ทุกท่านสามารถทำความดีในแต่ละวันได้ เช่น ตื่นมาไหว้พระ ช่วยคุณพ่อคุณแม่ทำงานบ้าน ทำอาหาร ล้างจาน เก็บข้าวของให้เรียบร้อย ไปเรียน หรือทำงานตรงเวลา วางแผนการออกจากบ้านให้ดี เผื่อรถติด โดยเฉพาะถ้าฝนตก ขับรถเคารพกฎจราจร เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ใช้ถนนร่วมกัน ให้คนขับที่ขอทางไป ขับรถอย่างมีมารยาท ห่างจากคันหน้าตามสมควร ไม่บีบแตรถ้าไม่จำเป็น หรือจะบีบก็เพื่อเตือนเท่านั้น บีบสั้นๆ ขอบคุณผู้ขับที่เปิดทางให้เรา ให้สัญญาณล่วงหน้าอย่างชัดเจน ฯลฯ

ตั้งใจเรียน ทำงาน อย่างมีระเบียบเรียบร้อย มีสมาธิ ไม่ส่งเสียงรบกวนผู้ร่วมงาน ไม่คุยเสียงดัง ทิ้งขยะให้ถูกที่ แยกขยะถ้ามี หรือถ้าไม่มีก็ต้องแนะนำให้มี ตรงเวลาต่อเหตุการณ์ต่างๆ เช่น ไม่ไปกินข้าวก่อนเวลา กลับมาให้ทันเวลา ตั้งใจทำงาน อย่ากลับบ้านก่อนเวลา มีน้ำใจที่จะแนะนำให้ข้อคิด ช่วยเหลือผู้ร่วมงาน เมื่อผู้น้อยไหว้ หรือทำความเคารพเรา เราต้องไหว้ หรือทักทายกลับ ไม่ใช่ทำเฉย ไม่ทักกลับ ต้องรู้จักหน้าที่ของตนเอง ทำให้เต็มที่ และพยายามพัฒนาตนเองเพื่อทำหน้าที่ให้ดียิ่งขึ้น วางแผนการทำงานในวันรุ่งขึ้น ทบทวนงานที่ทำไปวันนี้

การทำความดีไม่ใช่ว่าจะต้องให้เงิน ให้ทอง ผมพูดเสมอว่าการยิ้ม รับไหว้ พยักหน้า ตบหรือแตะบ่าผู้น้อย(ผู้ชาย)เบาๆ ก็เป็นการให้ที่ดีแล้ว ถ้าเรามีโอกาสช่วยใครได้ก็พยายามช่วยเหลือเขาไป ถ้าไม่ทำความเดือดร้อนมาให้เราหรือครอบครัว โดยเฉพาะการให้เวลา ให้ความคิด ให้คำแนะนำ หรือแม้แต่การรับฟังอย่างตั้งใจ

ท่านสามารถช่วยคนให้รอดพ้นจากอันตรายหรือการเสียชีวิตได้อย่างง่ายดาย ด้วยการบริจาคโลหิต โลหิตหน่วยหนึ่งมีประมาณ 400 ซีซี ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้ตั้งแต่เม็ดเลือดแดง เกล็ดเลือด พลาสมา เราสามารถบริจาคได้ทุก 3 เดือน แต่เป็นที่น่าเสียดายที่มีผู้บริจาคโลหิตปีละ 1 ครั้ง ถึงล้านกว่าคน! ไม่ทราบว่าทำไม กลัวเจ็บ? กลัวเข็ม? หรือประสบการณ์ในการไปบริจาคครั้งแรกครั้งเดียวนั้นไม่ดี? หรือไปครั้งนั้นเพราะมีเหตุการณ์พิเศษ ถ้าเพียงท่านเหล่านี้ไปบริจาคปีละ 2 ครั้งเพิ่มจาก 1 ครั้ง ปัญหาการบริจาคโลหิตจะหายไปสิ้น

การทำความดีด้วยการบริจาคโลหิตนั้นง่ายมาก เจ็บนิดเดียวได้บุญมากมาย ที่ผมเชิญชวนเสมอคือ ไปบริจาคเดือนวันเกิดท่าน และบริจาคหลังจากนั้นทุก 3 เดือน เพื่อเป็นการกระจายการบริจาคไปให้ทั่วถึงทั้งปี หรือไปบริจาคเดือนวันเกิดคุณพ่อ คุณแม่ ปู่ ย่า ตา ยายท่าน

การบริจาคโลหิตมีค่ามาก ไม่เสียตังค์ แต่จะเสียเวลาบ้าง เสียค่าเดินทางบ้าง ฯลฯ แต่เป็นการทำบุญที่ยิ่งใหญ่มาก เป็นการช่วยชีวิตคนที่สามารถทำได้ง่ายมาก ผมขอเรียนเชิญทุกๆ ท่านครับ

และถ้าท่านมีฐานะดีพอสมควร และต้องเสียภาษี ผมอยากเรียนเชิญให้ทุกท่านที่เสียภาษีให้พิจารณาบริจาคเท่าที่ท่านสามารถนำไปหักลดหย่อนการเสียภาษีได้ ให้แก่องค์กรการศึกษา เช่น อาจจะเป็นโรงเรียนเก่า คณะ ที่ท่านเคยเรียนมาในมหาวิทยาลัย โรงพยาบาลต่างๆ ถ้าทุกท่านที่ต้องเสียภาษีทำอย่างนี้ทุกคน สังคมจะอยู่ได้อย่างดีขึ้น ยกตัวอย่างเช่น คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ผลิตแพทย์มาหลายสิบรุ่น รวมแล้วประมาณ 11,000 คน ถ้าคิดเพียงจากประมาณ 5,000 คน ที่มีฐานะดีพอสมควร บริจาคเงินให้คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ ปีละเพียง 10,000 บาท คณะจะได้เงินถึง 50 ล้านบาท และหลายพันคนมีสิทธิ์ลดหย่อนภาษีได้เป็นแสนๆ บาท ยิ่งถ้าทุกคนบริจาคให้สถาบันการศึกษาต่างๆ ของตนเองอย่างเต็มที่เท่าที่จะสามารถหักภาษีได้ เช่น 100,000 บาท คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ จะมีเงินบริจาคเฉพาะจากศิษย์เก่าถึง 500 ล้านบาทต่อปี!!

ผมถึงพูดเสมอว่า ถ้าทุกๆ คนเป็นคนดี (และเก่ง) มีความรักสามัคคีกัน เห็นแก่ส่วนรวม สังคม องค์กร ประเทศชาติจะอยู่รอด จะมีการพัฒนาดียิ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขณะนี้ประเทศไทยมีประชากร 66 ล้านคน มีคนยื่นภาษี 11 ล้านคน แต่มีคนเสียภาษีจริงเพียง 4 ล้านคนทำให้รัฐมีรายได้จากการเก็บภาษีส่วนบุคคลน้อยมาก แต่ถ้าประชาชนทุกๆ คนมีการศึกษาที่ดี เหมาะสมต่อความต้องการของสังคม ก็จะมีงานที่ดี มีเงินเดือนที่ดี การเก็บภาษีก็จะมีมากยิ่งขึ้น เพราะถ้าเป็นคนดี ส่วนหนึ่งการเป็นคนดี คือ การยื่นเสียภาษี

ผมมีความเห็นมานานแล้วว่าทุกคนที่มีบัตรประชาชน ควรอยู่ในระบบการเสียภาษี ส่วนมีรายได้พอที่จะเสียภาษีหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

นพ.พินิจ กุลละวณิชย์