สถานการณ์ “ต่างชาติไร้คุณภาพ” และ “ทุนสีเทาข้ามชาติ” ที่แฝงตัวเข้ามาในประเทศไทย กำลังยกระดับจากปัญหาอาชญากรรมท้องถิ่นกลายเป็น “ภัยความมั่นคงระดับชาติ”

ไม่ว่าจะเป็นกรณีหนุ่มชาวจีนถูกจับได้ โดยบังเอิญที่ชลบุรี พบอาวุธสงครามร้ายแรงจำนวนมาก สัมพันธ์กับตำรวจ ทหาร ในการจัดหาอาวุธ เคยฝึกการใช้อาวุธในกัมพูชา มีภรรยาเป็นคนไทยมีบัตรประจำตัวประชาชน มีบ้านพร้อมทะเบียน ทั้งหมดนี้จากฟรีวีซ่าเข้าประเทศได้โดยง่าย แล้วใช้เงินซื้อเจ้าหน้าที่และสาวไทย

แต่น่าแปลกใจทางการไทยตั้งข้อหาว่าสะสมอาวุธ แทนที่จะเป็นการก่อการร้าย

นี่คงไม่ใช่รายเดียวในประเทศไทยอย่างแน่นอนแล้วยังมีกรณีอื่นที่มาครอบงำเป็นขบวนการทางธุรกิจและเศรษฐกิจสีเทา

ที่น่ากังวลที่สุดในรอบหลายทศวรรษ จากข้อมูลเชิงลึกพบว่านี่ไม่ใช่แค่การเข้ามาทำงานผิดกฎหมาย แต่คือการ “เจาะระบบรัฐไทยจากฐานราก” เพื่อยึดครองพื้นที่ ทรัพยากร และอำนาจการปกครองแบบรัฐซ้อนรัฐ

1. วิเคราะห์สถานการณ์ : โมเดล “กินรวบ”และการยึดครองเงียบ

ปัจจุบัน ทุนเทา (โดยเฉพาะจีน รัสเซีย และกลุ่มอื่นๆ) ไม่ได้เข้ามาในฐานะนักท่องเที่ยว แต่ใช้ช่องโหว่ของ “ฟรีวีซ่า” และ “การทุจริตของเจ้าหน้าที่” เพื่อฝังตัวในพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น เชียงใหม่ ภูเก็ต พัทยา และกรุงเทพฯ โดยมีรูปแบบที่น่ากลัวดังนี้ :

• สงครามทะเบียนราษฎร : มีการซื้อบัตรประชาชน สวมสิทธิ์คนตายหรือผู้ป่วยติดเตียง โดยจ่ายเงินหลักล้านผ่านเจ้าหน้าที่ระดับท้องถิ่นจนถึงมหาดไทย เพื่อเปลี่ยนสถานะเป็น “คนไทยปลอม” ทำให้สามารถทำนิติกรรม ซื้อที่ดิน และจดทะเบียนธุรกิจได้ถูกต้องตามกฎหมาย

• ธุรกิจนอมินี 360 องศา : ใช้คนไทยหรือเมียเช่าบังหน้า เพื่อเปิดบริษัทท่องเที่ยว ล้งทุเรียนโรงงานขยะอิเล็กทรอนิกส์ หรือแม้แต่ซื้อหมู่บ้านหรูยกโครงการเพื่อใช้เป็น “ศูนย์บัญชาการคอลเซ็นเตอร์”และฟอกเงิน

• โมเดลดูดเงินออก : ธุรกิจเหล่านี้ใช้ “ทัวร์ศูนย์เหรียญ” รุ่นใหม่ จ่ายเงินผ่านแอปฯ ต่างชาติ (Alipay/WeChat) ไม่เสียภาษี ไม่จ้างคนไทย เงินไหลกลับประเทศต้นทาง 100% ขณะที่
คนไทยต้องแบกรับค่าครองชีพที่สูงขึ้นจากการปั่นราคาอสังหาริมทรัพย์

• ความมั่นคงสั่นคลอน : พบการสะสมอาวุธสงคราม คลังแสง และการฝึกอาวุธในพื้นที่รอยต่อชายแดน รวมถึงการซื้อตัวเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงเพื่อเป็น “ไม้ค้ำยัน” ให้อาชญากร

2. ฉากทัศน์ในอนาคต : หากยังปล่อยไว้ประเทศจะเป็นอย่างไร?

หากรัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังคงเพิกเฉย อนาคตของประเทศไทยอาจต้องเผชิญกับ :

• รัฐซ้อนรัฐ (State Capture) : มาเฟียต่างชาติจะมีอำนาจเหนือข้าราชการและนักการเมืองท้องถิ่น จนกฎหมายไทยทำอะไรไม่ได้

• คนไทยกลายเป็นผู้เช่า : ที่ดินทำกินและที่อยู่อาศัยในเมืองหลักจะถูกกว้านซื้อโดยทุนต่างชาติ จนคนรุ่นใหม่ไม่มีปัญญาเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ในบ้านเกิด

• ดินแดนวินาศกรรม : ไทยจะกลายเป็นฐานที่มั่นของแก๊งสแกมเมอร์และอาชญากรข้ามชาติซึ่งเสี่ยงต่อการถูกตอบโต้หรือเกิดเหตุรุนแรงจากความขัดแย้งระหว่างกลุ่มอิทธิพลต่างชาติ

3. แนวทางแก้ไข : ใครต้องทำอะไร?

การแก้ปัญหานี้ต้องทำแบบขุดรากถอนโคน โดยแบ่งบทบาทดังนี้ :

ภาครัฐและผู้บริหารประเทศ :

• สังคายนาการให้สัญชาติ : ตรวจสอบย้อนหลังการออกบัตรประชาชนให้กลุ่มเสี่ยงในรอบ 5-10 ปี หากพบการสวมสิทธิ์ต้องเพิกถอนและลงโทษเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องโดยไม่มีข้อยกเว้น

• กฎหมายนอมินีที่เด็ดขาด : ออกกฎหมายลงโทษคนไทยที่รับเป็นนอมินีด้วยโทษจำคุกหนัก และสังคมไม่ให้ความร่วมมือกับผู้ที่ขายชาติเปิดทางให้ทุนเทาเข้ามาทำลายความมั่นคง

• ยกเลิกฟรีวีซ่า : เพิ่มระบบการคัดกรอง (Pre-screening) บุคคลที่จะขอเข้าประเทศไทย ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะท่องเที่ยวหรือทำงาน ต้องตรวจสอบประวัติ หลักแหล่งการทำงาน เงินออม และฐานข้อมูลอาชญากรข้ามชาติที่เชื่อมโยงกันทั่วโลก

ไม่ใช่แค่เน้นตัวเลขนักท่องเที่ยวจนลืมคุณภาพ

• ปราบปรามคอร์รัปชันเชิงรุก : จัดตั้งหน่วยงานพิเศษตรวจสอบเส้นทางการเงินของเจ้าหน้าที่รัฐ (ตม., ตำรวจ, ทหาร, นายอำเภอ) ที่มีทรัพย์สินผิดปกติในพื้นที่ยุทธศาสตร์ทุนเทา

หน่วยงานความมั่นคง (ตำรวจ/ทหาร) :

• เลิกทำตัวเป็น “ไม้ค้ำยัน” หรือผู้คุ้มครองทุนเทา และต้องกวาดล้างคลังแสงอาวุธและฐานปฏิบัติการคอลเซ็นเตอร์ในหมู่บ้านหรูอย่างจริงจัง

4. ประชาชนคนไทย ควรทำอย่างไร?

ประชาชนคือ “หูตา” ที่สำคัญที่สุดในการรักษาแผ่นดิน :

1. ร่วมเป็นเครือข่ายเฝ้าระวัง : สังเกตพฤติกรรมผิดปกติในชุมชน เช่น บ้านหรูที่มีคนต่างชาติเข้าออกผิดเวลา มีการวางระบบสื่อสารหนาแน่น หรือร้านอาหารที่ไม่รับลูกค้าคนไทย

2. แสดงความรังเกียจ ไม่คบหาสมาคมกับคนไทยที่ร่วมมือ หรือกับผู้มีพฤติกรรมข้างต้น เพื่อให้คนไทยรู้จักมีความละอายมากขึ้น ไม่เห็นแก่เงินน้อยนิด :ปฏิเสธการรับจ้างเปิดบัญชีม้า จ้างแต่งงาน หรือการถือหุ้นแทนต่างชาติ เพราะคุณกำลังช่วยเขายึดประเทศและมีความผิดทางอาญาขั้นรุนแรง

3. ใช้พลังโซเชียลตรวจสอบ : กดดันหน่วยงานรัฐผ่านการนำเสนอข้อเท็จจริง เมื่อพบเห็นการปล่อยปละละเลยของเจ้าหน้าที่ในพื้นที่

4. คว่ำบาตร ไม่สนับสนุนธุรกิจ ที่ไม่ไว้ใจ :เลือกใช้บริการและซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการ เพื่อรักษาเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจของท้องถิ่น

บทสรุป :

หากวันนี้เราไม่ลุกขึ้นมาปกป้องระบบรากฐานทั้งทะเบียนราษฎร ทรัพยากร และกฎหมาย ในวันหน้าประเทศไทยอาจเหลือเพียงชื่อ แต่เจ้าของแผ่นดินที่แท้จริงกลับไม่ใช่คนไทยอีกต่อไป

รศ.ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง