หลังถูกเปิดโปงว่า การสอบทุจริต กทม.ยุคผู้ว่าชัชชาติ ปมจัดซื้อเครื่องออกกำลังกายแพงเกินควร เช่น ลู่วิ่งแพง 750,000 บาท

ผลสอบสวนเสนอลงโทษเจ้าหน้าที่ กทม.บางคน แค่ปรับคนละ 600 บาท แล้วยุติเรื่อง !!!!

จนบัดนี้ ผู้เกี่ยวข้องยังลอยหน้าลอยตาใน กทม.

จนบัดนี้ ผู้ว่าชัชชาติลาออกมาลงเลือกตั้งอีกรอบ คุยโม้นโยบายอีกสองร้อยกว่าเรื่อง

คุยโวว่าตั้งใจปราบโกงกว่าคนอื่นๆ สร้างภาพใหญ่โต

ทั้งๆ ที่ เรื่องทุจริตเครื่องออกกำลังกาย กทม.นั้น ผ่านมา 2 ปีเต็มแล้ว

ความจริงตอกย้ำ ผลการทำงาน การแก้ปัญหาจริงๆ ของผู้ว่าชัชชาติ ว่ามีประสิทธิภาพแค่ไหน?

1. ล่าสุด นายชัชชาติตั้งโต๊ะชี้แจงคดีทุจริตเครื่องออกกำลังกาย

ยืนยันว่า คดีดังกล่าวเป็นประเด็นมาตั้งแต่ ปี’67 คดียังไม่จบ ไม่รอดยกแก๊ง ยังอยู่ในขั้นตอนของคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร (ก.ก.) ที่สั่งให้ทบทวนผล ส่วนความผิดทางละเมิดและค่าชดเชยก็ยังไม่จบ ส่งให้ ป.ป.ช.ดำเนินการอยู่ เนื่องจากมีพลังในการสอบเส้นทางเงิน และการฮั้ว เพราะ กทม.สอบเพียงเรื่องวินัย

นายชัชชาติ ยืนยันว่า ตนเองไม่ได้เห็นชอบกับการลงโทษนี้ แต่เราเห็นว่าโทษไม่มากพอ จึงตีกลับให้ก.ก.มีการสอบใหม่

“จะไปสั่งให้ไล่ออกเลยทั้งที่ใจอยากจะให้ไล่ออกก็ทำไม่ได้ เพราะมีกระบวนการอยู่ต้องความเป็นธรรมทั้งสองฝั่ง ต้องให้คณะกรรมการ ก.ก. ที่มีคุณวุฒิและประสบการณ์เป็นผู้พิจารณา ขออย่ามองว่าเราอ่อนข้อ แต่เราทำเต็มที่ในกรอบที่เรามี ยืนยันว่าคดียังไม่จบ แต่การตั้งคณะกรรมการสอบชุดใหม่ อาจจะใช้เวลานาน 2 ปี 4 ปี ก็ยังไม่จบไม่ค่อยมีใครอยากเป็น เพราะเป็นภาระที่ไม่ใช่ง่าย” – นายชัชชาติกล่าว

2. คำอธิบายของนายชัชชาติ ยิ่งตอกย้ำ ความไร้ประสิทธิภาพการจัดการกับกรณีส่อทุจริตของ กทม.

ข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ คือ มันผ่านมา 2 ปีแล้ว

และมันคือกรณีจัดซื้อเครื่องออกกำลังกายที่อื้อฉาวที่สุด

ข้อมูลอื้อฉาวก่อนหน้านี้ ระบุว่า อุปกรณ์ลู่วิ่งไฟฟ้าที่มีราคาจัดซื้อสูงถึง 759,000 บาท อุปกรณ์บริหารกล้ามเนื้ออเนกประสงค์ จำนวน 1 เครื่อง 652,000 บาท ,ชุดดัมเบลพร้อมชั้นวางจำนวน 1 เครื่อง 276,000 บาท, เก้าอี้ฝึกดัมเบลแบบปรับระดับได้ ราคาตลาดเกรดดี ไม่เกิน 3 หมื่นบาท แต่ กทม.จัดซื้อ 96,000 บาท, จักรยานปั่นแบบมีพนักพิง กทม.จัดซื้อ 4.8 แสน ราคาตลาด 40,000 บาท อีกทั้งมีแค่ 2-3 บริษัท เดิมๆ เท่านั้นที่ผลัดกันได้งาน โดยการประมูลห่างกัน 700 บาท ต่ำกว่าราคากลางแค่ 1,190 บาท

การโบ้ยไปที่ป.ป.ช. เป็นการพูดครึ่งเดียว เพราะ ป.ป.ช.สอบเอาคนเข้าคุก เอาผิดอาญา ต้องทำสำนวนฟ้องอัยการ ฟ้องศาลต่อไป

แต่ กทม. เป็นเรื่องวินัย ซึ่งสามารถสอบสวนลงโทษได้เลย แล้วฝ่ายที่ถูกลงโทษก็อุทธรณ์ หรือฟ้องศาลปกครองตามลำดับ

แต่ปัจจุบัน เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องยังไม่ได้ถูกลงโทษเลย!

