พรรคส้มนั้นมีโอกาสเป็นรัฐบาล แต่ก็ทำลายโอกาสนั้นให้สูญค่าเอง!

พรรคภูมิใจไทยเสนอให้ยุติ “การยกเลิกหรือแก้ไขมาตรา 112” แล้วจะยกมือสนับสนุนพิธาให้เป็นนายกรัฐมนตรี แต่พรรคส้มโดยพิธาปฏิเสธ!

พวกเขาอาจเชื่อว่ามีเสียงสว.สนับสนุนพอ อย่างที่พรรคส้มโดยศิริกัญญากล่าวไว้ก่อนลงมติ แต่เมื่อถึงเวลาลงมติจริงกลับมีเสียงสว.ไม่พอ! ส่งผลให้พิธาไม่ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างที่กระดี๊กระด๊านับแต่รู้ว่าคะแนนเสียงของพรรคส้มเป็นอันดับ 1

นี่เป็นโอกาสที่สูญค่าครั้งที่ 1 ของพรรคส้ม ที่ยึดมั่นถือมั่นอยู่กับอุดมการณ์ล้มเจ้า

แต่แทนที่พวกเขาจะทบทวน “อุดมการณ์และเป้าหมาย” ของพรรคว่าเหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบันหรือไม่ กลับก่นด่าว่า“ผู้มีอำนาจอยู่เบื้องหลังสั่ง” เพราะต้องการทำลายพรรคของเขา

ต่อมาเมื่อศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก้าวไกล ด้วยข้อหาเซาะกร่อนบ่อนทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ พวกเขาก็ฟูมฟายก่นด่าศาลรัฐธรรมนูญและผู้อำนาจที่อยู่เบื้องหลังอีก

โอกาสของพวกเขาสูญค่าเป็นครั้งที่ 2 แต่พวกเขาก็ยังไม่ตระหนักว่าวิธีการของเขาผิดกฎหมาย กลับประกาศท้าทายว่า “จะไม่ลดเพดาน” คือไม่ประนีประนอมและเดินหน้าต่อเรื่องมาตรา 112

เรื่องนี้ยังเป็นชนักปักหลังสส. 44 คนมาจนวันนี้ และหากศาลรัฐธรรมนูญตัดสินว่าผิด พวกเขาจะก่นด่ากล่าวโทษศาล องค์กรอิสระ และคนที่พวกเขากล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังสั่งการ

โอกาสของพรรคส้มสูญค่าเพราะเริ่มต้นผิด คือคิดล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์

ทั้งหมดนี้ยืนยันว่าพรรคส้มไม่ได้มีอุดมการณ์อะไรที่จะยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนให้ดีขึ้น นโยบายต่างๆ เป็นเพียงเหยื่อล่อประชาชนให้เลือกพรรคตนเท่านั้น

หากต้องการยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนให้ดีขึ้นจริง พวกเขาจะไม่ดันทุรังล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ให้เสียโอกาสเสียเวลา เสียเงิน และเสียจริต เสียบุคลากรของพรรค รวมทั้งเสียพวกบ้าคลั่งอยากล้มเจ้าไปติดคุกและหนีไปต่างประเทศ

พวกเขาตั้งพรรคขึ้นมาเพื่อทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ล้วนๆ ด้วยการอธิบายว่า “ต้องเปลี่ยนโครงสร้างประเทศใหม่”

แต่ก็ไม่เคยอธิบายว่าโครงสร้างของประเทศใหม่ “คืออะไร เป็นอย่างไร”

ได้แต่พูดว่า “โครงสร้างส่วนบนกดทับ-ปิดกั้น” โอกาสของประเทศชาติและความใฝ่ฝันของคนรุ่นใหม่

การให้สัมภาษณ์ การอภิปรายในสภา การเขียนในโลกออนไลน์ ก็บอกว่าทุกปัญหาในประเทศนี้เกิดขึ้นและดำรงอยู่เพราะมีสถาบันพระมหากษัตริย์ เช่น แอบสนับสนุนพรรคการเมืองฝ่ายอนุรักษนิยม อยู่เบื้องหลังศาลและองค์กรอิสระต่างๆ และกลั่นแกล้งพวกเขาตั้งแต่การยุบพรรคและการดำเนินคดีกับผู้กระทำผิดมาตรา 112

พวกเขาเชื่อว่าเมื่อล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ก็เท่ากับลบล้างทุกปัญหาในประเทศออกไปด้วย!

และเมื่อพวกเขามีอำนาจปกครองประเทศก็จะสามารถสร้างความเป็นธรรม-เท่าเทียมอย่างที่พูดพล่ามกันมานับแต่กำเนิดพรรคอนาคตใหม่ได้

แต่พวกเขาก็ไม่เคยบอกว่า “จะทำอะไรและจะทำอย่างไร จึงจะเกิดความเท่าเทียมเป็นธรรม เพราะเพียงนโยบายของพรรคนั้นไม่สามารถสร้างได้แน่ มันเป็นนโยบายประชานิยมที่ไม่แตกต่างจากพรรคอื่นๆ

ถ้าจะเอานโยบายของลัทธิสังคมนิยมมาใช้อย่างจีนและสหภาพโซเวียตรัสเซียเคยทำ ก็ทำไม่ได้ เพราะคนส่วนมากไม่เอาด้วย จะใช้อำนาจในฐานะผู้ปกครองประเทศออกกฎหมายบังคับก็หายนะเร็วขึ้น

ดังนั้น “ความจริง” ที่จะเกิดกับพวกเขาก็คือ ล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ก็ไม่ได้ และแม้มีอำนาจปกครองประเทศก็ทำอะไรไม่ได้อย่างที่คุยโว

“อุดมการณ์สังคมนิยม” นั้นมันตายไปตั้งแต่ศตวรรษที่แล้ว “รัฐสวัสดิการ” ในยุโรปก็กำลังมีปัญหา ส่วนในประเทศไทยก็มีงบประมาณไม่พอ

แต่เหตุที่ขบวนการส้มยังฝันเพ้ออยู่กันทุกวันนี้ก็เพราะ “สร้างอุดมการณ์บนฐานของวัฒนธรรมไทย” ไม่เป็น คิดอย่างอื่นที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนไทยก็ไม่ได้ เพราะไม่มีหัวคิด เอาแต่ท่องอาขยานของลัทธิมาร์กซ์จนสมองเดี้ยง ตามืดมัวจนมองไม่เห็นว่า “โลกในปัจจุบันเป็นอย่างหนึ่ง ซากอุดมการณ์ลัทธิมาร์กซ์ก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง” มันจึงไม่สามารถนำมายัดใส่กันได้

การเชื่อเอง คิดเอง สรุปเอง จินตนาการอยู่ในหัวของตัวเอง ว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้จึงแก้ปัญหาและสร้างสังคมใหม่ได้ โดยไม่มองความเป็นจริงในปัจจุบันนั้นเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ
ทุกสิ่งที่พรรคส้มสร้างมาจะสูญค่า

ประเทศชาติก็เสียเวลาและเสียโอกาสไปด้วย

วิมล ไทรนิ่มนวล