คุณพ่ออยากให้ผมเรียนแพทย์ ทั้งๆ ที่ผมอยากเป็นตำรวจ แต่ด้วยความเคารพ รัก เทิดทูน บูชา คุณพ่อ จึงตกลงทำตามที่คุณพ่อต้องการ เพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณท่านบ้าง จึงไปหาข้อมูลเอง พบว่าจะเรียนแพทย์ถ้าสอบได้ระดับ “Advanced - หรือ A” Level ของ GCE 3 วิชา คือ ฟิสิกส์ เคมี และชีววิทยา หรือสัตววิทยา และคะแนนดี โรงเรียนแพทย์อาจรับให้เข้าเรียนแพทย์ปี 2 เลย แต่!? ที่โรงเรียนประจำที่ผมอยู่ตอนนั้นผมสอบฟิสิกส์ได้เพียง 14% เท่านั้น!?!

แต่ผมก็ไม่ยอมแพ้ คิดเอง ทำเอง กล่าวคือ ผมเป็นนักเรียนภายใต้การดูแลของ ก.พ. โดยคุณพ่อเอาไปฝากไว้ให้ ก.พ. ดูแล แต่คุณพ่อออกตังค์เอง เสียค่าฝากนิดหน่อยต่อปี ผมจึงโทรติดต่อสถานที่ดูแลนักเรียนไทยในอังกฤษที่กรุงลอนดอน ที่อยู่ใต้ ก.พ. ที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่า “ก.พ.”โดยมี Miss Julia Plaistowe ที่ทำงานดูแลเด็กไทยมานาน ก่อนผมมา และจนบัดนี้ เท่าที่ทราบเมื่อ 2-3 ปีก่อน ท่านยังเป็นที่ปรึกษาอยู่ ถึงแม้ท่านอายุมากแล้ว โดยสรุปคือให้ช่วยหาโรงเรียนกวดวิชาให้ เพื่อเข้าเรียนแพทย์ให้ได้

แต่ผมก็มีปัญหาตลอด พอ “ก.พ.” หาโรงเรียนกวดวิชาให้ได้ ชื่อ Applegarth อยู่ที่เมืองเล็กๆ ชื่อ Godalming ในจังหวัด Surrey ซึ่งเป็นโรงเรียนกวดวิชาเข้ามหาวิทยาลัย Oxford Cambridge หรือที่เรียกกันสั้นๆ รวมกันว่า Oxbridge และเพื่อเข้าโรงเรียนนายร้อยทหารบก Sandhurst ผมก็ไปลาครูใหญ่ที่ชื่อ Mr. Edward Dawes ท่านไม่ยอมให้ผมออก!? (จะบ้าหรือเปล่า?!) ตอนนั้นผมมีอายุประมาณ 16 ปีสอบ “O” Level ได้แล้ว ปกติจะต้องเรียนอีก 2 ปี จึงจะสอบ Advanced Level ของ GCE เพื่อเข้ามหาวิทยาลัย และถึงแม้มีอายุน้อย ผมก็ได้เล่นรักบี้ให้ทีมแรกของโรงเรียนแล้ว ที่เรียกกันสั้นๆ ว่า 1st XV (first fifteen หรือ 15 คนแรก คือ ทีมแรกของโรงเรียนนั่นเอง) ผมเคยทำชื่อเสียงทางรักบี้ให้แก่โรงเรียนตั้งแต่ตอนเล่นให้ทีมอายุต่ำกว่า 14½ ปี โดยตอนนั้นทีมเรา (ต่ำกว่า 14½) ได้แข่งกับทีมของโรงเรียน Grove Park ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ดังมากๆๆ ทั้งทางด้านการเรียนและกีฬา ถ้าจำไม่ผิดแข่งที่บ้านเรา (home match) โรงเรียนผมมีเด็กทั้งหมดเพียง 100 กว่าคน ฉะนั้นเรามีเด็กให้เลือกเป็นนักกีฬาทีมโรงเรียนไม่มาก ฉะนั้นทีมที่อายุต่ำกว่า 14½ ปี จึงมีแต่เด็กตัวเล็กๆ แต่นักกีฬาของ Grove Park มีเด็กให้เลือกมากมาย รวมทั้งเป็นเด็กตัวใหญ่มาก ถ้าจำไม่ผิด (อาจเวอร์ไปหน่อย) คือ ทีมเขามีแต่นักกีฬาที่สูง 6 ฟุตหรือใกล้ๆ และมีหนวดเฟิ้มเลย! (อาจฝอยนิดหน่อย) ส่วนโรงเรียนผมมีแต่คนตัวเล็ก เตี้ย ผอมแห้ง แรงน้อย!? อย่างผมเป็นต้น และหนวดยังไม่ขึ้นเลย!? 555

