รัฐสภา คือ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ สำหรับใช้เป็นที่ประชุมระดับชาติของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา ซึ่งมีอำนาจทางนิติบัญญัติ  ทำหน้าที่ออกกฎหมาย ควบคุมดูแลการบริหารราชการแผ่นดินของคณะรัฐมนตรี รวมทั้งให้ความเห็นชอบในเรื่องสำคัญของประเทศ เช่น การประกาศสงคราม  การทำหนังสือสัญญาระหว่างประเทศ ฯลฯ

แต่ในบ้านเรา ปรากฏว่า การจัดซื้อจัดจ้างของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ในยุคนักเลือกตั้งครองเมืองนั้น ได้เกิดข้อครหาทุจริตโกงกิน ยุบยับสารพัดเรื่อง แฉกันออกมาจนกลายเป็นเรื่องตลก เย้ยหยันกันทั่วบ้านทั่วเมืองตั้งแต่เรื่อง โคตรนาฬิกา เครื่องกดน้ำ เก้าอี้ตกแต่ง ฯลฯ

และแล้ว เมื่อดำเนินการตรวจสอบไประยะหนึ่งแล้ว ก็ยังไม่ปรากฏความชัดเจนว่า ใครโกง ใครต้องรับผิดชอบอย่างไร?

แถมล่าสุด คนที่เคยถูกสอบสวนก็ได้กลับมาสู่ตำแหน่งสำคัญๆ

สังคมเกิดความสงสัยว่า ที่ผ่านมา คือ การเล่นขายของกันเท่านั้น ดอกหรืออย่างไร?

1.กรณีปรับปรุงห้องประชุมรัฐสภา 3301 อาคารรัฐสภา 3 วงเงิน 36.5 ล้านบาท เมื่อปี 2556

เบื้องต้น คณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงเห็นว่า ข้อกล่าวหามีมูล

ต่อมา มีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนทางวินัยอย่างร้ายแรง

สุดท้าย คณะกรรมการสอบสวนทางวินัยวินิจฉัยว่า ข้อกล่าวหาไม่มีมูล

เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร นายสรศักดิ์ เพียรเวช ก็ลงนามยุติเรื่องแล้ว หลังจากนั้น ล่าสุด ผู้ที่เคยถูกสอบ ก็ได้ดิบได้ดี ขยับขึ้นเป็นรองเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

อย่างไรก็ตาม กรณีนี้ สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ซึ่งตรวจสอบโครงการปรับปรุงห้องประชุมดังกล่าว ได้ทำข้อโต้แย้งรายงานผลการสอบของคณะกรรมการสอบสวนทางวินัย สรุปความว่า ไม่เห็นพ้องกับรายงานผลการสอบสวนทางวินัย เนื่องจากตามผลการสืบสวนข้อเท็จจริงพบว่า ผู้ถูกกล่าวหาทั้ง 5 ราย เกี่ยวข้องกับกระบวนการจัดจ้าง ได้อนุญาตให้บริษัทเอกชนรายหนึ่งเข้าปรับปรุงห้องประชุมดังกล่าว ก่อนลงนามในใบสั่งจ้าง เป็นการปฏิบัติไม่เป็นไปตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุฯ มีการนำเสนอเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ขณะนั้น) พิจารณาอนุมัติลงนามในใบสั่งจ้าง ก่อนได้รับอนุมัติเงินประจำงวดจากสำนักงบประมาณ

เรียกว่า ดำเนินการรับลูกส่งกันเป็นขบวนการ แต่คณะกรรมการสอบสวนทางวินัยอย่างร้ายแรงกลับไม่ได้นำบทกำหนดโทษตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุฯ มาพิจารณาแต่อย่างใด

มันแปลกดีมั๊ย?

2. ลองย้อนกลับไปทบทวนว่า ที่ผ่านมา มีกรณีครหาทุจริตโกงกินมากมายแค่ไหน มีการเปิดเผยข้อมูลอื้ออึงขนาดไหน แล้วปัจจุบัน เรื่องก็ค่อยๆ หายไปอย่างเงียบๆ

2.1 กรณีการจัดซื้อนาฬิกาเรือนละ 75,000 บาท มูลค่ากว่า 15 ล้านบาท

อ้างว่า ปรับปรุงระบบนาฬิการะบบอนาล็อกไปเป็นระบบดิจิตอล

ปัจจุบัน นาฬิกาตายไปนานแล้ว ถูกเก็บศพไปนานแล้ว

แต่ศพของคนที่รับผิดชอบ ยังเดินเหินไปมาได้อยู่ ผิดวินัยไม่ร้ายแรง

2.2 โครงการปรับปรุงลานพระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ 7 วงเงิน 13.9 ล้านบาท

