มีผู้ทุกข์ที่เป็นคนปากไว ชอบพูดต่อปากต่อคำหรือพูดโดยไม่คิดให้รอบคอบก่อน มักแสดงกิริยาและคำพูดยามโกรธแบบไม่ยั้งคิด มาปรึกษาว่ารู้สึกเสียใจที่ไม่ควรทำ แต่ก็ทำไปแล้ว

ผมเห็นใจเพราะสิ่งที่บอกมานั้นเป็นบุคลิกภาพของเขา มักจะติดตัวไปจนตาย แก้ไขยาก โดยเฉพาะถ้าเขาไม่อยากแก้ไขจริงๆ

รู้ก็รู้อยู่ว่าปลาหมอตายเพราะปาก แต่คนก็มักจะตายเพราะปากด้วยความเคยชิน

การจะพูดให้น้อยลงได้นั้นต้องหัดการเป็นผู้ฟังที่ดีให้ได้เสียก่อน อยู่ๆ จะไปห้ามไม่ให้พูดคงอกแตกตาย

ต้องทำใจให้รู้สึกยกย่องคู่สนทนา อย่าจับผิดเขา อย่าคิดในแง่ไม่เชื่อถือ หรือคิดว่าเขาไม่รู้จริง

ทำใจให้ “ยกย่อง” เขาให้ได้เสียก่อน แล้วเราจะพูด เถียง หรือแสดงความคิดเห็นแบบตรงไปตรงมาหรือรุนแรงน้อยลง เราจะไม่พูดอย่างใจคิด แต่เราจะคิดแล้วจึงเลือกพูดหรือเลือกไม่พูด ตามความเหมาะสมอย่างคนมีมารยาท

การเป็นผู้ฟังอย่างจริงใจ เป็นการแสดงความนับถือหรือยกย่องผู้อื่นอย่างดีที่สุดอย่างหนึ่ง

เมื่อเริ่มทำได้แล้วจงนึกยินดีและนับถือตัวเองไปด้วยที่ทำสิ่งใหม่ที่ดีๆ ได้

บางคนมีความทุกข์หรือเศร้าที่เคยทำผิดหรือพูดผิดจังหวะไป ไม่เป็นไรหรอก...เริ่มต้นใหม่ได้

อย่ากลัวที่จะทำผิดอีกเลย ตั้งใจให้ดีและลงมือใหม่ดีกว่า

การกลัวที่จะทำผิดนั้นเป็นความผิดที่ยิ่งใหญ่กว่าความผิดที่ทำไปแล้วด้วยซ้ำ

เพราะเราจะไม่กล้าลงมือทำสิ่งใหม่ที่ดีอีกต่อไปเพื่อเป็นการแก้ตัว เพราะใจไป “กลัว” การกระทำที่นึกอยากทำเสียแล้ว จึงไม่กล้าหรือไม่อยากลงมือทำอะไรต่อไปอีก

อย่ากลัวว่าใครเขาจะว่าเราอย่างไรหรือวิพากษ์วิจารณ์การกระทำผิดของเราที่ผ่านมาแล้วเลย

อย่ากลัวว่าจะถูกกล่าวร้าย แต่จงกลัวที่จะทำสิ่งร้ายๆ ที่ไม่ดีจะดีกว่า

จำไว้ว่า...ถ้ามีความโกรธอย่าพูดตามอารมณ์โกรธ จงคิดตามภาษิตจีนที่ว่า “ถ้าท่านอดทนต่อความโกรธเพียงชั่วครู่ได้ ท่านจะหลีกเลี่ยงความเศร้าโศกได้ถึง 100 วัน”

จงฝึกใจให้เป็นคนรักคนอื่น รู้จักยกย่องนับถือคนอื่นได้จะดีกว่า แล้วเราจะลดความเป็นคนปากไวลงด้วยหลังจากนั้นเราจะกลายเป็นคนที่รู้จักพูดยกย่องผู้อื่นไม่จับผิดคนอื่น รู้จักสร้างมิตรภาพและความรักที่ดีๆ ได้

เมื่อเรารักใคร เขาก็จะรักเรา

ถ้าเรารักทุกคนได้ ก็จะมีคนรักเรามากขึ้น