เมื่อวันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคมสัปดาห์ที่แล้ว เกิดเรื่องน่า“อัปยศอดสู”จากการลงมติของ สส. โดยไม่เห็นชอบให้ส่งตัวนายชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว สส.สงขลา พรรคกล้าธรรม ให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ)เพื่อรับทราบข้อกล่าวหาและสอบสวนปากคำระหว่างสมัยประชุม ตามข้อสั่งการของอัยการสูงสุด ด้วยคะแนนเสียง 308 ต่อ 126 เสียง จากการใช้เอกสิทธิ์คุ้มกันตามรัฐธรรมนูญมาตรา 125

สส. 308 เสียง ที่โหวตไม่เห็นชอบประกอบด้วย พรรคภูมิใจไทย, พรรคเพื่อไทย, พรรคประชาชาติ, พรรคพลังประชารัฐ, พรรคเศรษฐกิจ, พรรคไทยสร้างไทย, พรรคเพื่อชาติไทย และ 8 พรรคเล็กร่วมรัฐบาล ส่วนพรรครวมไทยสร้างชาติ ที่มี สส.จำนวน 2 คนไม่ได้แสดงตนและไม่ได้ร่วมโหวต โดย 126 เสียงที่โหวตเห็นชอบให้ส่งตัวเป็นเสียงจาก สส.พรรคฝ่ายค้าน 4 พรรค คือ พรรคประชาชน, ประชาธิปัตย์, เสรีรวมไทย และไทยภักดี

ขณะที่พรรคกล้าธรรม ซึ่งเป็นพรรคต้นสังกัดของนายชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว ซึ่งมี สส.ทั้งหมด 58 เสียง ส่วนใหญ่โหวตไม่เห็นชอบในการส่งตัวนายชนนพัฒฐ์ให้“ดีเอสไอ” และมีบางส่วนที่ไม่ได้ร่วมโหวต

อนึ่ง ตามมาตรา 125 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560 ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน บัญญัติไว้ว่า “ในระหว่างสมัยประชุมห้ามมิให้จับ คุมขัง หรือหมายเรียกตัวสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) หรือสมาชิกวุฒิสภา (สว.)ไปทำการสอบสวนในฐานะที่สมาชิกผู้นั้นเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญา เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิก หรือเป็นการจับในขณะกระทำความผิด”

นอกเหนือจากนั้น ตามมาตรา 125 ได้บัญญัติว่า “ในกรณีที่มีการจับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาในขณะกระทำความผิด ให้รายงานไปยังประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกโดยพลัน และเพื่อประโยชน์ในการประชุมสภา ประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกอาจสั่งให้ปล่อยผู้ถูกจับเพื่อให้มาประชุมสภาได้”

และ“ถ้าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาถูกคุมขังในระหว่างสอบสวนหรือพิจารณาอยู่ก่อนสมัยประชุม เมื่อถึงสมัยประชุม พนักงานสอบสวนหรือศาล แล้วแต่กรณี ต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกได้ร้องขอ โดยศาลจะสั่งให้มีประกันหรือมีประกันและหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้”

สำคัญที่สุด มาตรา 125 ยังบัญญัติไว้อีกด้วยว่า “ถ้าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาถูกคุมขังในระหว่างสอบสวนหรือพิจารณาอยู่ก่อนสมัยประชุม เมื่อถึงสมัยประชุมพนักงานสอบสวนหรือศาล แล้วแต่กรณี ต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกได้ร้องขอ โดยศาลจะสั่งให้มีประกันหรือมีประกันและหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้..ในกรณีที่มีการฟ้องสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาในคดีอาญา ไม่ว่าจะได้ฟ้องนอกหรือในสมัยประชุม ศาลจะพิจารณาคดีนั้นในระหว่างสมัยประชุมก็ได้ แต่ต้องไม่เป็นการขัดขวางต่อการที่สมาชิกผู้นั้นจะมาประชุมสภา”

อย่างไรก็ดี ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญตามมาตรา 125 นี้ ก็เพื่อที่จะให้การปกป้องคุ้มครองสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา ให้สามารถปฏิบัติหน้าที่ในที่ประชุมสภาได้อย่างอิสระ ปราศจากความกดดันหรือการคุกคาม รวมทั้งป้องกันไม่ให้มีการกลั่นแกล้ง กักขัง ทำร้ายจนได้รับอันตรายหรือสิ้นอิสรภาพ

อีกทั้งแม้ว่าเมื่อพ้นสมัยประชุม ทั้ง สส.และ สว.จะไม่มี“เอกสิทธิ์คุ้มกัน” แต่เมื่อถึงเวลาเปิดสมัยประชุม พนักงานสอบสวนหรือศาล แล้วแต่กรณี ต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาที่ สส. และ สว.ผู้นั้นเป็นสมาชิกได้ร้องขอให้มีการปล่อยตัว

สรุปก็คือ มาตรา 125 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560 คือ“เอกสิทธิ์” ที่อยู่เหนือประชาชนพลเมืองทั่วไป ด้วยเหตุผล เพื่อให้สมาชิกรัฐสภาสามารถประชุมตามหน้าที่ในระหว่างสมัยประชุมได้ตามปกติ โดยไม่อาจถูกจับคุมขัง หรือหมายเรียกตัวไปทำการสอบสวนในฐานะผู้ต้องหาในคดีอาญา หรือถูกศาลพิจารณาคดีอาญาในลักษณะที่จะขัดขวางต่อการที่สมาชิกผู้นั้นจะมาประชุมสภา

