“สถาบันกษัตริย์เป็นทรราชย์ในตัวของมันเอง” เป็นวาทะที่เหยียบย่ำใจคนไทยเกือบทั้งประเทศของ “ปิยบุตร แสงกนกกุล”

ทรราชย์ แปลว่าอะไร?

พจนานุกรมของราชบัณทิตยสถานแปลว่า...ผู้ปกครองบ้านเมืองที่ใช้อำนาจตามอำเภอใจ ทำความเดือดร้อนทารุณให้แก่ผู้อยู่ใต้การปกครองของตน. (อ. Tyrant) เรียกลัทธิเช่นนั้นว่า ทรราชย์หรือระบบทรราชย์ (tyranny)

ทั้ง 2 คำเป็นคำนาม ถ้าใช้เรียกเฉพาะบุคคลใช้คำว่า “ทรราช” ถ้าใช้เรียกระบบหรือลัทธิใช้คำว่า “ทรราชย์”

ว่ากันตามความหมายที่ยกมาข้างต้นก็จะเห็นได้ว่า “พระมหากษัตริย์ไทย” ไม่ได้เป็นทรราชและ “สถาบันพระมหากษัตริย์ไทย” ก็ไม่ได้เป็นทรราชย์เช่นกัน แล้วทำไมปิยบุตรจึงยกวาทะดังกล่าวขึ้นมาในสังคมไทย?

ปิยบุตรนั้นรู้ดีว่าพระมหากษัตริย์ไม่ได้เป็นทรราช และสถาบันพระมหากษัตริย์ก็ไม่ได้เป็นทรราชย์ แต่ด้วยอคติและความเกลียดชังเขาจึงพูดเช่นนั้น และก็มีคนคอเดียวกันฮือฮาสะใจไปกับเขาด้วย (ซึ่งบอกได้ว่าเขามีเจตนาอย่างไรแม้จะอ้างว่าพูดในทางวิชาการก็ตาม)

เหตุที่เขามีอคติและความเกลียดชังก็เพราะเขาคิดว่าตนเองเป็นลิเบอรัล และนิยมชมชอบ “การปฏิวัติฝรั่งเศส” ในปีค.ศ. 1789 โน่น เขาอยากปฏิวัติประเทศไทยให้เป็นอย่างฝรั่งเศส...อย่างน้อยก็ไม่เอาพระมหาและสถาบันพระมหากษัตริย์

เขาต้องการให้ประเทศไทยเป็นสาธารณรัฐ (ภายหลังเขาบอกว่าประเทศไทยยังจำเป็นต้องมีพระมหากษัตริย์ เพื่อลดกระแสก่นประณามตน)

ด้วยอคติและความเกลียดชังดังกล่าวทำให้เขามองไม่เห็นว่า “ทรราชและทรราชย์” ที่แท้นั้นเป็นใครอยู่ที่ไหน...คนที่ติดตามการเมืองมานับแต่มีรัฐธรรมนูญปีพ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบันก็จะรู้ว่าคือใคร แต่ถึงปิยบุตรจะเห็นและรู้เขาก็ย่อมต้องปิดตาเพราะเขามีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือ “ไม่เอาเจ้า” และต้องการให้ประเทศไทยปกครองด้วยระบบสาธารณรัฐ

ซ้ำยังมีความสัมพันธ์ส่วนตัวกันด้วย

ทรราชและทรราชย์นั้นไม่จำเป็นต้องเป็นพระมหากษัตริย์และสถาบันพระมหากษัตริย์ ที่ปิยบุตรบอกอีกว่า “ไม่มีความชอบธรรมเพราะไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง” แต่ผู้ปกครองคนใด  - ระดับก็เป็นทรราชได้  ถ้าประพฤติปฏิบัติตนตามนิยามข้างต้น แม้จะมาจากการเลือกตั้งก็ตาม