ผลการสอบสวนพบว่า มีข้าราชการที่ทำผิดวินัยไม่ร้ายแรง

ยังไม่รวมโครงการปรับปรุงฐานและพื้นที่ฐานของพระบรมราชานุสาวรีย์ฯ อีกต่างหาก

2.3 นอกจากนี้ ยังมีสารพัดโครงการ เช่น

โครงการปรับปรุงห้องออกกำลังกาย พร้อมอุปกรณ์ ที่สโมสรรัฐสภา ห้องฝึกอบรมข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร และปรับปรุงห้องสื่อมวลชนรัฐสภา 27.5 ล้านบาท

โครงการปรับปรุงห้องน้ำอาคารสโมสรรัฐสภาและสโมสรเล็ก ปรับปรุงห้องสุขา สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ประดิพัทธ์ 16.8 ล้านบาท

โครงการจัดสร้างห้องจำหน่ายสินค้าที่ระลึกของรัฐสภา และห้องรับเรื่องร้องทุกข์ 3.8 ล้านบาท

โครงการจัดสร้างห้องจำหน่ายตั๋ว 2.6 ล้านบาท

โครงการจัดจ้างบริการกำจัดขยะบริเวณภายในรัฐสภา

โครงการจัดจ้างกำจัดปลวก ยุง มด แมลงสาบ หนู บริเวณพื้นที่รัฐสภาและอาคารสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

โครงการปรับปรุงพื้นถนน ท่อระบายน้ำและสร้างอาคารเก็บขยะ ฯลฯ

โครงการเหล่านี้ ถูกแฉ ถูกตรวจสอบ แต่ปัจจุบัน ยังไม่มีความชัดเจนว่า ใครผิด ใครโกง ใครต้องรับผิดชอบ ใครต้องถูกลงโทษอย่างไร?

2.4 ยังไม่นับกรณีสินบนข้าวชาติอื้อฉาว

โผล่มาพันกับการจัดซื้อจัดจ้างของรัฐสภาไทยกับเขาด้วย

โดยกระทรวงยุติธรรมสหรัฐอเมริกา แถลงว่า มีการจ่ายสินบนแก่บุคคลที่อ้างตัวเป็นที่ปรึกษาในโครงการติดตั้งกล้องวงจรปิด (ซีซีทีวี) ในรัฐสภาไทย อันเป็นโครงการที่เกิดขึ้นในปี 2549

ระบุถึงขนาดว่า บริษัทลูกของไทโคในไทย จ่ายเงินจำนวนหนึ่งให้กับ “ที่ปรึกษาคนหนึ่ง” เพื่อให้ได้มาซึ่งสัญญาการติดตั้งกล้องวีดีโอวงจรปิด (ซีซีทีวี) ในรัฐสภาไทย

ปัจจุบัน ยังไม่มีข้อสรุปว่าสอบพบการทุจริตประพฤติมิชอบของใครในฝ่ายของรัฐสภาไทย ยังไม่พบว่ามีการเอาผิด ลงโทษใครเลย

3. ยังมิได้เอ่ยถึงการดำเนินการโครงการก่อสร้างรัฐสภาแห่งใหม่ ซึ่งมีโครงการย่อยหลายโครงการ

มีปัญหาตั้งแต่การจัดการดิน การบริจาคดินไม่โปร่งใส การขนดินไปไว้ที่เอกชน

การขายดินให้เอกชนราคาถูก แล้วเอกชนที่ซื้อไปก็มีฐานะเป็นผู้ขายดินให้งานก่อสร้างธนาคารแห่งหนึ่งไม่ไกลกัน รัศมีไม่เกิน 10 กม. ในราคาแพง

ยังต้องจับตาโครงการออกแบบและจัดหาระบบสารสนเทศ สำหรับรัฐสภาใหม่ด้วย

มูลค่างบที่อนุมัติวงเงินแล้ว 3,570 ล้านบาท ยังมีงานที่อยู่ระหว่างการออกแบบ แต่ยังไม่รับการอนุมัติจำนวน 4,700 ล้านบาท (รวมเป็นเงินกว่า 8,000 ล้านบาท)

ทั้งหมด จะดำเนินการโปร่งใสตามมาตรฐานเดิมๆ หรือสร้างบรรทัดฐานใหม่

ในยุค คสช. จะปล่อยให้รัฐสภาปนเปื้อนด้วยรอยมลทิน ไม่ล้างบางกันจริงจัง สะสางเพื่อประเดิมรับการปฏิรูปการเมืองยุคใหม่ ดอกหรือ?