมานั้น มีหลักฐานสนับสนุนหรือไม่ หากเป็นข้อมูลที่มีหลักฐานรองรับ การต่อสู้คดีย่อมมีทางยกฟ้อง ถ้าไม่มี ก็ควรชี้แจงให้เยาวชนทราบ และแนะนำแนวทางที่จะขอให้ศาลสั่งให้รอลงอาญาครับ เช่น รับสารภาพ เป็นต้น”

หากเมื่อเทียบกับข้อเรียกร้องของพรรคก้าวไกล ที่เสนอขึ้นมาหลังการเสียชีวิตของ“บุ้ง เนติพร“ เห็นได้ชัดว่าพรรคก้าวไกลไร้ความจริงใจ มีแต่คำเพ้อเจ้อที่เลื่อนลอยเต็มไปด้วยวาทกรรม ดังคำแถลงที่ว่า

“เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุการณ์สำคัญที่ทุกฝ่ายต้องร่วมกันสร้างพื้นที่ปลอดภัยเพื่อหาทางออกต่อความขัดแย้งทางการเมืองในอดีตและที่ดำรงอยู่ในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคืนสิทธิประกันตัวแก่ผู้ต้องหาหรือจำเลยคดีการเมืองที่อยู่ระหว่างต่อสู้คดี การเร่งพิจารณากระบวนการนิรโทษกรรมคดีที่มีมูลเหตุทางการเมือง และฟื้นความเชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรมสำหรับประชาชนทุกคน”

พรรคก้าวไกลดิ้นรนเหมือนคนที่เป็นผู้ยุยงปลุกปั่น  ให้เยาวชนและคนหนุ่มสาวไปกระทำความผิดเพื่อสนองประโยชน์ทางการเมืองของตน พอเข้าตาจนก็ยกเรื่อง“นิรโทษกรรม”ขึ้นมาเพื่อหวังจะล้างความผิดกันแบบง่ายๆ แต่ยากในทางปฏิบัติ เพราะความผิดที่เกิดขึ้นไม่ใช่คดีการเมือง แต่เป็นความผิดในคดีอาญาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112

ถามว่าการเผาพระบรมฉายาลักษณ์ และการกล่าวอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ รวมทั้งที่นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เคยอภิปรายกลางสภาฯว่า “(จะ)จัดวางพระราชอำนาจและพระราชสถานะให้เหมาะสมสอดคล้องกับสังคมประชาธิปไตยสมัยใหม่” นี้หรือคือมูลเหตุจูงใจทางการเมือง

แม้แต่ศาลรัฐธรรมนูญก็ยังมีคำวินิจฉัยชี้ว่า นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ และพรรคก้าวไกลมีเจตนาล้มล้างการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข  จากการเสนอนโยบายแก้ไขมาตรา 112

ณ เวลานี้ ถึงแม้ว่า“บุ้ง เนติพร”จะจบชีวิตไปแล้ว  ตัวเลข 112 ก็ยังถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือ จะด้วยเจตนาของใครก็แล้วแต่ เธอเป็นผู้ต้องขังคดีมาตรา 112  ช่างประจวบเหมาะเสียเหลือเกิน  ที่เธอสิ้นลมหายใจในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติเมื่อเวลา 11.22 น. และพิธีจุดเทียนแสดงความอาลัยหน้าศาลอาญากรุงเทพใต้ของม็อบสามกีบในช่วงหัวค่ำวันเดียวกับที่เธอเสียชีวิต ก็มีการยืนไว้อาลัยเป็นเวลา 1 ชั่วโมงกับ 12 นาที

สุดท้ายแล้วอีกไม่เกิน 112 วัน  เชื่อว่าพรรคก้าวไกลก็คงจะถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคอันมีปมเหตุมาจากมาตรา 112 !

รุ่งเรือง ปรีชากุล