ดังนั้น “เอกสิทธิ์”ดังกล่าวจึงเท่ากับว่า ผู้ตรากฎหมายหรือผู้ยกร่างกฎหมายซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ ที่เป็น“1 ใน 3”อำนาจสูงสุดของประเทศนี้ กลับเป็น“ผู้มีสถานะพิเศษ”อยู่เหนือกฎหมายเสียเอง ซึ่งตามหลักการของกฎหมาย ใครทำผิดก็ต้องเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมอย่างเท่าเทียมกัน และโดยบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560 มาตรา 27 บัญญัติไว้ว่า “บุคคลย่อมเสมอกันในกฎหมาย มีสิทธิและเสรีภาพและได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายเท่าเทียมกัน”

ส่วนกรณีของนายชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว นั้น โดยข้อเท็จจริงสส.ผู้นี้อยู่ระหว่างการประกันตัวหลังจาก “ดีเอสไอ”ได้ยื่นคำร้องขอฝากขังต่อศาลอาญาเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ในความผิดฐานร่วมกันจัดให้มีการเล่นหรือทำอุบายล่อ ช่วยประกาศโฆษณาหรือชักชวนโดยทางตรงหรือทางอ้อมให้ผู้อื่นเข้าเล่นหรือเข้าพนันในการเล่น ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และความผิดฐานร่วมกันฟอกเงิน จึงปราศจากความกดดันหรือการคุกคาม หรือถูกกลั่นแกล้ง ฯลฯ ตามเอกสิทธิ์ที่ได้รับการคุ้มกันของมาตรา 125 แน่นอน

อีกทั้งจากคดีดังกล่าว ปปง. ได้มีมติยึดและอายัดทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับนายชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว กับพวกไปแล้วรวมสองครั้งมูลค่ากว่า 170 ล้านบาท โดยครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว รวม 69 รายการ มูลค่า 159 ล้านบาทและครั้งที่สองเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา จำนวน 12 รายการ มูลค่า 12 ล้านบาท ทั้งสองรายการนี้ ปปง.ได้ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้ทรัพย์สินดังกล่าวตกเป็นของแผ่นดิน

สำหรับการขอตัว ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว ไปสอบสวนโดย“ดีเอสไอ” แต่“สส.308 เสียง”ไม่อนุญาตในครั้งนี้นั้นก็เพราะมีการขยายผลพบเส้นทางการเงินของนายชนนพัฒฐ์และพวก ไปเกี่ยวข้องกับต่างประเทศ อัยการสูงสุดจึงใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 20 มอบหมายให้อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ และคณะพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ ดำเนินการสอบสวนคดีนี้ต่อไป และมีคำสั่งให้แจ้งข้อกล่าวหาเพิ่มเติม 2 ข้อหา ประกอบด้วย ฐานร่วมกันเป็นอั้งยี่ และร่วมกันมีส่วนร่วมในองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ

จะอะไรก็ตามแต่ กล่าวโดยรวมสำหรับบ้านนี้เมืองนี้ถ้าหาก“โจรห้าร้อย”ประเภท“ทุนสีเทา”คิดจะหลบหนีคดีอาญาแผ่นดินที่ตนก่อเอาไว้ เพียงแค่สามารถใช้เงิน“ตีตั๋ว”เข้าไปเป็น สส.ในสภาผู้แทนราษฎรได้ ก็จะทำให้มีเสื้อคลุมของ“สส.ผู้ทรงเกียรติ”และมี“เอกสิทธิ์”คุ้มครองทันที

จึงถึงเวลาแล้วที่สมควรจะต้องมีการพิจารณาแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 125 เช่นที่ นายวัส ติงสมิตรนักวิชาการอิสระ อดีตประธานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคมวานนี้เสนอว่า “ความคุ้มกัน”ตามมาตรา 125 ควรแก้ไขมิให้มีผลบังคับใช้กับคดีอาญาร้ายแรงบางประเภท เช่น อาชญากรรมข้ามชาติ ยาเสพติด หรือการทุจริตคอร์รัปชัน

ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เพื่อรักษามาตรฐานความซื่อสัตย์และเกียรติภูมิของรัฐสภาไทยให้สง่างามอย่างแท้จริง และเพื่อไม่ให้ “หลักความคุ้มกัน”กลายเป็นช่องว่างทางกฎหมายที่ถูก“ทุนสีเทา”หรือผู้กระทำผิดใช้หลบซ่อนตัว

กรณีของ“สส.ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว” สังกัดพรรคกล้าธรรมผู้นี้ จึงเปรียบได้กับสุภาษิตไทยที่ว่า “ปลาเน่าหนึ่งตัวเหม็นไปทั้งข้อง” เพราะ สส.ในสภาผู้แทนราษฎรที่มีทั้งหมด 500 คน ต้องพลอย“เหม็นเน่า”ตามไปด้วยโดยปริยาย เนื่องจากชาวบ้านแยกไม่ออกว่า สส.คนไหน “เป็นโจร”หรือ สส.คนไหน “เป็นสุจริตชน” ด้วยเหตุที่อยู่ใน“ข้องเดียวกัน”

สุดท้ายชาวบ้านก็คงจะเรียกขานบรรดา“สส.ผู้ทรงเกียรติ”ทุกคนว่า-“ไอ้พวก สส.ห้าร้อย” !

รุ่งเรือง ปรีชากุล