เมื่อวานนี้ 24 มิถุนายนเป็นวันครบรอบ 92 ปีการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดยคณะราษฎร..ที่ได้ทำการยึดอำนาจการปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์จากในหลวงรัชกาลที่ 7 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475..มาเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข..พูดให้เข้าใจง่าย ก็คือ..ระบอบที่“พระมหากษัตริย์ทรงอยู่ใต้รัฐธรรมนูญ”

และจนบัดนี้ 92 ปีผ่านไป..ประชาธิปไตยที่เพ้อฝันซึ่งลอกแบบมาจากชาติตะวันตกโดยคณะราษฎรนั้น  นอกจากจะยังไม่บังเกิดขึ้นอย่างแท้จริงในประเทศนี้แล้ว..ประการที่สำคัญ ก็ยังไม่เป็นไปตามพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ดังความตอนหนึ่งในพระราชหัตถเลขาของพระองค์ที่ทรงตัดสินพระราชหฤทัยสละราชสมบัติ..เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2477 ว่า

“ข้าพเจ้าเต็มใจที่จะสละอำนาจอันเป็นของข้าพเจ้าอยู่เดิมให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป..แต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใด.. คณะใด..โดยเฉพาะเพื่อใช้อำนาจนั้นโดยสิทธิขาด..และโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร”

นับตั้งแต่เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองเป็นต้นมา..เรามีรัฐธรรมนูญอันเป็นกฎหมายสูงสุดบังคับใช้มาแล้วจนถึงปัจจุบัน 20 ฉบับ..ฉบับแรกคือ“พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475” และฉบับปัจจุบัน คือรัฐธรรมนูญปี 2560 ที่ผ่านความเห็นชอบจากการลงประชามติของประชาชน 16.8 ล้านเสียง--เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2559

ข้อดีของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560  ซึ่งเวลานี้กำลังจะถูกนักการเมืองฉีกทิ้งโดยมีพรรคเพื่อไทยในฐานะแกนนำรัฐบาลเป็นตัวตั้งตัวตี..ที่จะยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นมานั้น..มีข้อดีที่เป็นประโยชน์แก่ประชาชนอย่างแท้จริงอยู่สามประการ

ประการแรก  เป็นรัฐธรรมนูญที่ให้สิทธิโดยตรงแก่ประชาชน..ซึ่งนอกจากสามารถเข้าชื่อกันเพื่อที่จะเสนอกฎหมายและนโยบายได้แล้ว..ก็ยังกำหนดให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศด้านต่างๆ  ตลอดจนการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ..การต่อต้านการทุจริต รวมทั้งการตัดสินใจทางการเมืองและอื่นๆ  ที่อาจจะมีผลกระทบต่อประชาชน

ประการที่สอง  เป็นรัฐธรรมนูญ“ฉบับปราบโกงนักการเมือง”..ซึ่งมีความเข้มข้นในการควบคุมและจัดการกับนักการเมืองที่ฉ้อฉล..โดยมีบทกำหนดโทษที่รุนแรง..ทั้งการถอดถอนออกจากตำแหน่งอันเป็นมาตรฐานทางจริยธรรมที่ใครทำผิดต้องพ้นจากตำแหน่ง..ไม่ว่าจะเป็น สส.หรือนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี..อีกทั้งยังมีผลทำให้ทั้งรัฐมนตรี  สส. และนักการเมืองในระดับท้องถิ่นที่ผิดมาตรฐานทางจริยธรรม..ต้องถูกตัดสิทธิทางการเมืองไม่ให้เข้าสู่การเมืองตลอดชีวิต..ทั้งการตัดสิทธิสมัครรับเลือกตั้งถาวร  และการห้ามมีตำแหน่งทางการเมือง เป็นต้น

ข้อดีประการที่สองของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560 ดังที่กล่าวนี้..มีกรณีตัวอย่างที่เป็นรูปธรรมให้เห็นในเวลานี้  ก็คือ  การที่กลุ่ม 40 สว. ยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญให้พิจารณาถอดถอนนายเศรษฐา ทวีสิน ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี..เรื่องการแต่งตั้ง“ทนายถุงขนม-นายพิชิต ชื่นบาน” ที่ผิดมาตรฐานทางจริยรรมอย่างร้ายแรงเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี 

และประการที่สาม ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญมาก..และส่งผลให้พรรคเพื่อไทยและ สส.ของพรรคการเมืองต่างๆ  ที่มี“สันดานขี้โกง”อยู่ในดีเอ็นเอประเภท“วัวสันหลังหวะ”ต้องการจะฉีกทิ้งรัฐธรรมนูญฉบับนื้ให้ได้ นั่นก็คือ..คดีทุจริตประพฤติมิชอบในตำแหน่งหน้าที่จากการคอร์รัปชั่นไม่มีอายุความ..แม้ว่านายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีที่กระทำผิด จะหลบหนีไปอยู่แห่งหนตำบลใดนานแสนนานแค่ไหนคดีความก็ไม่หมดอายุ..มีแต่ความตายเท่านั้นจึงจะทำให้หลุดพ้นจากคดีในชาตินี้ได้

โดยรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560  บัญญัติให้ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง..และศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง..มีอำนาจไม่ต้องนับระยะเวลาที่ผู้ถูกกล่าวหารือจำเลยในคดีทุจริตหลบหนีรวมเป็นส่วนหนึ่งของอายุความ..และนอกจากนั้น  ศาลก็ยังสามารถพิจารณาคดีลับหลังได้อีกด้วย

