เวรกรรมประเทศไทยคือ คำที่สังคมกำลังสะท้อนออกมาดังๆ เพื่อส่งผ่านไปให้ถึงรัฐบาล หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบ หลังจากเห็นภัยเงียบความมั่นคงจากการเข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศไทยของกลุ่มทุนต่างชาติ และมีพฤติกรรมการกระทำผิดกฎหมายในสารพัดรูปแบบ โดยเฉพาะเรื่องการฟอกเงิน หรือการทำธุรกิจผ่านนอมินีคนไทย ที่กำลังเป็นประเด็นคาราคาซังอยู่ขณะนี้

นี่คือปัญหาภัยร้ายประเทศ ถือเป็นเรื่องใหญ่มาก เห็นได้จากผลสำรวจของนิด้าโพล พบว่ากรณีทุนเทา นอมินีชาวไทยถือครองที่ดิน การจ้างคนไทยให้รับเป็นพ่อเด็กต่างชาติ การเข้ามาตั้งถิ่นฐานสร้างชุมชน หรือการเข้ามาแย่งอาชีพสงวนคนไทยของชาวต่างชาติ ซึ่งล้วนแต่เป็นเรื่องอันตรายสร้างความไม่สบายใจให้กับคนไทย และลูกหลานไทยในอนาคต กลัวจะถูกกลืนชาติ

อย่างปฏิบัติการที่เห็นล่าสุดคือ ทลายเครือข่ายนอมินีต่างด้าว เฟส 4 ในพื้นที่ จ.ชลบุรี จำนวน 41 เป้าหมาย 33 บริษัท แต่ที่ช็อกความรู้สึกคนไทยจริงๆ ตรงที่ครั้งนี้พบพฤติการณ์นอมินีเหิมเกริม ถึงขั้นตั้งบริษัทขึ้นมาโดยใช้คนไทยถือหุ้นแทน รับสร้างหมู่บ้านรัสเซียทั้งขายและให้เช่า มีแม้กระทั่งโครงการบ้านเดี่ยว มูลค่ากว่า 5,000 ล้านบาท ชนิดที่เรียกว่าอยู่กันแบบหรูหรา

เฉพาะพฤติการณ์เป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ และคดีนอมินีในพื้นที่จ.ชลบุรี เมื่อเดือนเมษายน 2569 ผลการตรวจสอบพบว่ามีนิติบุคคลจดทะเบียน 76,343 ราย เป็นนิติบุคคลที่มีผู้ถือหุ้นต่างชาติ 28,463 ราย และกรมพัฒนาธุรกิจการค้าพบนิติบุคคลเข้าข่ายใช้นอมินี 14,264 ราย นี่ยังไม่รวมข้อมูลในพื้นที่ภูเก็ต กระบี่ พังงา และอื่นๆ ทั่วประเทศ นึกภาพไม่ออกว่าจะมีอีกเท่าไหร่

แม้แต่ในเมืองหลวง อย่างกรุงเทพฯ ปัญหานอมินีก็ไม่ได้ต่างไปจากจังหวัดท่องเที่ยวใหญ่ๆ เลย แถมทะลุไปอีกขั้น ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนคือในพื้นที่เขตห้วยขวาง ขณะนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบเชิงลึกของสำนักงาน ปปง. สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และกรมสรรพากร หลังจากเกิดกรณีมีร้านอาหารจีนไม่รับชำระเป็นสกุลเงินบาทไทย แต่ให้ชำระเป็นเงินหยวนแทน

จากข้อมูลการตรวจสอบ โดยกรมพัฒนาธุรกิจการค้า ที่เข้าไปสแกนธุรกิจต่างชาติย่านห้วยขวาง พบว่า ร้านอาหารเหล่านี้ผุดขึ้นมาเป็นเครือข่าย แจ้งการประกอบธุรกิจร้านอาหาร ร้านเครื่องดื่ม ร้านคาเฟ่ ร้านกาแฟ ร้านเบเกอรี่และร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด พฤติกรรมที่เข้าข่ายผิดกฎหมายหลักๆ ก็คือ ใช้ช่องโหว่ทางกฎหมาย ซิกแซกสุมหัวกับนอมินีคนไทยในการทำมาหากิน

กลุ่มทุนต่างชาติ กำลังแผ่ขยายประกอบธุรกิจอย่างโจ๋งครึ่ม โดยไม่ได้เกรงกลัวต่อกฎหมายไทยเลย บางแห่งถึงขั้นถูกเรียกประชดว่าเป็นมณฑลด้วยซ้ำไป เนื่องจากยังมีคนไทยกลุ่มหนึ่งที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวมากกว่าส่วนรวม ถูกเงินฟาดหัวก็พร้อมจะอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง เรื่องของช่องโหว่กฎหมายก็ใช่แต่นิสัยสันดานความเห็นแก่ตัวของคนพวกนี้ก็อีกส่วนหนึ่ง

เรื่องนอมินีคนไทย โดยข้อเท็จจริงนั้น ไม่ได้มีอยู่แค่ที่กล่าวถึง แต่เจาะไปที่ไหนก็คงเจอที่นั่น ปัญหาต้นตอไม่ใช่แค่เรื่องเจ้าหน้าที่ทุจริต หรือบทลงโทษตามกฎหมายไม่รุนแรง แต่ระบบการจัดการปัญหาบ้านเราเคยชินกับไฟไหม้ฟางปัญหาถึงได้ปล่อยปละละเลยหมักหมกมานานสะท้อนถึงความล้มเหลวระดับชาติที่ต้องใช้คำว่า เวรกรรมประเทศไทยจริงๆ