ในการแข่งวันนั้น ทีมเราแพ้ยับเยิน ประมาณ 40-0 เห็นจะได้!! เขาวาง try เป็นว่าเล่น ผมเล่นเป็น fullback เขาวิ่งผ่านเราเหมือนเอามีดคมมาเฉือนเนย ทีมเราสู้ไม่ได้เลย แต่ผมซึ่งเป็น fullback ยังสู้เต็มที่ไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ตัวเขาใหญ่แค่ไหน ผมก็ไม่ยอมแพ้(อยู่คนเดียว) บางทีเขาวิ่งมาเป็นหน้ากระดาน (บ่อยมาก) เหลือแต่ผมคนเดียว มันมาเป็นฝูง! ถ้ามันส่งลูกต่อก็จบ เพราะเหลือผมคนเดียว แต่มันเห็นผมตัวเล็ก จึงกะวิ่งชนผ่านผม ไม่ยอมส่งลูกต่อ ผมก็แทคเคิลมันแบบรวบขา ไม่ใช่ผลักอกหรืออย่างอื่น ถ้ารวบขาดีๆ ใหญ่อย่างไรก็ล้ม ผมทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันผ่านไปได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ผมก็โดนกระแทกเสียจนหัวผมมึนไปหมด (concussed) ทีมเขาก็ยังวิ่งมาเป็นห่าฝูง และไม่ยอมส่งสักที ผมก็แทคเคิลได้มากพอสมควร จำได้ว่า พอจบเกม นักกีฬาของทีมตรงข้าม เกือบทั้งทีมเข้ามาจับมือ แสดงความยินดี ชื่นชมต่อผม!! ทั้งๆ ที่ทีมผมแพ้ยับเยิน คงชื่นชมในความบ้า ไม่กลัวตายของผม ที่คนไทยตัวเล็กนิดเดียว แต่มีใจสิงห์ (สามเณรใจสิงห์!?) และวันนั้นพอดี มีแมวมองจากกรรมการผู้คัดเลือกทีมชาติ Wales ระดับนักเรียน มาดูตัวเล่นด้วย เข้ามาชมผมและชมต่อครูใหญ่ ครูใหญ่ผมเองไม่ค่อยรู้เรื่อง รู้สึกเบลอไปหมด เพราะศีรษะโดนกระแทกหลายครั้งมาก ด้วยเหตุผลต่างๆ นี้เอง ครูใหญ่จึงไม่ยอมให้ผมออกจากโรงเรียน เพราะนานๆ จะมีช้างเผือกเสียที!!555

และในคืนนั้น ในห้องโถงใหญ่ของโรงเรียน ครูใหญ่ก็กล่าวชื่นชมผมว่า ถึงแม้เราแพ้ยับเยิน แต่ผู้ดู ผู้แข่งของอีกทีม ผู้คัดเลือกนักกีฬาทีมชาติ ชื่นชมผมมาก ที่ขนาดแพ้ยับเยินยังไม่ยอมแพ้ สู้อยู่คนเดียว ครูใหญ่ขอให้ทุกๆ คนปรบมือให้ผม ผมซึ่งยังมึนงงอยู่ ฟังได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง จึงร่วมปรบมือให้ ปรากฏว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้ๆ หันมาตบไหล่ บอกว่าไม่ต้องตบ!! เขากำลังตบมือให้แก!?

แต่ชีวิตผมก็เป็นของผม ครูใหญ่ขอได้ สั่งได้ แต่คนตัดสินใจก็คือผม ผมเลยจัดกระเป๋าออกจากโรงเรียนมุ่งหน้าไปโรงเรียน Applegarth เลย โดยนั่งรถไฟจากลอนดอนไปลงที่สถานี Godalming ใน county (จังหวัด) Surrey

ใกล้ๆ โรงเรียน Applegarth มีโรงเรียน Public School ชื่อดังมากคือ Charterhouse ตั้งอยู่ โรงเรียน Applegarth มีนักเรียนไม่กี่สิบคน ดันอาจหาญไปแข่ง football (soccer) กับโรงเรียน Charterhouse!! แต่เราแข่งกับหนึ่ง House เท่านั้น ไม่ใช่แข่งกับทั้งโรงเรียน คือ โรงเรียนหนึ่งมักแบ่งเด็กนักเรียนให้อยู่ตาม House ต่างๆ ถ้าแข่งกันทั้งโรงเรียน Charterhouse เราก็คงโดนยิงเละเหมือนที่ผมเคยแพ้รักบี้กับโรงเรียน Grove Park!?

นพ.พินิจ กุลละวณิชย์