3. ข้อมูลที่ สส.ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ปูดขึ้นมา ยืนยันว่า “ผู้ว่าชัชชาติ “รับทราบ” และ “เห็นชอบ” กับรายงานผลการสอบสวน โดยไม่ได้สั่งสอบใหม่แต่อย่างใด”

ประเด็นสาระสำคัญ สรุป ดังนี้

“...กทม.เสียหายเป็นร้อยล้าน

แต่คกก.ที่ผู้ว่าตั้ง กลับสอบสวนแบบฟอกขาว

โดยธงคือขอแค่มีคำว่า “ผิด” เอาไว้ตอบสื่อไวๆว่า “ลงโทษแล้วนะ”

แต่แท้จริงๆ บทลงโทษคือ “ปรับแค่ 600 บาท” และยังทำงานต่อในกทม.

ซึ่งนี่ไม่ต่างอะไรกับการยืนยันว่า คดีนี้ “ไม่ได้โกง” แค่บังเอิญผิดพลาด จนซื้อของแพงกว่าราคาปกติ 5-10 เท่า และคนกรุงก็ต้องก้มหน้ารับสภาพ โดนปล้นเงินฟรีๆเป็นร้อยล้าน

ทั้งที่เป็นคดีทุจริตที่ทุกคนเห็นคาตาว่า “โกง“

ไม่ว่าจะ “ล็อกสเปกสินค้า” “ล็อกคุณสมบัติ” “ล็อกผลงาน” “ปั้นราคากลางแพงเกินจริง”“โกงสืบราคาพวกเดียวกัน” ตลอดขบวนการมีแต่การ “โกง”

แต่ในสายตาของคกก.ที่ผู้ว่าแต่งตั้งมาสอบ การโกงตลอดขบวนการแบบชัดเจนขนาดนี้ กลับเป็นแค่เรื่องเล็กๆที่ “ผิดไม่ร้ายแรง”

... การสอบของกทม. ไม่ใช่แค่เสมือนเป็นการ “ล้มคดี” แต่คือการดูถูกคนกรุงเทพฯ และเป็นการสร้างมาตรฐานให้หน่วยงานอื่นไปลอกเลียนแบบตาม

ถ้าขนาดกทม.ที่สร้างภาพว่าสะอาดโปร่งใส ยังถือว่า การกระทำเหล่านี้ไม่ผิด ต่อไปก็จะมีหน่วยงานอื่นๆ ไปลอกวิธีการโกงของกทม.ไปใช้ทั่วประเทศ และประเทศจะเสียหายขนาดไหน?

รายละเอียดการสอบสวน สรุปง่ายๆ คือ คกก.ที่ผู้ว่าแต่งตั้ง ใช้ดุลพินิจโดยแยกการสอบออกเป็น 2 เรื่อง คือเรื่องราคาของแพงหรือถูก และ เรื่องสเปกว่ากีดกันไม่กีดกัน

1. เรื่องราคา

ทางคกก.ตรวจสอบ เครื่องออกกำลังกายที่ซื้อแพงหรือถูก โดยการส่งหนังสือไปถามยังบริษัทขายเครื่องออกกำลังกาย 7 บริษัท ให้ช่วยจัดทำใบเสนอราคาให้ โดยส่วนใหญ่กทม.ไปถามคือบริษัทฟิตเนส อาทิ Fitness First, We Fitness (ซึ่งไม่ได้ขายเครื่องออกกำลังกาย และเขาก็ไม่มีทางใช้ เครื่องยี่ห้อกับที่กทม.ล็อกสเปกจัดซื้อมาอยู่แล้ว เพราะคือ OEM ที่ไม่มีขายในท้องตลาด)

และที่หนักกว่าคือ แทนที่คกก.จะถามบริษัทที่ขายเครื่องออกกำลังกายเจ้าอื่นๆ ในตลาด รวมถึงเอกชนที่เคยทำเรื่องร้องเรียนต่อกทม.ว่า TORของกทม.ทุจริต ล็อกสเปก แต่คกก.ของกทม.(แกล้งโง่) ไปถาม คือบริษัทที่ชนะประมูลขายลู่วิ่งล็อกสเปกแพงๆ ให้กทม. (ทั้งที่บริษัทเหล่านี้ควรเข้าข่ายต้องสงสัยว่า สมรู้ร่วมคิดทุจริตเสนอราคา แต่กทม.กลับยังจะไปถามราคา) และก็เป็นไปตามคาด ทุกบริษัท ไม่มีบริษัทไหน เสนอราคากลับมาให้กทม.