เราได้รู้ได้เห็นกันมาแล้วนับสิบๆปีว่าคนที่มาจากการเลือกตั้งนั้นคดโกงภาษีของประชาชนไปจำนวนมหาศาล เลือกปฏิบัติกับประชาชนทั้งที่ตนก็พล่ามเรื่องความยุติธรรมและความเท่าเทียม แต่กลับประกาศว่า “จะพัฒนาพื้นที่ที่มี ส.ส. ของพรรคตนก่อน”

อุ้มฆ่า – ลอบฆ่าคนที่เห็นต่างกับตน  

กรณีกรือแซะ ตากใบบาดเจ็บล้มตายไปเท่าไหร่? และยิ่งสร้างปัญหารื้อรังมาจนวันนี้

รวมถึงการวิสามัญฆาตกรรมในเรื่องยาเสพติดอีกประมาณ 2500 คน!

การกระทำเหล่านี้ปิยบุตรกลับคิดว่ามีความชอบธรรม ด้วยเหตุผลแค่ว่ามาจากการเลือกตั้ง!

แปลว่าใครก็ตามที่ได้รับเลือกตั้งเข้ามาเป็นผู้ปกครองประเทศ ต่อให้กระทำชั่วอย่างไรก็มีความชอบธรรม

“กล่องเลือกตั้ง” กลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างผู้ปกครองขึ้นมาเป็นอภิสิทธิชน...ที่ทุกคนต้องยอมรับว่ามีความชอบธรรม?

 พระมหากษัตริย์ไทยทำงานมาตลอดชีวิตแทบไม่มีวันหยุด แก้ปัญหาวิกฤติการเมืองทั้งภายนอกประเทศและภายในประเทศจนวาระสุดท้ายของลมหายใจ ปิยบุตรกลับมองเห็นว่าเป็นทรราชและทรราชย์! (ในทางวิชาการของเขา!)

การคิดแบบนี้เป็นการคิดที่มืดบอด...มืดบอดเพราะบ้าลัทธิการเมืองและบูชาภาพฝันที่เกิดจากมันจนมองไม่เห็นความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในสังคม หรือมองแต่แสร้งไม่เห็น เพราะมันสมประโยชน์กับตน ถูกจริตกับกมลสันดานของตน

ลัทธิอุดมการณ์ใดๆก็ล้วนแต่เป็นตำราที่สร้างแต่ภาพฝันทั้งนั้น ศตวรรษที่แล้วทั้งศตวรรษได้พิสูจน์แล้วว่ามันไม่สามารถสร้างภาพฝันให้เป็นของจริงได้ เกือบทั่วทั้งโลกต่างก็ทุ่มเทเข่นฆ่าทำลายล้างกันตายไปนับร้อยล้านคนก็ตายเปล่า แต่แปลกมากที่ภาพฝันของลัทธิอุมดการณ์ก็ยังคงอยู่ในหัวของคนจำนวนไม่น้อย

บางที่เราอาจจะเป็นอย่างสำนวนไทยที่ว่า “คางคกนั้นยางหัวไม่ตกเป็นไม่รู้สึก”

ผมเห็นว่าถ้าเราต้องการสังคมแบบใด เราต้องสร้างคนให้เป็นแบบนั้น ไม่ใช่พยายามกดหัวหรือปั่นหัวคนให้เป็นไปอย่างลัทธิอุดมการณ์ และทำลายล้างทุกสิ่งที่อย่างที่ขัดต่อลัทธิอุดมการณ์ของตน  

การกดหัวคนและปั่นหัวคนให้เป็นอย่างที่ตนต้องการ ก็คือเผด็จการทรราช

การมองไม่เห็น...หรือเห็นแต่แสร้งไม่เห็นว่าใครเป็นทรราชนั้นเป็นการสมรู้ร่วมคิดกับทรราช พร้อมกันนั้นก็ได้สร้างระบบทรราชย์ขึ้นมาด้วย

คนแบบนี้ก็เป็นทรราชในตัวมันเองเช่นกัน