ดังนั้น  พรรคเพื่อไทยจึงพยายามที่จะฉีกทิ้งรัฐธรรมนูญฉบับนี้ให้ได้  และการยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่..ไม่เพียงแต่ประชาชนจะไม่ได้ประโยชน์เท่านั้น..ประเทศชาติก็จะต้องเสียเงินงบประมาณแผ่นดินอีกไม่น้อยกว่า 1 หมื่นล้านบาท..สำหรับการได้มาซึ่งรัฐธรรมนูญบับใหม่..เป็นรัฐธรรมนูญที่เอื้อประโยชน์ให้แก่นักการเมืองแค่หยิบมือเดียว

นายชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรีและอดีตประธานรัฐสภา วัย 85 ปี  ซึ่งเป็น สส.ของพรรคประชาธิปัตย์ที่มีพรรษาทางการเมืองสูงที่สุดในสภาผู้แทนราษฎร ณ เวลานี้  โดยเป็น สส.มาแล้ว 17 สมัย นับตั้งแต่ปี 2512 จนกระทั่งถึงปัจจุบัน..กล่าวปาฐกถาในงาน “แนวหน้า TALK ครั้งที่1” เมื่อวันที่ 22 มิถุนายนที่ผ่านมา  ที่โรงแรมอัศวิน แกนรนด์ คอนเวนชั่น เขตหลักสี่ กทม. เกี่ยวกับ“วาระ 92 ปีประชาธิปไตย”ไว้น่าคิด--นายชวนกล่าวว่า

“92 ปีประชาธิปไตยเติบโตขึ้นมาตามลำดับ ในสภาฯเรา..ปัจจุบันมีคนมีความรู้เยอะมาก  ความเปลี่ยนแปลงเป็นบวกมีเยอะ..แต่มีทางลบด้วย ก็คือธุรกิจทางการเมืองเข้ามา..เหมือนโรคอุบัติใหม่  ที่ซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า..ซื้อเสียง  ซื้อสส. ซื้อพรรคการเมืองให้ใหญ่ขึ้น..และคนเหล่านั้นไม่ยอมรับว่าใช้ประชาธิปไตยเป็นบันไดไปขึ้นสู่อำนาจ..เมื่อสิ่งนี้เข้ามาเกี่ยวข้องก็ต้องคู่กับเลือกตั้ง..นักการเมืองต้องมีเงินเพื่อมาเลือกตั้งให้ชนะ..ก่อให้เกิดการทุจริตคอร์รัปชั่นในทุกระดับตามมา--ประชาชนเบื่อหน่าย”

ข้อคิดดังกล่าวของนายชวน หลีภัย  ย่อมมิอาจปฏิเสธได้ว่า..การที่ประชาธิปไตยยังไม่ก้าวไปถึงไหน  นั่นก็เพราะประชาชนเกิดเบื่อหน่ายเป็นประเด็นสำคัญ..เพราะประชาชนต่างก็เห็นว่า  เมื่อเลือก สส.คนไหนเข้าไปก็ประสบแต่ความผิดหวัง..เนื่องจาก สส.ส่วนใหญ่คิดแต่จะตักตวงผลประโยชน์ให้แก่ตนเองและพวกพ้อง  โดยอ้างคำว่า“มาจากประชาชน”บังหน้า

อันที่จริงแล้ว  ระบอบประชาธิปไตย--ถือเป็นภาวะแห่งจิตอย่างหนึ่ง  ถ้าหากภาวะแห่งจิตอันเป็นประชาธิปไตยขาดไปเสียแล้ว..ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ, กฎหมาย หรือระเบียบกฎเกณฑ์ข้อบังคับใดๆ ที่วางไว้..ต่อให้เขียนอย่างเลอเลิศแค่ไหน  ก็มิอาจทำให้ประชาธิปไตยบังเกิดขึ้นได้..เพราะภาวะแห่งจิตอันเป็นประชาธิปไตยนั้น  ต้องเกิดขึ้นทั้งจากนักการเมือง  และจากประชาชน

ถ้านักการเมืองเอาแต่อ้างประชาธิปไตย  โดยที่สันดานโกงกินไม่ยอมเปลี่ยน  ประชาชนก็ย่อมเบื่อหน่ายและขาดศรัทธา..ซึ่งในที่สุดประชาธิปไตยก็บังเกิดขึ้นอย่างแท้จริงไม่ได้

อย่างไรก็ตาม วันนี้ถ้าเดินไปถามชาวบ้าน-ชาวบ้านคงจะบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า...อยากเห็นนักการเมือง หรือ สส.ที่มาจากการเลือกตั้งควรจะเปลี่ยนสันดานตนเอง..มากกว่าที่ประเทศชาติจะต้องเสียเงินเป็นหมื่นล้านเพื่อเขียนรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่

เพราะรัฐธรรมนูญเขียนใช้กันมาแล้ว 20 ฉบับในรอบ 92 ปี..ทุกฉบับก็ว่าดี..แต่สุดท้ายก็ถูกฉีกทิ้ง-แล้วก็เขียนขึ้นใหม่..วนเป็นวงจรอุบาทว์ไม่รู้จักจบจักสิ้น !

รุ่งเรือง ปรีชากุล