เมื่อไม่มีบริษัทไหนตอบ คกก.สอบสวนของกทม.ก็เลยสร้างบทขึงขังปลอมๆขึ้นมา โดยไปลงพื้นที่แวะร้านขายลู่วิ่งสัก 2 ร้าน ให้พอเป็นพิธี ข้าไปถามเขาว่ามีเครื่องออกกำลังกายแบบในสเปกที่กทม.จัดซื้อไม่ ซึ่งพอทั้ง 2 ร้านไม่มีสเปกแบบที่กทม.จัดซื้อ คกก.ก็เลยสรุปว่า ในเมื่อไม่เจอลู่วิ่งแบบที่ตัวเองจัดซื้อ ก็ถือว่า ไม่อาจสรุปข้อเท็จจริงได้ว่า ราคาที่กทม.ซื้อนั้นแพงหรือถูก และก็เลยสรุปว่า งั้นถือว่า “ผิดไม่ร้ายแรง” ตัดเงินเดือนแค่ 2% คนละ 600 บาท ละกัน

2. เรื่องการล็อกสเปก

คกก.ไม่ได้ให้รายละเอียดการสอบมากนัก แค่สรุปว่า ตัวจนท.คกก.ที่จัดทำคุณลักษณะเฉพาะของพัสดุ (สเปก) และ ราคากลาง (TOR) ได้เขียน TOR กีดกัน แต่สำหรับคกก.ถือว่า“ผิดไม่ร้ายแรง” เลยปรับจนท.ที่เขียนเงินเดือนแค่ 2% แล้วยุติเรื่อง

และที่ร้ายแรงที่สุด คือ ผู้ว่าชัชชาติ “รับทราบ” และ “เห็นชอบ” กับรายงานผลการสอบสวน โดยไม่ได้สั่งสอบใหม่แต่อย่างใด

...(ผมมีสรุปผลสอบ “ตีลับ” สื่อมาขออ่านได้ แต่กทม.ตีลับไม่ให้ผมโพสต์)...”

4. จับโกหก : ชัชชาติชี้แจงไม่ชัด ไม่ตรงข้อเท็จจริง ไม่เคลียร์

คุณชัชชาติพยายามบอกสื่อว่า เรื่องยังไม่จบ

แต่ข้อมูลที่ สส.ศุภณัฐอ้างอิงผลสอบที่ “ตีลับ” ระบุว่า “ผู้ว่าชัชชาติได้ทำการ “เห็นชอบ”กับรายงานของคกก.สอบสวน ที่มีมติปรับแค่ 600 บาท และส่งเรื่องต่อไปยัง กก.(คกก.ข้าราชการกทม.)”

พร้อมตั้งคำถามว่า ทำไมผู้ว่าชัชชาติถึงเห็นชอบ ?

นอกจากนี้ สส.ศุภณัฐยังระบุว่า “... [สั่งตรวจแค่ 7 โครงการ จาก 24 โครงการ โดยแต่ไม่ยอมตรวจอีก 17 โครงการที่ทุจริต]

...โครงการทุจริตเครื่องออกกำลังกาย จริงๆแล้วมีประมาณ 24โครงการ แต่ ผู้ว่าฯกทม.เลือกตั้งคกก.สอบสวนแค่ 7 โครงการเท่านั้น โดยไม่ตรวจสอบอีก 17 โครงการที่เหลือ

...จากหนังสือ “ตีลับ” ของกทม.ที่ชี้แจงต่อคณะกรรมาธิการติดตามงบฯ พบว่า คำสั่งที่ผู้ว่าฯชัชชาติลงนาม ทั้งคำสั่งที่ 1821/2567 ลงวันที่ 17/6/2567 และคำสั่งที่ 2364/2567 ลงวันที่ 1/8/2567 พบว่า ผู้ว่าชัชชาติได้แต่งตั้งคณะกรรมการสืบสวนข้อเท็จจริง เพื่อตรวจสอบการจัดซื้อเครื่องออกกำลังกายแพงเกินจริง “เพียง 7 โครงการ” เท่านั้น ไม่ใช่ทุกโครงการ (24 โครงการ) ตามที่ผู้ว่าชัชชาติกล่าวอ้าง

