เห็นขบวนการส้มแชร์โปสเตอร์หาเสียงของ “คุณหมอวรงค์ เดชกิจวิกรม” ไปไว้ในเพจของตนแล้ว ผมก็เข้าไปอ่านคอมเมนต์ ปรากฏว่าแทบทั้งหมดเป็นด้อมส้มที่รุมก่นด่าคุณหมอวรงค์ด้วยถ้อยคำที่มีตั้งแต่ดูถูกดูแคลน-เหยียดหยาม-แล้วก็แซะพระมหากษัตริย์ไปด้วย

เรียกว่าแชร์เอาไปลง “บ่อตะเขี้ย” ซึ่งผมโดนบ่อยมากในยุคพรรคอนาคตใหม่มติชนก็แชร์ไป ผลก็คือโดนถล่มตามเจตนาของผู้แชร์ จึงเห็นว่าคนอ่านมติชนนับพันนับหมื่นก็ถ่อยเถื่อนไม่แพ้คนอื่นที่อ่านสื่อตลาดล่างและสื่อสกปรก

ผมจึงคิดคำว่า “ตะเขี้ย” ขึ้นมาใช้กับคนพวกนี้

คำว่า “ตะเขี้ย” มาจากการผสมกันของคำว่า “ตะเข้” กับ “เหี้ย”

ข้อความประกอบภาพของคุณหมอวรงค์นั้นสรุปได้ว่า “พรรคไทยภักดีมีนโยบายที่จะเปลี่ยนประเทศ”

แต่คำว่า “ไทยภักดี” นั้นแสลงใจขบวนการส้มมาก จึงแซะไปถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ทำนองว่า “เป็นเจ้าของประเทศ” ทำไมทำให้ประเทศไทยตกต่ำ แปลว่าไม่สมควรต้องมี ส่วนคุณหมอวรงค์ก็โดนด่าว่าโหนเจ้า นอกนั้นก็เป็นคำด่าแบบที่พบเห็นทั่วไปในเฟซบุ๊กของคนที่ไม่เอาขบวนการส้ม

มันเป็นคำด่าแบบถ่อยเถื่อน คือด่าอย่างเดียว ไม่ต้องมีข้อมูล ไม่ต้องมีเหตุผลไม่ต้องใช้หัวคิด ด่าด้วยความโกรธแค้นเกลียดชังบ้างก็โยงสารพันปัญหาในประเทศไปที่สถาบันพระมหากษัตริย์ ว่าเป็นต้นเหตุ!

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงต้องล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ ตามที่พวกขบวนการส้มปั่นหัวมาไม่ต่ำกว่า 6 ปี

พวกเขาเชื่อว่าเมื่อล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ได้ ปัญหาสารพัดสารพันก็จะหมดไปด้วย!

ถ้าผมเพิ่งพบครั้งแรกก็คงอึ้งว่า“คนรุ่นใหม่หัวก้าวหน้า” จะมีพฤติกรรมอย่างนั้นและคิดได้แค่นั้น แต่ผมโดนด่าตั้งแต่ยุคเสื้อแดงจนมาถึงยุคเสื้อส้ม แม้ตอนนี้ก็มีในคอมเมนต์อยู่บ่อย จึงไม่แปลกใจ

ยอมรับว่าคนรุ่นใหม่หัวก้าวหน้าของขบวนการส้มและพรรคส้มมีกำพืดอย่างนี้

ประเด็นหลักที่ผมจะพูดถึงก็คือ คนที่ด่านั้นไม่มีข้อมูลความรู้อะไรเลย นอกจากยึดมั่นถือมั่นกับนักการเมืองของตน ที่พูดอะไรก็ล้วนแต่ถูกใจทั้งนั้น ไม่ว่าจะผิดหรือถูก ใช่หรือไม่ใช่ แล้วก็จดจำไว้เป็นความรู้ที่ใช้ตอบโต้หรือก่นด่าผู้อื่น ซึ่งนักการเมืองของเขาก็พ่นแต่น้ำลาย แม้ดูจริงจังน่าเชื่อถือ แต่ไม่มีแก่นสาร!

เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงมองไม่เห็นปัญหาที่แท้ว่ามาจากไหน ทั้งที่มันอยู่ตรงหน้า ว่ามาจากนักการเมืองและข้าราชการบางส่วน นักการเมืองชั่วยั้วเยี้ยเต็มสภานั้นล้วนมาจากการเลือกตั้ง คนเลือกตั้งก็คือประชาชนที่โง่และละโมบ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์แต่อย่างใด

ผมเชื่อเสมอมาว่า ถ้าพระมหากษัตริย์กำกับหรือสั่งนักการเมือง - สั่งข้าราชการ - สั่งองค์กรอิสระได้ อย่างที่พวกแดง + พวกส้มโพนทะนากันเรื่อยมา เมื่อฝ่ายตนทำผิดและถูกศาลตัดสินลงโทษ ประเทศไทยจะไม่ตกต่ำอย่างทุกวันนี้

พระมหากษัตริย์นั้นเป็นผู้นำการสร้างและปกป้องประเทศเสมอมา จึงมีสำนึกรับผิดชอบและรักประเทศนี้ และปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้น เพื่อรักษาความมุ่งมาดปรารถนาของบูรพกษัตริย์ที่จะให้ประเทศนี้อยู่รอดปลอดภัยตลอดไป

ส่วนนักการเมืองนั้น ล้วนแต่ปากดี - ปากเก่งเรื่องนอกหน้าที่ของตน ขยันพล่ามอวดตนว่าเก่งกล้าสามารถ เพื่อจะได้รับเลือกตั้งต่อไป...จนถึงรุ่นลูกหลานเหลนโหลน มุ่งหาโอกาสโกงกิน - กอบโกยทรัพย์สินของประเทศ ซึ่งก็เป็นของคนไทยทุกคน บางพรรคยอมเป็นเครื่องมือของประเทศมหาอำนาจ จะเรียกว่าขายชาติก็ได้ เมื่อทำผิดกฎหมายก็ก่นโทษกระบวนการยุติธรรมว่าไม่ยุติธรรม แล้วก็โพนทะนาว่าเป็นคำสั่งจากอำนาจเก่า!

วนเวียนซ้ำซากอยู่อย่างนี้ แต่ผู้คนจำนวนมากก็ตาบอด ใจมืด ทั้งที่เห็นได้และได้เห็นกันอยู่ทุกวัน

ความถ่อยเถื่อนและการปิดหูปิดตาตนเอง การก่นโทษผู้อื่นว่ากลั่นแกล้งตน ไม่มีความยุติธรรมต่อตนนั้น เมื่อรวมกันแล้วก็กลายเป็นพวก Barbarian ในการเมือง

คือบุคคลที่จิตใจป่าเถื่อน บุคคลที่ไม่มีอารยธรรม บุคคลที่ไม่มีวัฒนธรรมไม่มีความประณีต ไม่มีการศึกษาหรือคนไร้การศึกษา

นักการเมืองที่กระสันอำนาจสูงสุดของประเทศจะบ่มเพาะคนกำพืดนี้มากขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าประเทศนี้จะตกอยู่ในอำนาจของพวกเขา หรือไม่พวกเขาก็ต้องถูกกำจัดให้พ้นจากอำนาจ

วิมล ไทรนิ่มนวล