ความพยายามจะปฏิวัติเปลี่ยนระบอบการปกครองนั้นเริ่มตั้งแต่การปฏิวัติพ.ศ. 2475 แม้ปฏิวัติสำเร็จ แต่ก็ไปไม่สุดทางแห่งอุดมการณ์ เพราะสถาบันพระมหากษัตริย์ยังคงอยู่ จนถึงวันนี้ความพยายามนั้นก็ยังดำรงอยู่ ไม่ว่าในอดีตพวกอยากปฏิวัติจะล้มเหลวกี่ครั้งก็ตาม

มันเป็นไฟไม่สิ้นเชื้อ และพวกเขาก็พยายามเป่าให้มันลุกโชนแผ่ขยายกลายเป็นไฟลามทุ่งเสมอมา

ในทางวิชาการ คณะนิติราษฎร์เป็นผู้โหมไฟอยู่ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ในทางการเมือง ทักษิณและพวกฝ่ายซ้ายในพรรคของเขาเป็นฝ่ายปฏิบัติให้เกิดการปฏิวัติ โดยมีพวกเสื้อแดงเป็นเครื่องมือ

ล่วงมาถึงปี พ.ศ 2561 พรรคอนาคตใหม่ถือกำเนิด ธนาธร ประกาศในวันเปิดตัวพรรคว่า “พรรคใดคิดไม่เหมือนพรรคของเขา ย่อมเป็นศัตรูกับพวกเขา”

เพราะพรรคอื่นๆ เป็นพรรคอนุรักษนิยม ส่วนพรรคของเขาเป็น “พรรคก้าวหน้า-ประชาธิปไตย” ซึ่งแปลความได้ว่า เป็นพรรคที่สร้างขึ้นมาเพื่อปฏิวัติเปลี่ยนระบอบการปกครอง ตามเจตนารมณ์ของคณะราษฎร

เพียงแต่ไม่ได้จับปืนขึ้นสู้กับรัฐอย่างพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เพราะป่าหมดและหมดเงื่อนไขให้ปฏิวัติอย่างนั้นแล้ว พวกเขาจึงต้องปฏิวัติโดยผ่านระบบรัฐสภา เพื่อต่อสู้ทางด้านกฎหมาย ขยายมวลชนด้วยการปลุกระดมกับการหาเสียง ทั้งในโลกจริงและโลกออนไลน์ และหาโอกาสสร้างม็อบ โดยมีประเทศมหาอำนาจสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

แต่เพราะการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติของพวกเขาผิดรัฐธรรมนูญจึงโดนยุบพรรค แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจตจำนงของพวกเขาอ่อนแรงตรงกันข้าม พวกเขากลับเร่งปลุกเร้ากันทั้งในที่ลับและที่แจ้ง

ปิยบุตร แสงกนกกุล โพสต์ในเฟซบุ๊กนานแล้ว เขาปลุกเร้ามวลชนให้โกรธแค้นและลุกขึ้นปฏิวัติ เพื่อทำลายสิ่งที่เป็นอยู่แล้วสร้างสิ่งใหม่

เขาเขียนว่า “การปฏิวัติจะบังเกิดได้ในห้วงเวลาประวัติศาสตร์ที่ประชาชนจำนวนมหาศาลเกิดความรู้สึกนึกคิดร่วมกันในสองมิติ ได้แก่มิติแห่งความโกรธแค้นและมิติแห่งความหวัง

ประชาชนคับแค้นใจกับสิ่งที่ดำรงอยู่ พร้อมกับมีความหวังร่วมกันไปก่อตั้งสิ่งใหม่ คือ “การปฏิวัติ”

ทั้งสองความรู้สึกนึกคิดนี้ หลอมรวมกันในความรู้สึกนึกคิดของประชาชน จนผลักดันร่วมกันให้ออกไปกระทำการสิ่งนั้น

หากไม่โกรธแค้นก็จะไม่สามารถทำลายสิ่งที่เป็นอยู่

หากไม่มีความหวังก็จะไม่สรรค์สร้างสิ่งใหม่เข้าแทนที่

หากไม่โกรธแค้น ก็จะเฝ้าอดทนรอเวลา ฝันลมๆ แล้งๆ ว่าสิ่งใหม่จะมาตามกาลเวลา

หากไม่มีความหวัง ก็จะมุ่งแต่ทำลายล้างโดยไม่เตรียมการสร้างสิ่งใหม่

การปฏิวัติจึงต้องอาศัยปัจจัยจากความโกรธแค้นและความหวัง มันจึงเป็นเหรียญเดียวกันที่มีสองหน้า หน้าหนึ่งทำลายสิ่งที่เป็นอยู่ให้พังภินท์ อีกหน้าหนึ่ง การก่อสร้างสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเข้ามาแทนที่

นั่นคือคำประกาศของเขาในฐานะ “ผู้นำจิตวิญญาณของการปฏิวัติ”

ทุกวันนี้พรรคส้มก็ยังมุ่งมั่นจะปฏิวัติ โดยปลุกเร้าให้คนอื่นปฏิวัติ ส่วนพวกเขามีหน้าที่ปั่นกระแส ปลุกเร้า ต่อสู้ด้านกฎหมาย และคอยขึ้นสู่อำนาจ ถ้าการปฏิวัติสำเร็จ

แบบเดียวกับทักษิณในยุคเสื้อแดงคลั่งทั้งประเทศ เขาปลุกเร้าให้เสื้อแดงปฏิวัติเช่นกันส่วนเขาเสวยสุขอันเร่าร้อนอยู่เมืองนอกแล้วประกาศว่าถ้าเสียงปืนในกรุงเทพฯดังขึ้นแม้นัดเดียว เขาจะเข้ามานำการต่อสู้เอง

บรรดาพวกอยากจะปฏิวัตินั้นมีอยู่ทั้ง 2 พรรค แต่พรรคส้มจะมีมากกว่า เพราะเป็นพรรคใหม่และมุ่งมั่นกว่าพรรคแดง ภาพลักษณ์ของพรรคส้มมี “เจตจำนงปฏิวัติ” มากกว่าพรรคแดง และดูเหมือนไม่มีผลประโยชน์ส่วนตนเป็นแรงขับเคลื่อนเหมือนทักษิณ

แล้วพรรคฝ่ายอนุรักษนิยมกำลังทำอะไรอยู่?

โลกนั้นแปรเปลี่ยนตลอดเวลา ผู้คนหลากหลายความคิด และความคิดส่วนมากนั้นเป็นแฟชั่นก็มี เป็นโรคระบาดก็มี ของใหม่ไม่ว่าดีหรือเลว มีคุณหรือโทษ ย่อมมีพื้นที่และโอกาสมากกว่าของเก่าเสมอ

แล้วพรรคฝ่ายอนุรักษนิยมจะทำอย่างไร?

(คำตอบนั้นเป็นอย่างเดียวกับชื่อบทความ ส่วนทั้ง 2 คำถามนั้นจะกล่าวในตอนต่อไป)

วิมล ไทรนิ่มนวล