ทั้งนี้ ผมได้ทำหนังสือถึงผู้ว่าฯ เมื่อวันที่ 14/3/68 ว่าขอให้ตรวจสอบอีก 17 โครงการที่เหลือ ซึ่งจนถึงวันที่ผู้ว่าลาออก ทางผู้ว่าไม่เคยชี้แจงตอบกลับหนังสือผมฉบับนี้ว่าจะตั้งคกก.สอบหรือไม่ (เช่นเดียวกับหนังสือที่ผมส่งจี้เรื่องทุจริต เรื่องอื่นๆ ผู้ว่าจะไม่เคยตอบผมเลย) ซึ่งผิดกับเรื่องทั่วไป ที่ถ้าส่งแล้วผู้ว่ายังพอจะตอบกลับมาบ้าง แต่เรื่องทุจริต ไม่เคยมีตอบกลับมาเลย

ทั้งนี้ ผมมั่นใจว่า ถ้าผู้ว่ายอมให้มีการตรวจสอบ ทั้ง 24 โครงการ เราจะเห็นแพทเทินการโกงที่ทำมาเป็นขบวนการมากกว่าเดิม และผลการสอบจะไม่ออกมาฟอกขาวจนท.แบบนี้ แต่นี่กลับตัดตอนการสอบสวน ให้เหลือแค่ 7 จาก 24 โครงการ จนสาวไม่ถึงตัวการใหญ่

ซึ่งใน 17 โครงการที่ไม่ได้สอบ มีการล็อกสเปกเยอะมาก โดยจนท.กลุ่มเดิม และรวมทั้งมีการซื้อลู่วิ่งตัวละ 500,000

ซึ่งผู้ว่าเลือกตรวจแค่ตัวละ 750,000 ที่อยู่ใน 7 โครงการ

แต่ไม่ตรวจตัวละ 500,000 ที่อยู่ใน 17 โครงการที่เหลือ

และพอรวมทุกโครงการ มันคือการทุจริต ระดับร้อยล้าน ที่เป็นเงินของคนกรุงเทพ...”

5. พิรุธมหากาพย์สอบทุจริต กทม.ซื้อเครื่องออกกำลังกายโคตรแพง

คณะกรรมการสอบสวนวินัยร้ายแรงที่นายชัชชาติได้ตั้งขึ้นได้สรุปผลสอบส่งมาให้นายชัชชาติแล้ว

นายชัชชาติผู้ว่าฯกทม.ก็รับทราบ และสุดท้ายเห็นชอบกับผลการสอบ แล้วส่งเรื่องต่อไปให้คณะกรรมการข้าราชการ กทม.ที่มีผู้ทรงคุณวุฒิคนนอกร่วมเป็นคณะกรรมการด้วย

ทำไมนายชัชชาติจึงเห็นชอบกับรายงานที่สรุปว่ายุติเรื่อง 20 ราย และปรับเงินประมาณ 600 บาทกับเจ้าหน้าที่ 12 ราย แล้วส่งเรื่องไปที่คณะกรรมการข้าราชการ กทม. ?

หากคณะกรรมการข้าราชการ กทม. เห็นตามที่คณะกรรมการสอบสวนวินัยหรือที่นายชัชชาติส่งเรื่องต่อมา ก็จะจบเรื่องนี้เลย

(นายชัชชาติอ้างว่าเป็นคนให้ทบทวน แต่คณะกรรมการข้าราชการ กทม.มีคนนอกด้วย ถ้าผ่าน ก็จะอ้างอีกไหมว่าเป็นอิสระควบคุมไม่ได้)

เหตุใดนายชัชชาติไม่เห็นชอบหรือไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรกที่คณะกรรมการสอบวินัยร้ายแรงส่งมา แล้วสั่งให้ไปสอบเพิ่มเติม?

