เห็นหัวข้อเรื่องวันนี้แล้ว คุณคงไม่คิดว่าผมจะเขียนถึงเรื่องสิ่งที่ตายหรือคนที่ตายแล้วหรอกนะ

แต่ “ของตาย” ในความหมายทั่วไปหมายถึงคนที่เรารัก ใกล้ชิด เปิดใจและตามใจเรามากๆ จนเราคิดว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีพิษ ไม่มีทางเลือกอื่นและจดจ่ออยู่กับเรา ทำให้เรามองเขาเป็นของตายไม่ให้ความสำคัญ ประเมินค่าของเขาน้อยไป หรือแอบไปปันใจสนใจคนใหม่ๆ ได้อีก ซึ่งพบได้มากในสังคมทุกวันนี้

สำหรับคนที่กำลังเป็นของตาย

มีผู้ทุกข์หลายคนที่กำลังเป็นของตายสำหรับใครบางคน โดยเฉพาะที่เป็นคู่รักหรือคู่ครองกันอยู่ รู้สึกทุกข์ทรมานที่คนรักไม่เห็นคุณค่า มองข้ามสิ่งที่ตั้งใจมอบให้
ด้วยความปรารถนาดี จะเลิกสนใจเขาก็ยังทำไม่ได้ บางรายเสียใจแทบทำร้ายตัวเองก็มี

อยากแนะนำคนที่กำลังรู้สึกตัวว่าเป็นของตายว่า....

1. ถ้าจะรักใครสักคนอย่าให้ทั้งหมดของหัวใจ ให้เผื่อใจไว้รักตัวเองและคนอื่นรอบๆ ตัวรวมทั้งสิ่งอื่นๆ เช่น ธรรมชาติ ครอบครัว เพื่อน ฯลฯ บ้าง ถ้ารักใครมากจนหมดหัวใจเราจะคาดหวังผลลัพธ์จากเขามาก และถ้าไม่ได้ดังใจเราจะเสียใจมาก

2. เราไม่รู้ว่าเขาคิดกับเราอย่างไร อย่าไปเดา เราไม่มีทางรู้หรอก เขาอาจจะรักตอบเราแต่แสดงออกไม่ดี ไม่ถูกใจเราก็ได้

แต่เรารู้ว่าเรารู้สึกอย่างไรกับเขา จงมีสติ ลดความ“หลงรัก” ที่มากเกินไปลงบ้างเถิด

3. มนุษย์จะรักและพอใจคนที่แสดงพฤติกรรมถูกใจและพอดีพอเหมาะ ถ้าแสดงมากไปหรือน้อยไปก็ไม่ชอบ เหมือนอาหารที่มีรสจัดไปหรือจืดไปก็ไม่ชอบ ไม่อร่อย

4. ถ้าจะบอกว่ารักใครสักคนโดยเฉพาะคนที่เห็นเราเป็นของตาย อย่าบอกบ่อย อย่าบอกซ้ำๆ เพราะยิ่งบอกบ่อยเท่าไรเขาจะคิดว่าเราเปิดใจรับเขาทุกรูปแบบ เขาจะกลับไปเป็นเด็ก ไม่มีมารยาท ไม่ต้องพัฒนาตัวเอง เห็นเราเป็นของตาย เพราะเขามั่นใจว่าเราก็ยังรักเขาอยู่เหมือนเดิม

สำหรับคนที่กำลังมีของตาย

อย่าอวดดีไปเลยถ้าคุณหยิ่งหรือไม่สนใจของตายของคุณ สักวันเมื่อเขาจากไป คุณจะกลายเป็นคนที่ไม่มีใครสักคนที่รักคุณมากๆ ก็ได้

จงพัฒนาความสัมพันธ์กับคนที่รักเราให้ดีเถิด อะไรที่ไม่ชอบก็บอกเขา ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงกันเสีย คุณจะได้มีมิตรแท้ๆ อีกหนึ่งคนไปนานแสนนาน

การพัฒนาความรักจากคนที่ผูกพันกันแล้วน่าจะทำได้ง่ายกว่า

หัวใจไม่ได้มีไว้เก็บความรักหรือให้ความรักหรอกนะ

แต่หัวใจมีไว้สำหรับแลกความรักกันครับ!