ยิ่งกว่านั้น กรณีอื้อฉาว กทม.จัดซื้อเครื่องออกกำลังกายแพงนั้น มีทั้งสิ้น 24 โครงการ แต่สส.ศุภณัฐให้ข้อมูลว่า มีการตัดตอนตรวจสอบแค่ 7 โครงการเท่านั้น ยังมีอีก 17 โครงการที่ไม่ได้ตรวจสอบ จนสาวไม่ถึงตัวการใหญ่

ตรวจสอบพบว่า 7 โครงการที่กทม.ได้ตั้งคณะกรรมการมาตรวจสอบ ได้แก่

1.โครงการจัดซื้อครุภัณฑ์เสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย 21 รายการสำหรับศูนย์กีฬาอ่อนนุช 15.69 ล้านบาท

2.โครงการสำหรับศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 12.11 ล้านบาท

3.โครงการสำหรับศูนย์กีฬามิตรไมตรี 11.01 ล้านบาท

4.โครงการประกวดราคาซื้อครุภัณฑ์เสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย 11 รายการ ของศูนย์กีฬาวชิรเบญจทัศ วงเงินงบประมาณ 4.99 ล้านบาท

5.โครงการสำหรับศูนย์กีฬาวารีภิรมย์ 4.99 ล้านบาท

6.โครงการสำหรับศูนย์นันทนาการ สังกัดส่วนนันทนาการ 17.9 ล้านบาท

7.โครงการสำหรับศูนย์นันทนาการวัดดอกไม้ 11.52 ล้านบาท

น่าสังเกตว่า ผลสอบของศูนย์ต้านโกงของกทม.เมื่อปี 2567 ระบุชัดเจนว่า จากการสอบสวนพยานบุคคลและเอกสาร พบว่า ข้อเท็จจริงมีมูลราคาแพงเกินจริง สูงกว่าราคาท้องตลาด และราคาสูงกว่าการจัดซื้อในปีก่อนๆ หากเปรียบเทียบราคาต้นทุนกับค่าดำเนินการแล้วยังสูงกว่าราคาต้นทุนและค่าดำเนินการเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ มีรายละเอียดสินค้าเกินความจำเป็นคุณลักษณะจำเพาะ หรือสเปกของเครื่องออกกำลังกายมีการปรับสเปกให้สูงขึ้นจากเดิมกว่าที่เคยจัดซื้อ เช่น เพิ่มกำลังแรงม้า โดยวิธีการจะสืบราคาจากผู้ประกอบการ 3 รายให้ราคาต่ำสุดเป็นราคากลาง โดยไม่คำนึงถึงความจำเป็นและการใช้งานจริง ส่งผลให้การกำหนดราคาสูงเกินความจำเป็น

นอกจากนี้ ยังพบว่ามีการกำหนดรายละเอียดบริษัทผู้ร่วมประมูลเกินความจำเป็น มีข้อกำหนดที่ไม่เปิดกว้างให้เสนอราคาอย่างเท่าเทียม เช่น การกำหนดให้แนบหนังสือรับรองผลงานและสำเนาสัญญาซื้อขายที่ทำกับภาครัฐไม่น้อยกว่า 40 สัญญาในวันเสนอราคา โดยมีระยะเวลานับย้อนหลังไม่เกิน 2 ปี ซึ่งเป็นการการกำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมเกินกว่าแนวทางที่กระทรวงการคลังกำหนด อาจมีผลทำให้ราคาการจัดซื้อเครื่องออกกำลังกายมีราคาแพงเกินควร

โดยศูนย์ต้านโกงกทม.ได้รายงานผลการสอบสวนเบื้องต้นส่งให้ปลัดกรุงเทพมหานคร เพื่อดำเนินการทางวินัยกับผู้ที่เกี่ยวข้อง และอีกส่วนได้ส่งข้อมูลเบื้องต้นให้ ป.ป.ช.ดำเนินการทางกฎหมายต่อไป เนื่องจากเป็นเรื่องของความผิดเกี่ยวกับความผิดการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐทาง ป.ป.ช.มีอำนาจในการดำเนินการ

จะเห็นว่า ผลสอบเบื้องต้นของศูนย์ต้านโกงกทม. เมื่อปี’67 (ช่วงที่กระแสร้อน)ชี้ว่า โครงการนี้มีข้อพิรุธจำนวนมาก

แต่ท้ายที่สุด เมื่อเวลาผ่านไป ผลการสอบสวนวินัยร้ายแรงโดยคณะกรรมการที่ฝ่ายบริหาร กทม.ตั้งขึ้นมา กลับสรุปความเห็นว่า เจ้าหน้าที่ 20 ราย ไม่มีความผิด ส่วนอีก 12 ราย ผิดไม่ร้ายแรง สั่งปรับ 600 บาทต่อคน แล้วผู้ว่าชัชชาติเห็นชอบ และให้ส่งรายงานนั้นไปให้คณะกรรมการข้าราชการ กทม.

สารส้ม